The Masque of the Red Death

The “Red Death” had long devastated the country. No pestilence had ever been so fatal, or so hideous. Blood was its Avatar and its seal—the redness and the horror of blood.

Ο «Κόκκινος Θάνατος» είχε από καιρό ερημώσει τη χώρα. Καμία επιδημία δεν υπήρξε ποτέ τόσο θανατηφόρα ή τόσο αποτρόπαιη. Το αίμα ήταν το Αβατάρ και η σφραγίδα του—το κοκκίνισμα και η φρίκη του αίματος.

There were sharp pains, and sudden dizziness, and then profuse bleeding at the pores, with dissolution.

Υπήρχαν οξείς πόνοι και ξαφνική ζάλη, και κατόπιν άφθονη αιμορραγία από τους πόρους, μαζί με αποσύνθεση.

The scarlet stains upon the body and especially upon the face of the victim, were the pest ban which shut him out from the aid and from the sympathy of his fellow-men.

Οι κατακόκκινες κηλίδες στο σώμα, και ιδίως στο πρόσωπο του θύματος, ήταν το στίγμα του λοιμού που το απέκλειε από τη βοήθεια και από τη συμπόνια των συνανθρώπων του.

And the whole seizure, progress and termination of the disease, were the incidents of half an hour.

Και ολόκληρη η προσβολή, η εξέλιξη και η κατάληξη της νόσου, ήταν υπόθεση μισής ώρας.

But the Prince Prospero was happy and dauntless and sagacious.

Αλλά ο πρίγκιπας Πρόσπερο ήταν ευτυχής, ατρόμητος και συνετός.

When his dominions were half depopulated, he summoned to his presence a thousand hale and light-hearted friends from among the knights and dames of his court, and with these retired to the deep seclusion of one of his castellated abbeys.

Όταν η επικράτειά του είχε σχεδόν αποδεκατιστεί, κάλεσε κοντά του χίλιους υγιείς και ανέμελους φίλους ανάμεσα στους ιππότες και τις αρχόντισσες της αυλής του, και μαζί τους αποσύρθηκε στη βαθιά απομόνωση ενός από τα πυργωτά του αβαεία.

This was an extensive and magnificent structure, the creation of the prince’s own eccentric yet august taste. A strong and lofty wall girdled it in. This wall had gates of iron.

Επρόκειτο για ένα εκτεταμένο και μεγαλοπρεπές οικοδόμημα, δημιούργημα του εκκεντρικού αλλά και επιβλητικού γούστου του ίδιου του πρίγκιπα. Ένα ισχυρό και πανύψηλο τείχος το περιέβαλλε. Το τείχος αυτό είχε σιδερένιες πύλες.

The courtiers, having entered, brought furnaces and massy hammers and welded the bolts. They resolved to leave means neither of ingress or egress to the sudden impulses of despair or of frenzy from within. The abbey was amply provisioned.

Οι αυλικοί, αφού εισήλθαν, έφεραν καμίνια και βαριές βαριοπούλες και συγκόλλησαν τους σύρτες. Αποφάσισαν να μην αφήσουν κανένα μέσο ούτε εισόδου ούτε εξόδου στις ξαφνικές παρορμήσεις της απελπισίας ή της φρενίτιδας εκ των έσω. Το αβαείο ήταν πλουσιοπάροχα εφοδιασμένο.

With such precautions the courtiers might bid defiance to contagion. The external world could take care of itself. In the meantime it was folly to grieve, or to think. The prince had provided all the appliances of pleasure.

Με τέτοιες προφυλάξεις οι αυλικοί μπορούσαν να αψηφήσουν το μίασμα. Ο έξω κόσμος ας φρόντιζε τον εαυτό του. Στο μεταξύ ήταν ανοησία να θρηνεί κανείς ή να σκέφτεται. Ο πρίγκιπας είχε προνοήσει για όλα τα μέσα της ηδονής.

There were buffoons, there were improvisatori, there were ballet-dancers, there were musicians, there was Beauty, there was wine. All these and security were within. Without was the “Red Death.”

Υπήρχαν γελωτοποιοί, υπήρχαν αυτοσχεδιαστές, υπήρχαν χορευτές μπαλέτου, υπήρχαν μουσικοί, υπήρχε Ομορφιά, υπήρχε κρασί. Όλα αυτά και η ασφάλεια βρίσκονταν μέσα. Έξω βρισκόταν ο «Κόκκινος Θάνατος».

It was toward the close of the fifth or sixth month of his seclusion, and while the pestilence raged most furiously abroad, that the Prince Prospero entertained his thousand friends at a masked ball of the most unusual magnificence.

Ήταν προς το τέλος του πέμπτου ή του έκτου μήνα της απομόνωσής του, και ενώ η επιδημία λυσσομανούσε με τη μεγαλύτερη αγριότητα έξω, όταν ο πρίγκιπας Πρόσπερο δεξιώθηκε τους χίλιους φίλους του σε έναν χορό μεταμφιεσμένων απαράμιλλης μεγαλοπρέπειας.

It was a voluptuous scene, that masquerade. But first let me tell of the rooms in which it was held. There were seven—an imperial suite.

Ήταν ένα ηδυπαθές θέαμα εκείνος ο χορός μεταμφιεσμένων. Αλλά πρώτα ας μιλήσω για τις αίθουσες στις οποίες έλαβε χώρα. Ήταν επτά—μια αυτοκρατορική σουίτα.

In many palaces, however, such suites form a long and straight vista, while the folding doors slide back nearly to the walls on either hand, so that the view of the whole extent is scarcely impeded.

Σε πολλά ανάκτορα, ωστόσο, τέτοιες σουίτες σχηματίζουν μια μακριά και ευθεία προοπτική, ενώ οι δίφυλλες πόρτες σύρονται σχεδόν ως τους τοίχους εκατέρωθεν, έτσι ώστε η θέα ολόκληρης της έκτασης μόλις που εμποδίζεται.

Here the case was very different; as might have been expected from the duke’s love of the bizarre. The apartments were so irregularly disposed that the vision embraced but little more than one at a time.

Εδώ η περίπτωση ήταν πολύ διαφορετική, όπως άλλωστε θα περίμενε κανείς από την αγάπη του δούκα για το αλλόκοτο. Τα διαμερίσματα ήταν διατεταγμένα τόσο ακανόνιστα, ώστε το βλέμμα δεν αγκάλιαζε παρά ελάχιστα περισσότερα από ένα τη φορά.