Pythagoras of Samos

The Blacksmith’s Yard

De werkplaats van de smid

Pythagoras was born on the island of Samos, in the blue Aegean Sea. His father cut seals in precious stone, and the family was not poor. As a young man, Pythagoras wanted one thing: to know what the world was made of, and how it worked.

Pythagoras werd geboren op het eiland Samos, in de blauwe Egeïsche Zee. Zijn vader sneed zegels in edelstenen, en het gezin was niet arm. Als jonge man wilde Pythagoras maar één ding: weten waar de wereld van gemaakt was en hoe die werkte.

Samos in those days was rich and busy, with its own harbour, its own temple and its own quarrels about who should rule. It was a good place for a clever boy to look around him and ask questions.

Samos was in die dagen rijk en druk, met een eigen haven, een eigen tempel en eigen ruzies over wie er moest regeren. Het was een goede plek voor een slimme jongen om om zich heen te kijken en vragen te stellen.

One morning he was walking past a blacksmith’s yard. Inside, four men were hammering hot iron. And something strange happened. The sounds were not noise. They were music.

Op een ochtend liep hij langs de werkplaats van een smid. Binnen waren vier mannen heet ijzer aan het smeden. En er gebeurde iets vreemds. De geluiden waren geen herrie. Het was muziek.

The heaviest hammer made a deep note. The lightest made a high one. The other two fell between them, and together the four notes sounded friendly, like a chord. Pythagoras stopped and listened.

De zwaarste hamer maakte een lage toon. De lichtste maakte een hoge toon. De andere twee vielen ertussenin, en samen klonken de vier tonen vriendelijk, als een akkoord. Pythagoras bleef staan en luisterde.

He ran in and asked to use the hammers. He weighed them. And then he saw it: the hammers that sounded good together had simple weights. One was twice as heavy as another. One was half again as heavy. The pleasant sounds were not a matter of taste. They had a rule.

Hij rende naar binnen en vroeg of hij de hamers mocht gebruiken. Hij woog ze. En toen zag hij het: de hamers die samen mooi klonken, hadden eenvoudige gewichten. De ene was twee keer zo zwaar als de andere. De andere was anderhalf keer zo zwaar. De aangename geluiden waren geen kwestie van smaak. Ze volgden een regel.

The smiths, hot and tired, thought he was a strange man. He did not care. He had found something better than gold: a hidden rule behind something beautiful.

De smeden, heet en moe, vonden hem een vreemde man. Het kon hem niet schelen. Hij had iets beters gevonden dan goud: een verborgen regel achter iets moois.