Aleksander i Bucefał

Pewnego dnia król Filip kupił wspaniałego konia o imieniu Bucefał. Było to szlachetne zwierzę, a król zapłacił za nie bardzo wysoką cenę. Koń był jednak dziki i narowisty, i żaden człowiek nie potrafił go dosiąść ani w ogóle nic z nim zrobić.

One day King Philip bought a fine horse called Bucephalus. He was a noble animal, and the king paid a very high price for him. But he was wild and savage, and no man could mount him, or do anything at all with him.

Próbowano go smagać batem, ale to tylko pogarszało sprawę. W końcu król nakazał swoim sługom go odprowadzić.

They tried to whip him, but that only made him worse. At last the king bade his servants take him away.

„Szkoda zmarnować tak pięknego konia” – rzekł Aleksander, młody syn króla. „Ci ludzie nie wiedzą, jak z nim postępować”.

“It is a pity to ruin so fine a horse as that,” said Alexander, the king’s young son. “Those men do not know how to treat him.”

„Być może poradzisz sobie lepiej niż oni” – powiedział z pogardą jego ojciec.

“Perhaps you can do better than they,” said his father scornfully.

„Wiem” – odparł Aleksander – „że jeśli tylko pozwolisz mi spróbować, poradzę sobie z tym koniem lepiej niż ktokolwiek inny”.

“I know,” said Alexander, “that, if you would only give me leave to try, I could manage this horse better than any one else.”

„A jeśli ci się nie uda, co wtedy?” – zapytał Filip.

“And if you fail to do so, what then?” asked Philip.

„Zapłacę ci za niego całą cenę” – rzekł młodzieniec.

“I will pay you the price of the horse,” said the lad.

Podczas gdy wszyscy się śmiali, Aleksander podbiegł do Bucefała i obrócił jego głowę w stronę słońca. Zauważył bowiem, że koń bał się własnego cienia.

While everybody was laughing, Alexander ran up to Bucephalus, and turned his head toward the sun. He had noticed that the horse was afraid of his own shadow.

Następnie przemówił do konia łagodnie i pogłaskał go dłonią. Kiedy zwierzę trochę się uspokoiło, wykonał szybki skok i wskoczył na koński grzbiet.

He then spoke gently to the horse, and patted him with his hand. When he had quieted him a little, he made a quick spring, and leaped upon the horse’s back.

Wszyscy spodziewali się, że chłopiec zginie na miejscu. On jednak utrzymał się na grzbiecie i pozwolił koniowi pędzić tak szybko, jak ten chciał. Po pewnym czasie, gdy Bucefał się zmęczył, Aleksander ściągnął cugle i wrócił w miejsce, gdzie stał jego ojciec.

Everybody expected to see the boy killed outright. But he kept his place, and let the horse run as fast as he would. By and by, when Bucephalus had become tired, Alexander reined him in, and rode back to the place where his father was standing.

Wszyscy obecni tam ludzie zaczęli wiwatować, gdy ujrzeli, że chłopiec okazał się panem konia.

All the men who were there shouted when they saw that the boy had proved himself to be the master of the horse.

Zeskoczył na ziemię, a jego ojciec podbiegł i ucałował go.

He leaped to the ground, and his father ran and kissed him.

„Mój synu” – powiedział król – „Macedonia jest dla ciebie za mała. Musisz poszukać większego królestwa, które będzie ciebie godne”.

“My son,” said the king, “Macedon is too small a place for you. You must seek a larger kingdom that will be worthy of you.”

Od tamtej pory Aleksander i Bucefał byli najlepszymi przyjaciółmi. Mówiono, że byli nierozłączni, bo gdy widziano jednego z nich, drugi z pewnością znajdował się niedaleko. Koń jednak nigdy nie pozwalał się dosiąść nikomu innemu prócz swojego pana.

After that, Alexander and Bucephalus were the best of friends. They were said to be always together, for when one of them was seen, the other was sure to be not far away. But the horse would never allow any one to mount him but his master.