A Night in the Tent

1

1

My name is Max and I’m twelve years old. My brother Leo is nine. Last summer we really wanted to camp in the forest, all on our own, like real adventurers.

Ik heet Max en ik ben twaalf jaar oud. Mijn broer Leo is negen. Vorige zomer wilden we heel graag in het bos kamperen, helemaal alleen, als echte avonturiers.

“In the forest? On your own? No,” Mum said. “But you can camp in the garden. One night.”

“In het bos? Alleen? Nee”, zei mama. “Maar jullie mogen wel in de tuin kamperen. Eén nacht.”

The garden wasn’t the forest. But a tent is a tent. We said yes straight away.

De tuin was niet het bos. Maar een tent is een tent. We zeiden meteen ja.

That week Grandma and Grandpa were staying with us too. Grandpa is big and round and laughs very loudly. His blood sugar is too high, so his doctor has banned him from sweets. Grandma watches him very carefully. All week Grandpa only got apples and carrots. He wasn’t happy.

Die week waren oma en opa ook bij ons. Opa is groot en dik en lacht heel hard. Hij heeft te veel suiker in zijn bloed, daarom mocht hij van de dokter geen snoep meer eten. Oma let heel goed op. Opa kreeg de hele week alleen maar appels en wortels. Hij was niet blij.

On Saturday afternoon Leo and I put up the tent. It took two hours, and in the end it was a little crooked. We put two sleeping bags, two pillows and a torch inside.

Op zaterdagmiddag zetten Leo en ik de tent op. Het duurde twee uur en aan het eind stond hij een beetje scheef. We legden twee slaapzakken, twee kussens en een zaklamp naar binnen.

And then the most important thing: a big bag of sweets. Two bars of chocolate, a bag of crisps and a packet of gummy bears. The tent was small, so we put the bag outside in front of the entrance.

En toen het belangrijkste: een grote zak met snoep. Twee repen chocola, een zak chips en een zakje gummibeertjes. De tent was klein, daarom zetten we de zak buiten voor de ingang.

Grandpa watched us packing. He looked at the bag for a long time and sighed deeply.

Opa keek toe terwijl we inpakten. Hij keek lang naar de zak en zuchtte diep.