Üç Soru

Günün birinde bir kralın aklına şöyle bir düşünce geldi: Her işe başlamak için doğru zamanı her zaman bilseydi, kimi dinleyeceğini ve kimden kaçınacağını bilseydi ve her şeyden önemlisi, yapılacak en önemli işin ne olduğunu her zaman bilseydi, giriştiği hiçbir işte asla başarısız olmazdı.

It once occurred to a certain king, that if he always knew the right time to begin everything; if he knew who were the right people to listen to, and whom to avoid; and, above all, if he always knew what was the most important thing to do, he would never fail in anything he might undertake.

Aklına bu düşünce gelince, tüm krallığında bir ferman yayımlattı. Her iş için doğru zamanın ne olduğunu, en gerekli insanların kim olduğunu ve yapılması en önemli şeyin ne olduğunu kendisine öğretecek kişiye büyük bir ödül vereceğini duyurdu.

And this thought having occurred to him, he had it proclaimed throughout his kingdom that he would give a great reward to any one who would teach him what was the right time for every action, and who were the most necessary people, and how he might know what was the most important thing to do.

Bunun üzerine bilge kişiler Kral’ın huzuruna geldi; fakat hepsi onun sorularına farklı cevaplar verdi.

And learned men came to the King, but they all answered his questions differently.

İlk soruya karşılık bazıları şöyle dedi: Her eylem için doğru zamanı bilmek amacıyla, önceden günleri, ayları ve yılları gösteren bir çizelge hazırlanmalı ve tamamen buna göre yaşanmalıydı.

In reply to the first question, some said that to know the right time for every action, one must draw up in advance, a table of days, months and years, and must live strictly according to it.

Onlara göre ancak bu şekilde her şey tam vaktinde yapılabilirdi.

Only thus, said they, could everything be done at its proper time.

Başkaları ise her iş için doğru zamana önceden karar vermenin imkânsız olduğunu ileri sürdü. Kişi boş eğlencelere kapılmamalı, olup biten her şeye her zaman dikkat etmeli ve ardından en gerekli olanı yapmalıydı.

Others declared that it was impossible to decide beforehand the right time for every action; but that, not letting oneself be absorbed in idle pastimes, one should always attend to all that was going on, and then do what was most needful.

Yine başkaları ise, Kral olup bitenlere ne kadar dikkat ederse etsin, tek bir insanın her eylem için doğru zamanı doğru bir şekilde belirlemesinin imkânsız olduğunu söyledi. Bu yüzden Kral’ın yanında bilge adamlardan oluşan bir Danışma Heyeti bulunmalıydı; bu kişiler her şey için uygun zamanı belirlemede ona yardım edecekti.

Others, again, said that however attentive the King might be to what was going on, it was impossible for one man to decide correctly the right time for every action, but that he should have a Council of wise men, who would help him to fix the proper time for everything.

Fakat bu kez başkaları, bir Danışma Heyeti’nin önüne getirilmesi beklenemeyecek bazı durumlar olduğunu söyledi. Kişi, bu işlere hemen girişilip girişilmeyeceğine derhal karar vermek zorundaydı.

But then again others said there were some things which could not wait to be laid before a Council, but about which one had at once to decide whether to undertake them or not.

Buna karar vermek için ise ne olacağını önceden bilmek gerekirdi. Bunu sadece büyücüler bilebilirdi; bu nedenle, her eylemin doğru zamanını bilmek için büyücülere danışmak gerekirdi.

But in order to decide that, one must know beforehand what was going to happen. It is only magicians who know that; and, therefore, in order to know the right time for every action, one must consult magicians.

İkinci soruya verilen cevaplar da aynı şekilde çeşit çeşitti. Bazıları, Kral’ın en çok ihtiyaç duyduğu kişilerin danışmanları olduğunu söyledi. Başkaları rahiplerin, başkaları doktorların ve kimileri de savaşçıların en gerekli kişiler olduğunu belirtti.

Equally various were the answers to the second question. Some said, the people the King most needed were his councillors; others, the priests; others, the doctors; while some said the warriors were the most necessary.

En önemli uğraşın ne olduğu hakkındaki üçüncü soruya gelince: Bazıları dünyadaki en önemli şeyin bilim olduğunu söyledi. Diğerleri savaş sanatı olduğunu belirtti; başkaları ise bunun dini ibadet olduğunu söyledi.

To the third question, as to what was the most important occupation: some replied that the most important thing in the world was science. Others said it was skill in warfare; and others, again, that it was religious worship.

Cevapların hepsi farklı olduğu için Kral hiçbirine katılmadı ve ödülü kimseye vermedi. Yine de sorularına doğru cevaplar bulmak istiyordu. Bu yüzden, bilgeliğiyle geniş çevrelerde tanınan bir münzeviye danışmaya karar verdi.

All the answers being different, the King agreed with none of them, and gave the reward to none. But still wishing to find the right answers to his questions, he decided to consult a hermit, widely renowned for his wisdom.

Münzevi hiç terk etmediği bir korulukta yaşıyordu ve sıradan halktan başka kimseyi kabul etmiyordu. Bu yüzden Kral sade giysiler giydi. Münzevinin kulübesine varmadan önce atından indi, muhafızlarını geride bırakıp yoluna tek başına devam etti.

The hermit lived in a wood which he never quitted, and he received none but common folk. So the King put on simple clothes, and before reaching the hermit’s cell dismounted from his horse, and, leaving his body-guard behind, went on alone.

Kral yaklaştığında münzevi kulübesinin önündeki toprağı belliyordu. Kral’ı görünce onu selamladı ve kazmaya devam etti.

When the King approached, the hermit was digging the ground in front of his hut. Seeing the King, he greeted him and went on digging.