Historia pewnej godziny

Wiedząc, że pani Mallard cierpi na dolegliwość sercową, dołożono wielkich starań, by przekazać jej wiadomość o śmierci męża możliwie najdelikatniej.

Knowing that Mrs. Mallard was afflicted with a heart trouble, great care was taken to break to her as gently as possible the news of her husband’s death.

To jej siostra Josephine powiedziała jej o tym w urywanych zdaniach; w zawoalowanych aluzjach, które odsłaniały prawdę, na wpół ją ukrywając. Przyjaciół jej męża, Richards, również tam był, blisko niej.

It was her sister Josephine who told her, in broken sentences; veiled hints that revealed in half concealing. Her husband’s friend Richards was there, too, near her.

To on przebywał w redakcji gazety, gdy nadeszła wieść o katastrofie kolejowej, a nazwisko Brently’ego Mallarda otwierało listę „zabitych”.

It was he who had been in the newspaper office when intelligence of the railroad disaster was received, with Brently Mallard’s name leading the list of “killed.”

Znalazł tylko tyle czasu, by upewnić się co do jej prawdziwości za pomocą drugiego telegramu, i pospieszył, by ubiec każdego mniej ostrożnego, mniej troskliwego przyjaciela w przekazaniu tej smutnej wiadomości.

He had only taken the time to assure himself of its truth by a second telegram, and had hastened to forestall any less careful, less tender friend in bearing the sad message.

Nie przyjęła tej historii tak, jak przyjęłoby ją wiele innych kobiet – ze sparaliżowaną niezdolnością do pojęcia jej znaczenia. Rozpłakała się od razu, z nagłym, dzikim zatraceniem, w ramionach siostry.

She did not hear the story as many women have heard the same, with a paralyzed inability to accept its significance. She wept at once, with sudden, wild abandonment, in her sister’s arms.

Kiedy burza żalu opadła, poszła sama do swojego pokoju. Nie chciała, by ktokolwiek za nią szedł.

When the storm of grief had spent itself she went away to her room alone. She would have no one follow her.

Stał tam, naprzeciwko otwartego okna, wygodny, obszerny fotel. Opadła na niego, przytłoczona fizycznym wyczerpaniem, które dręczyło jej ciało i zdawało się sięgać aż do duszy.

There stood, facing the open window, a comfortable, roomy armchair. Into this she sank, pressed down by a physical exhaustion that haunted her body and seemed to reach into her soul.

Na otwartym placu przed domem widziała wierzchołki drzew, które drżały nowym, wiosennym życiem. W powietrzu unosił się rozkoszny powiew deszczu. Na ulicy poniżej domokrążca wykrzykiwał swoje towary.

She could see in the open square before her house the tops of trees that were all aquiver with the new spring life. The delicious breath of rain was in the air. In the street below a peddler was crying his wares.

Dźwięki odległej pieśni, którą ktoś śpiewał, docierały do niej słabo, a pod okapem świergotały niezliczone wróble.

The notes of a distant song which some one was singing reached her faintly, and countless sparrows were twittering in the eaves.

Gdzieniegdzie przez chmury, które zeszły się i spiętrzyły jedna nad drugą na zachodzie naprzeciw jej okna, przebijały skrawki błękitnego nieba.

There were patches of blue sky showing here and there through the clouds that had met and piled one above the other in the west facing her window.

Siedziała z głową odrzuconą na poduszkę fotela, zupełnie nieruchomo, z wyjątkiem chwil, gdy łkanie podchodziło jej do gardła i wstrząsało nią, tak jak dziecko, które wypłakało się do snu, szlocha jeszcze przez sen.

She sat with her head thrown back upon the cushion of the chair, quite motionless, except when a sob came up into her throat and shook her, as a child who has cried itself to sleep continues to sob in its dreams.

Była młoda, o jasnej, spokojnej twarzy, której rysy świadczyły o powściągliwości, a nawet o pewnej sile. Lecz teraz w jej oczach gościło tępe spojrzenie, utkwione gdzieś w dali, w jednym z tych skrawków błękitnego nieba.

She was young, with a fair, calm face, whose lines bespoke repression and even a certain strength. But now there was a dull stare in her eyes, whose gaze was fixed away off yonder on one of those patches of blue sky.

Nie było to spojrzenie zadumy, lecz raczej świadczyło o zawieszeniu wszelkiej myśli.

It was not a glance of reflection, but rather indicated a suspension of intelligent thought.

Coś się ku niej zbliżało, a ona czekała na to z lękiem. Czym to było? Nie wiedziała; było to zbyt subtelne i ulotne, by to nazwać.

There was something coming to her and she was waiting for it, fearfully. What was it? She did not know; it was too subtle and elusive to name.