Whittington and His Cat

In the reign of the famous King Edward III. there was a little boy called Dick Whittington, whose father and mother died when he was very young.

Στα χρόνια της βασιλείας του διάσημου βασιλιά Εδουάρδου Γ΄, υπήρχε ένα μικρό αγόρι που το έλεγαν Ντικ Ουίτινγκτον, του οποίου ο πατέρας και η μητέρα πέθαναν όταν ήταν πολύ μικρός.

As poor Dick was not old enough to work, he was very badly off; he got but little for his dinner, and sometimes nothing at all for his breakfast; for the people who lived in the village were very poor indeed, and could not spare him much more than the parings of potatoes, and now and then a hard crust of bread.

Καθώς ο φτωχός Ντικ δεν ήταν αρκετά μεγάλος για να δουλέψει, βρισκόταν σε πολύ δύσκολη κατάσταση· έβρισκε ελάχιστο φαγητό για μεσημεριανό και μερικές φορές απολύτως τίποτα για πρωινό· γιατί οι άνθρωποι που ζούσαν στο χωριό ήταν πράγματι πολύ φτωχοί και δεν μπορούσαν να του προσφέρουν σχεδόν τίποτε περισσότερο από φλούδες πατάτας και, πού και πού, μια σκληρή κόρα ψωμιού.

Now Dick had heard a great many very strange things about the great city called London; for the country people at that time thought that folks in London were all fine gentlemen and ladies; and that there was singing and music there all day long; and that the streets were all paved with gold.

Ο Ντικ, λοιπόν, είχε ακούσει πάρα πολλά και πολύ περίεργα πράγματα για τη μεγάλη πόλη που λεγόταν Λονδίνο· γιατί οι χωρικοί εκείνη την εποχή πίστευαν ότι οι άνθρωποι στο Λονδίνο ήταν όλοι εκλεπτυσμένοι κύριοι και κυρίες· και ότι εκεί υπήρχαν τραγούδια και μουσική όλη την ημέρα· και ότι οι δρόμοι ήταν όλοι στρωμένοι με χρυσάφι.

One day a large waggon and eight horses, all with bells at their heads, drove through the village while Dick was standing by the sign-post.

Μια μέρα, ένα μεγάλο κάρο με οκτώ άλογα, όλα με κουδουνάκια στα κεφάλια τους, πέρασε μέσα από το χωριό, ενώ ο Ντικ στεκόταν δίπλα στην πινακίδα του δρόμου.

He thought that this waggon must be going to the fine town of London; so he took courage, and asked the waggoner to let him walk with him by the side of the waggon.

Σκέφτηκε ότι αυτό το κάρο σίγουρα πήγαινε στην όμορφη πόλη του Λονδίνου· έτσι πήρε θάρρος και ζήτησε από τον καρβουνιάρη-αμαξά να του επιτρέψει να περπατήσει μαζί του δίπλα στο κάρο.

As soon as the waggoner heard that poor Dick had no father or mother, and saw by his ragged clothes that he could not be worse off than he was, he told him he might go if he would, so off they set together.

Μόλις ο αμαξάς άκουσε ότι ο φτωχός Ντικ δεν είχε πατέρα ή μητέρα και είδε από τα κουρελιασμένα ρούχα του ότι δεν θα μπορούσε να βρίσκεται σε χειρότερη κατάσταση από ό,τι ήταν, του είπε ότι μπορούσε να πάει αν ήθελε· κι έτσι ξεκίνησαν μαζί.

So Dick got safe to London, and was in such a hurry to see the fine streets paved all over with gold, that he did not even stay to thank the kind waggoner; but ran off as fast as his legs would carry him, through many of the streets, thinking every moment to come to those that were paved with gold; for Dick had seen a guinea three times in his own little village, and remembered what a deal of money it brought in change; so he thought he had nothing to do but to take up some little bits of the pavement, and should then have as much money as he could wish for.

Έτσι, ο Ντικ έφτασε σώος στο Λονδίνο και βιαζόταν τόσο πολύ να δει τους όμορφους δρόμους που ήταν ολόκληροι στρωμένοι με χρυσάφι, που ούτε καν στάθηκε να ευχαριστήσει τον καλόκαρδο αμαξά· αλλά έτρεξε όσο πιο γρήγορα μπορούσαν να τον πάνε τα πόδια του, μέσα από πολλούς δρόμους, νομίζοντας κάθε στιγμή ότι θα έφτανε σε εκείνους που ήταν στρωμένοι με χρυσάφι· γιατί ο Ντικ είχε δει μια γκινέα τρεις φορές στο δικό του μικρό χωριό και θυμόταν πόσα πολλά ρέστα έδινε· έτσι σκέφτηκε ότι δεν είχε παρά να σηκώσει μερικά κομματάκια από το λιθόστρωτο και θα είχε τότε όσα χρήματα θα μπορούσε να επιθυμήσει.

Poor Dick ran till he was tired, and had quite forgot his friend the waggoner; but at last, finding it grow dark, and that every way he turned he saw nothing but dirt instead of gold, he, sat down in a dark corner and cried himself to sleep.

Ο φτωχός Ντικ έτρεχε μέχρι που κουράστηκε, έχοντας ξεχάσει εντελώς τον φίλο του τον αμαξά· στο τέλος όμως, βλέποντας ότι σκοτείνιαζε και ότι προς όποια κατεύθυνση κι αν γυρνούσε δεν έβλεπε τίποτε άλλο εκτός από λάσπη αντί για χρυσάφι, κάθισε σε μια σκοτεινή γωνιά και αποκοιμήθηκε κλαίγοντας.

Little Dick was all night in the streets; and next morning, being very hungry, he got up and walked about, and asked everybody he met to give him a halfpenny to keep him from starving; but nobody stayed to answer him, and only two or three gave him a halfpenny; so that the poor boy was soon quite weak and faint for the want of victuals.

Ο μικρός Ντικ έμεινε όλη τη νύχτα στους δρόμους· και το επόμενο πρωί, όντας πολύ πεινασμένος, σηκώθηκε, περπάτησε τριγύρω και ζητούσε από όποιον συναντούσε να του δώσει μισή πένα για να μην πεθάνει από την πείνα· κανείς όμως δεν στεκόταν να του απαντήσει, και μόνο δύο ή τρεις του έδωσαν από μισή πένα· έτσι το φτωχό αγόρι ένιωσε σύντομα εντελώς εξασθενημένο και αδύναμο από την έλλειψη τροφής.