Narzędzia

– Pan znowu! Dobry wieczór!

“You again! Good evening!”

Jest wtorek, dziewiąta piętnaście. Wsiada wysoki mężczyzna z czarną walizką. Długi płaszcz. Smutna twarz. Pierwsze miejsce.

It is Tuesday, 9:15. The tall man with the black case gets on. The long coat. The sad face. The first seat.

– Dobry wieczór.

“Good evening.”

– Jestem Rosa. A pan...?

“I’m Rosa. And you are...?”

Długo patrzy na mnie w lusterku.

He looks at me in the mirror for a long time.

– Jonas.

“Jonas.”

– Jonas! Dobrze. Teraz jesteśmy przyjaciółmi.

“Jonas! Good. Now we are friends.”

Nie mówi tak. Nie mówi nie. Jadę.

He doesn’t say yes. He doesn’t say no. I drive.

W środę pytam o walizkę. Jest czarna i ciężka. Zawsze trzyma ją na kolanach.

On Wednesday I ask about the case. It is black and heavy. He always has it on his knees.

– Co pan tam ma? Pistolet?

“What’s in there, Jonas? A gun?”

– Nie. Narzędzia.

“No. Tools.”

– Narzędzia? Jakie narzędzia?

“Tools? What tools?”

– Małe narzędzia.

“Small tools.”

Małe narzędzia, w nocy, w zamkniętym kościele. W starych kościołach jest złoto i srebro. Srebrne kielichy, złote świeczniki. Nie lubię tego pomysłu. Próbuję być zabawna.

Small tools, at night, in a closed church. Old churches have gold and silver. Silver cups, gold candles. I don’t like this idea. I try to be funny.