The Woman on the Train

1

1

My name is Sara, and I work in an office in the city. Last winter I took the 7:12 train every morning. The journey took forty minutes. I always sat in the third carriage, by the window.

ฉันชื่อซาร่า และฉันทำงานในสำนักงานในเมือง ฤดูหนาวที่แล้ว ฉันขึ้นรถไฟรอบ 7.12 น. ทุกเช้า การเดินทางใช้เวลา 40 นาที ฉันนั่งในตู้ที่ 3 ริมหน้าต่างเสมอ

At the second station the same woman got on every day and sat down next to me. She was perhaps seventy. She had short white hair and a green coat.

ที่สถานีที่ 2 ผู้หญิงคนเดิมขึ้นรถไฟทุกวัน และมานั่งข้างฉัน เธออายุประมาณ 70 ปี เธอมีผมสั้นสีขาวและใส่เสื้อโค้ตสีเขียว

The woman always read. Always the same thick book. It was wrapped in brown paper, like we used to do at school. I couldn’t see the title.

ผู้หญิงคนนี้อ่านหนังสือตลอดเวลา หนังสือเล่มหนาเล่มเดิมเสมอ มีกระดาษสีน้ำตาลห่อหนังสือไว้ เหมือนตอนเรียนหนังสือสมัยก่อน ฉันมองไม่เห็นชื่อเรื่อง

We never spoke to each other. She said “Good morning”, and I said “Good morning”. That was all.

เราไม่เคยคุยกันเลย เธอพูดว่า “สวัสดีตอนเช้าค่ะ” และฉันก็พูดว่า “สวัสดีตอนเช้าค่ะ” แค่นั้นเอง