Pythagoras of Samos

The Blacksmith’s Yard

Kuźnia

Pythagoras was born on the island of Samos, in the blue Aegean Sea. His father cut seals in precious stone, and the family was not poor. As a young man, Pythagoras wanted one thing: to know what the world was made of, and how it worked.

Pitagoras urodził się na wyspie Samos, na błękitnym Morzu Egejskim. Jego ojciec wycinał pieczęcie w drogich kamieniach, a rodzina nie była uboga. Jako młody człowiek Pitagoras pragnął jednej rzeczy: wiedzieć, z czego składa się świat i jak działa.

Samos in those days was rich and busy, with its own harbour, its own temple and its own quarrels about who should rule. It was a good place for a clever boy to look around him and ask questions.

Samos w tamtych czasach było bogate i tętniące życiem, z własnym portem, własną świątynią i własnymi sporami o to, kto powinien rządzić. Było to dobre miejsce dla mądrego chłopca, aby rozglądać się wokół siebie i zadawać pytania.

One morning he was walking past a blacksmith’s yard. Inside, four men were hammering hot iron. And something strange happened. The sounds were not noise. They were music.

Pewnego ranka przechodził obok kuźni. W środku czterech mężczyzn uderzało młotami w gorące żelazo. I stało się coś dziwnego. Te dźwięki nie były hałasem. Były muzyką.

The heaviest hammer made a deep note. The lightest made a high one. The other two fell between them, and together the four notes sounded friendly, like a chord. Pythagoras stopped and listened.

Najcięższy młot wydawał niski ton. Najlżejszy wydawał wysoki. Dwa pozostałe brzmiały pomiędzy nimi, a razem te cztery tony brzmiały przyjaźnie, jak akord. Pitagoras zatrzymał się i słuchał.

He ran in and asked to use the hammers. He weighed them. And then he saw it: the hammers that sounded good together had simple weights. One was twice as heavy as another. One was half again as heavy. The pleasant sounds were not a matter of taste. They had a rule.

Wbiegł do środka i poprosił o możliwość użycia młotów. Zważył je. I wtedy to zobaczył: młoty, które brzmiały dobrze razem, miały proste wagi. Jeden był dwa razy cięższy od drugiego. Inny był o połowę cięższy. Przyjemne dźwięki nie były kwestią gustu. Miały regułę.

The smiths, hot and tired, thought he was a strange man. He did not care. He had found something better than gold: a hidden rule behind something beautiful.

Kowale, rozgrzani i zmęczeni, pomyśleli, że jest dziwnym człowiekiem. Nie obchodziło go to. Znalazł coś lepszego niż złoto: ukrytą regułę za czymś pięknym.