Ο Παπουτσωμένος Γάτος

Ήταν κάποτε ένας μυλωνάς, ο οποίος δεν άφησε στους τρεις γιους του άλλη περιουσία εκτός από τον Μύλο του, τον Γάιδαρό του και τον Γάτο του. Η μοιρασιά έγινε γρήγορα. Δεν κάλεσαν ούτε συμβολαιογράφο ούτε δικηγόρο. Πολύ γρήγορα θα είχαν καταβροχθίσει όλη τη φτωχή κληρονομιά.

There was a miller, who left no more estate to the three sons he had, than his Mill, his Ass, and his Cat. The partition was soon made. Neither the scrivener nor attorney were sent for. They would soon have eaten up all the poor patrimony.

Ο μεγαλύτερος πήρε τον Μύλο, ο δεύτερος τον Γάιδαρο και ο μικρότερος τίποτε άλλο παρά τον Γάτο.

The eldest had the Mill, the second the Ass, and the youngest nothing but the Cat.

Ο φτωχός νέος ήταν απαρηγόρητος που του έλαχε τόσο φτωχό μερίδιο.

The poor young fellow was quite comfortless at having so poor a lot.

«Τα αδέλφια μου», είπε, «μπορούν να κερδίσουν τη ζωή τους αρκετά καλά ενώνοντας τις περιουσίες τους· όσο για μένα, μόλις φάω τον Γάτο μου και φτιάξω έναν γούνινο γιακά από το δέρμα του, δεν μου μένει παρά να πεθάνω από την πείνα».

“My brothers,” said he, “may get their living handsomely enough, by joining their stocks together; but for my part, when I have eaten up my Cat, and made me a muff of his skin, I must die with hunger.”

Ο Γάτος, που τα άκουσε όλα αυτά, αλλά έκανε πως δεν κατάλαβε, του είπε με σοβαρό και επιβλητικό ύφος:

The Cat, who heard all this, but made as if he did not, said to him with a grave and serious air:

«Μη στενοχωριέσαι έτσι, καλέ μου αφέντη· αρκεί να μου δώσεις ένα σακί και να μου φτιάξεις ένα ζευγάρι μπότες για να τρέχω ανάμεσα στις λάσπες και τα βάτα, και θα δεις ότι το μερίδιό σου δεν είναι τόσο κακό όσο νομίζεις».

“Do not thus afflict yourself, my good master; you have only to give me a bag, and get a pair of boots made for me, that I may scamper thro’ the dirt and the brambles, and you shall see that you have not so bad a portion of me as you imagine.”

Αν και το αφεντικό του Γάτου δεν βασιζόταν και πολύ στα λόγια του, τον είχε δει ωστόσο συχνά να σκαρφίζεται διάφορα πονηρά κόλπα για να πιάνει αρουραίους και ποντίκια, όπως όταν κρεμόταν από τις φτέρνες ή κρυβόταν μέσα στο αλεύρι κάνοντας τον ψόφιο· έτσι, δεν έχανε εντελώς την ελπίδα ότι θα μπορούσε να τον βοηθήσει στη δύσκολη κατάστασή του.

Tho’ the Cat’s master did not build very much upon what he said, he had however often seen him play a great many cunning tricks to catch rats and mice; as when he used to hang by the heels, or hide himself in the meal, and make as if he were dead; so that he did not altogether despair of his affording him some help in his miserable condition.

Όταν ο Γάτος πήρε αυτό που ζήτησε, φόρεσε τις μπότες του με μεγάλη περηφάνια· και περνώντας το σακί στον λαιμό του, κράτησε τα κορδόνια του με τα δύο μπροστινά του πόδια και πήγε σε ένα λιβάδι όπου υπήρχαν άφθονα κουνέλια.

When the Cat had what he asked for, he booted himself very gallantly; and putting his bag about his neck, he held the strings of it in his two fore paws, and went into a warren where was great abundance of rabbits.

Έβαλε πίτουρο και ζοχούς μέσα στο σακί του και, ξαπλώνοντας φαρδύς πλατύς σαν να ήταν νεκρός, περίμενε κάποιο νεαρό κουνέλι, που δεν γνώριζε ακόμη τις πονηριές του κόσμου, να έρθει και να ψάξει μέσα στο σακί για όσα είχε βάλει εκεί.

He put bran and sow-thistle into his bag, and stretching himself out at length, as if he had been dead, he waited for some young rabbit, not yet acquainted with the deceits of the world, to come and rummage his bag for what he had put into it.

Μόλις είχε ξαπλώσει, όταν πέτυχε αυτό που ήθελε· ένα απερίσκεπτο και ανόητο νεαρό κουνέλι πήδηξε μέσα στο σακί του και ο κυρ Γάτος, τραβώντας αμέσως τα κορδόνια, το έπιασε και το σκότωσε χωρίς οίκτο.

Scarce was he lain down, but he had what he wanted; a rash and foolish young rabbit jumped into his bag, and Monsieur Puss, immediately drawing close the strings, took and killed him without pity.

Περήφανος για το θήραμά του, πήγε μαζί του στο παλάτι και ζήτησε να μιλήσει με τη Μεγαλειότητά Του. Τον οδήγησαν από τις σκάλες στο διαμέρισμα του Βασιλιά και, κάνοντας μια βαθιά υπόκλιση, του είπε:

Proud of his prey, he went with it to the palace, and asked to speak with his Majesty. He was shewed up stairs into the King’s apartment, and, making a low reverence, said to him:

«Σας έφερα, κύριε, ένα κουνέλι από το λαγοτροφείο, το οποίο ο ευγενής αφέντης μου, ο Μαρκήσιος του Καραμπά» (διότι αυτός ήταν ο τίτλος που άρεσε στον Γάτο να δίνει στο αφεντικό του) «με διέταξε να προσφέρω στη Μεγαλειότητά Σας εκ μέρους του».

“I have brought you, sir, a rabbit of the warren which my noble lord the Marquis of Carabas” (for that was the title which Puss was pleased to give his master) “has commanded me to present to your Majesty from him.”

«Πες στο αφεντικό σου», είπε ο Βασιλιάς, «ότι τον ευχαριστώ και ότι μου δίνει μεγάλη χαρά».

“Tell thy master,” said the King, “that I thank him, and that he does me a great deal of pleasure.”

Μια άλλη φορά πήγε και κρύφτηκε μέσα σε ένα χωράφι με στάχυα, κρατώντας πάλι το σακί του ανοιχτό· και όταν ένα ζευγάρι πέρδικες έτρεξαν μέσα σε αυτό, τράβηξε τα κορδόνια και τις έπιασε και τις δύο.

Another time he went and hid himself among some standing corn, holding still his bag open; and when a brace of partridges ran into it, he drew the strings, and so caught them both.