Διογένης ο Σοφός

Στην Κόρινθο, στην Ελλάδα, ζούσε ένας πολύ σοφός άνθρωπος που τον έλεγαν Διογένη. Άνθρωποι έρχονταν από όλα τα μέρη του τόπου για να τον δουν και να τον ακούσουν να μιλάει.

At Corinth, in Greece, there lived a very wise man whose name was Diogenes. Men came from all parts of the land to see him and hear him talk.

Αλλά όσο σοφός κι αν ήταν, είχε μερικές πολύ παράξενες συνήθειες. Δεν πίστευε ότι κάποιος έπρεπε να έχει περισσότερα πράγματα από όσα πραγματικά χρειαζόταν· και έλεγε ότι κανένας άνθρωπος δεν χρειαζόταν πολλά.

But wise as he was, he had some very queer ways. He did not believe that any man ought to have more things than he really needed; and he said that no man needed much.

Και έτσι δεν ζούσε σε σπίτι, αλλά κοιμόταν σε ένα πιθάρι ή βαρέλι, το οποίο κυλούσε από μέρος σε μέρος. Περνούσε τις μέρες του καθισμένος στον ήλιο και λέγοντας σοφά λόγια σε όσους βρίσκονταν γύρω του.

And so he did not live in a house, but slept in a tub or barrel, which he rolled about from place to place. He spent his days sitting in the sun, and saying wise things to those who were around him.

Ένα μεσημέρι, είδαν τον Διογένη να περπατά στους δρόμους με ένα αναμμένο φανάρι και να κοιτάζει ολόγυρα σαν να έψαχνε κάτι.

At noon one day, Diogenes was seen walking through the streets with a lighted lantern, and looking all around as if in search of something.

«Γιατί κρατάτε ένα φανάρι ενώ ο ήλιος λάμπει;» είπε κάποιος.

“Why do you carry a lantern when the sun is shining?” some one said.

«Ψάχνω για έναν τίμιο άνθρωπο», απάντησε ο Διογένης.

“I am looking for an honest man,” answered Diogenes.

Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος πήγε στην Κόρινθο, όλοι οι πιο σπουδαίοι άνδρες της πόλης βγήκαν να τον δουν και να τον επαινέσουν. Αλλά ο Διογένης δεν ήρθε· κι ήταν ο μόνος άνθρωπος για τη γνώμη του οποίου νοιαζόταν ο Αλέξανδρος.

When Alexander the Great went to Corinth, all the foremost men in the city came out to see him and to praise him. But Diogenes did not come; and he was the only man for whose opinions Alexander cared.

Και έτσι, αφού ο σοφός δεν ερχόταν να δει τον βασιλιά, ο βασιλιάς πήγε να δει τον σοφό. Βρήκε τον Διογένη σε ένα απομονωμένο μέρος, ξαπλωμένο στο χώμα δίπλα στο πιθάρι του. Απολάμβανε τη ζέστη και το φως του ήλιου.

And so, since the wise man would not come to see the king, the king went to see the wise man. He found Diogenes in an out-of-the-way place, lying on the ground by his tub. He was enjoying the heat and the light of the sun.

Όταν είδε τον βασιλιά και πάρα πολύ κόσμο να έρχονται, ανακάθισε και κοίταξε τον Αλέξανδρο. Ο Αλέξανδρος τον χαιρέτησε και είπε:—

When he saw the king and a great many people coming, he sat up and looked at Alexander. Alexander greeted him and said,—

«Διογένη, έχω ακούσει πάρα πολλά για τη σοφία σου. Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για σένα;»

“Diogenes, I have heard a great deal about your wisdom. Is there anything that I can do for you?”

«Ναι», είπε ο Διογένης. «Μπορείτε να σταθείτε λίγο πιο πέρα, για να μην μου κρύβετε τον ήλιο».

“Yes,” said Diogenes. “You can stand a little on one side, so as not to keep the sunshine from me.”

Αυτή η απάντηση ήταν τόσο διαφορετική από αυτό που περίμενε, ώστε ο βασιλιάς εξεπλάγη πολύ. Αλλά δεν τον θύμωσε· απλώς τον έκανε να θαυμάσει αυτόν τον παράξενο άνθρωπο ακόμα περισσότερο. Όταν γύρισε για να φύγει έφιππος, είπε στους αξιωματικούς του:—

This answer was so different from what he expected, that the king was much surprised. But it did not make him angry; it only made him admire the strange man all the more. When he turned to ride back, he said to his officers,—

«Πείτε ό,τι θέλετε· αν δεν ήμουν ο Αλέξανδρος, θα ήθελα να ήμουν ο Διογένης».

“Say what you will; if I were not Alexander, I would like to be Diogenes.”