The Flood

In those very early times there was a man named Deucalion, and he was the son of Prometheus. He was only a common man and not a Titan like his great father, and yet he was known far and wide for his good deeds and the uprightness of his life.

Σε εκείνους τους πολύ παλιούς καιρούς υπήρχε ένας άντρας που ονομαζόταν Δευκαλίων, και ήταν ο γιος του Προμηθέα. Ήταν απλώς ένας συνηθισμένος άνθρωπος και όχι Τιτάνας όπως ο σπουδαίος πατέρας του, κι όμως ήταν γνωστός παντού για τις καλές του πράξεις και την ευθύτητα της ζωής του.

His wife’s name was Pyrrha, and she was one of the fairest of the daughters of men.

Το όνομα της συζύγου του ήταν Πύρρα, και ήταν μια από τις πιο όμορφες κόρες των ανθρώπων.

After Jupiter had bound Prometheus on Mount Caucasus and had sent diseases and cares into the world, men became very, very wicked.

Αφού ο Δίας είχε δέσει τον Προμηθέα στο όρος Καύκασος και είχε στείλει αρρώστιες και βάσανα στον κόσμο, οι άνθρωποι έγιναν πολύ, πολύ κακοί.

They no longer built houses and tended their flocks and lived together in peace; but every man was at war with his neighbor, and there was no law nor safety in all the land.

Δεν έχτιζαν πια σπίτια ούτε φρόντιζαν τα κοπάδια τους ούτε ζούσαν μαζί με ειρήνη· αλλά κάθε άνθρωπος βρισκόταν σε πόλεμο με τον γείτονά του, και δεν υπήρχε ούτε νόμος ούτε ασφάλεια σε ολόκληρη τη χώρα.

Things were in much worse case now than they had been before Prometheus had come among men, and that was just what Jupiter wanted.

Τα πράγματα ήταν σε πολύ χειρότερη κατάσταση τώρα απ’ ό,τι ήταν πριν έρθει ο Προμηθέας ανάμεσα στους ανθρώπους, και αυτό ακριβώς ήθελε ο Δίας.

But as the world became wickeder and wickeder every day, he began to grow weary of seeing so much bloodshed and of hearing the cries of the oppressed and the poor.

Όμως, καθώς ο κόσμος γινόταν όλο και πιο κακός κάθε μέρα, άρχισε να κουράζεται να βλέπει τόση αιματοχυσία και να ακούει τις κραυγές των καταπιεσμένων και των φτωχών.

“These men,” he said to his mighty company, “are nothing but a source of trouble.

«Αυτοί οι άνθρωποι», είπε στην ισχυρή συνοδεία του, «δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια πηγή μπελάδων.

When they were good and happy, we felt afraid lest they should become greater than ourselves; and now they are so terribly wicked that we are in worse danger than before.

Όταν ήταν καλοί και ευτυχισμένοι, φοβόμασταν μήπως γίνουν σπουδαιότεροι από εμάς τους ίδιους· και τώρα είναι τόσο τρομερά κακοί, που βρισκόμαστε σε χειρότερο κίνδυνο από πριν.

There is only one thing to be done with them, and that is to destroy them every one.”

Υπάρχει μόνο ένα πράγμα που μπορεί να γίνει με αυτούς, και αυτό είναι να τους καταστρέψουμε όλους μέχρι τον τελευταίο».

So he sent a great rain-storm upon the earth, and it rained day and night for a long time; and the sea was filled to the brim, and the water ran over the land and covered first the plains and then the forests and then the hills.

Έτσι, έστειλε μια μεγάλη νεροποντή πάνω στη γη, και έβρεχε μέρα και νύχτα για πολύ καιρό· και η θάλασσα γέμισε ως πάνω, και το νερό απλώθηκε πάνω από τη στεριά και κάλυψε πρώτα τις πεδιάδες, μετά τα δάση και έπειτα τους λόφους.

But men kept on fighting and robbing, even while the rain was pouring down and the sea was coming up over the land.

Όμως οι άνθρωποι συνέχιζαν να πολεμούν και να ληστεύουν, ακόμη και ενώ η βροχή έπεφτε καταρρακτωδώς και η θάλασσα ανέβαινε πάνω από τη στεριά.

No one but Deucalion, the son of Prometheus, was ready for such a storm.

Κανείς εκτός από τον Δευκαλίωνα, τον γιο του Προμηθέα, δεν ήταν έτοιμος για μια τέτοια καταιγίδα.

He had never joined in any of the wrong doings of those around him, and had often told them that unless they left off their evil ways there would be a day of reckoning in the end.

Δεν είχε συμμετάσχει ποτέ σε καμία από τις άδικες πράξεις εκείνων γύρω του, και τους είχε πει συχνά ότι αν δεν σταματούσαν τους κακούς τους τρόπους, στο τέλος θα ερχόταν μια μέρα πληρωμής.

Once every year he had gone to the land of the Caucasus to talk with his father, who was hanging chained to the mountain peak.

Μια φορά κάθε χρόνο πήγαινε στη χώρα του Καυκάσου για να μιλήσει με τον πατέρα του, ο οποίος κρεμόταν αλυσοδεμένος στην κορυφή του βουνού.