Czerwony szalik

O dziewiątej piętnaście w poniedziałek pierwsze siedzenie jest puste.

At 9:15 on Monday the first seat is empty.

Wsiadają ludzie. Pielęgniarka. Pan Kaplan. Dwoje studentów. Nie ma wysokiego mężczyzny. Nie ma czarnej walizki.

People get on. The nurse. Mr Kaplan. Two students. No tall man. No black case.

Czekam. Minutę. Dwie minuty. Trzy. Drzwi są otwarte i wchodzi zimno.

I wait. One minute. Two minutes. Three. The doors are open and the cold comes in.

– Rosa! – mówi pan Kaplan. – Żona na mnie czeka!

“Rosa!” says Mr Kaplan. “My wife waits for me!”

– Przepraszam, przepraszam. – Zamykam drzwi. Jadę.

“Sorry, sorry.” I close the doors. I drive.

Teraz mam spóźnienie i spóźniam się całą noc. Na każdym przystanku ktoś jest zły. Na ostatnim przystanku plac jest ciemny. W wysokim oknie kościoła nie ma światła.

Now I am late, and I am late all night. At every stop somebody is angry. At the last stop the square is dark. There is no light in the high window of the church.

We wtorek, o dziewiątej piętnaście: znowu puste siedzenie.

On Tuesday, 9:15: the empty seat again.

Ta kobieta, myślę. Kobieta w czerwonym szaliku. Jest z nią. Albo odchodzi z nią. Albo jestem głupią kobietą ze szminką. A on ma mnie dość.

The woman, I think. The woman in the red scarf. He is with her. Or he goes away with her. Or I am a silly woman with lipstick. And he is tired of me.

Tej nocy pan Kaplan znowu jedzie moim autobusem. Rozmawiam ze wszystkimi. Dziś to się przydaje.

That night Mr Kaplan is on my bus again. I talk to everybody. Tonight it is useful.

– Panie Kaplan. W piątek w moim autobusie jest kobieta. Mała, duży kapelusz, długi czerwony szalik. Chyba z placu. Zna ją pan?

“Mr Kaplan. On Friday there is a woman on my bus. Small, a big hat, a long red scarf. From the square, I think. Do you know her?”

– Czerwony szalik? To Ruth Adler. Pani od pianina, ze świecami chanukowymi. Uczy mojego wnuka. – Patrzy na mnie. – Dlaczego pani pyta?

“A red scarf? That’s Ruth Adler. The piano lady, with the Hanukkah candles. She teaches my grandson.” He looks at me. “Why?”

– Bez powodu.

“No reason.”

– Rosa. Zawsze jest jakiś powód.

“Rosa. There is always a reason.”

W środę nie pracuję do czwartej. O drugiej stoję przy drzwiach z tabliczką o pianinie. Dzwonię.

On Wednesday I don’t work until four. At two o’clock I am at the door with the piano sign. I ring.