Epicurus van Samos

De Tuin

The Garden

Epicurus werd geboren op het eiland Samos, maar zijn familie kwam uit Athene. Hij was arm en hij had geen machtige vrienden. Als jonge man gaf hij les in een paar steden langs de kust, en daarna, rond zijn vijfendertigste, verhuisde hij naar Athene.

Epicurus was born on the island of Samos, but his family had come from Athens. He was poor, and he had no powerful friends. As a young man he taught in a few cities along the coast, and then, at about thirty-five, he moved to Athens.

Hij opende zijn school niet op de markt, waar de grote filosofen lesgaven, en hij probeerde niet beroemd te worden. Hij kocht een klein huis met een tuin buiten de stadsmuur, en daar gaf hij les. Mensen noemden zijn school gewoon “de Tuin”.

He did not open his school in the market, where the great philosophers taught, and he did not try to become famous. He bought a small house with a garden outside the city wall, and he taught there. People called his school simply “the Garden”.

De Tuin was vreemd, en de hele stad praatte erover. Er was geen deur die wie dan ook buitensloot. Er kwamen vrouwen, wat ongebruikelijk was. Er kwamen slaven. Rijke mannen en arme mannen kwamen, en binnen in de tuin waren ze gelijken. Iedereen studeerde, at en praatte met elkaar.

The Garden was strange, and the whole city talked about it. There was no door that shut anyone out. Women came, which was unusual. Slaves came. Rich men and poor men came, and inside the garden they were equals. Everyone studied, ate and talked together.

Veel van de vrienden hadden namen die werden herinnerd, en sommigen van hen waren op zichzelf al beroemd. Er was Leontion, die boeken schreef en discussieerde met andere filosofen. Er was Themista, en er was Mys, een slaaf. Op de meeste scholen uit die tijd hadden zulke mensen nooit mogen spreken. In de Tuin waren zij ook leraren.

Many of the friends had names that were remembered, and some of them were famous in their own right. There was Leontion, who wrote books and argued with other philosophers. There was Themista, and there was Mys, a slave. In most schools of that time, such people would never have been allowed to speak. In the Garden they were teachers too.

Epicurus wilde niet dat zijn naam in de mond van de massa lag. Hij had een motto: “Leef onopgemerkt.” Hij zei: “Ik heb nooit de wens gehad om de massa te behagen. Wat ik begrijp, vindt de massa niet leuk; en wat de massa leuk vindt, begrijp ik niet.”

Epicurus did not want his name in the mouths of the crowd. He had a motto: “Live unnoticed.” He said: “I never wished to please the crowd. What I understand, the crowd does not like; and what the crowd likes, I do not understand.”