Rice Balls for Ken

1

1

Yuki is seven years old. She lives with Mum, Dad and Grandma in Osaka. Osaka is a big city in Japan.

Yuki ma siedem lat. Mieszka z mamą, tatą i babcią w Osace. Osaka to duże miasto w Japonii.

Tomorrow Yuki’s class goes on a trip to the park. All the children bring some food. Mum always makes the food for Yuki. But tomorrow Yuki wants to make her food herself.

Jutro klasa Yuki jedzie na wycieczkę do parku. Wszystkie dzieci przynoszą jedzenie. Mama zawsze robi jedzenie dla Yuki. Ale jutro Yuki chce zrobić swoje jedzenie sama.

“I’m making rice balls,” says Yuki. Mum laughs. “Good. I’ll help you.” “No!” shouts Yuki. “I do everything by myself!”

„Robię kulki ryżowe”, mówi Yuki. Mama się śmieje. „Dobrze. Pomogę ci”. „Nie!”, woła Yuki. „Robię wszystko sama!”.

Yuki cooks the rice. It is hot and soft. She takes the rice in her hands. Ouch! It is too hot. She waits. Then she presses it into a ball.

Yuki gotuje ryż. Jest gorący i miękki. Bierze ryż w ręce. Ała! Jest za gorący. Yuki czeka. Potem lepi z niego kulkę.

The ball falls apart. The rice sticks to her hands, to the table and to her nose. Yuki makes another ball. It falls apart, too. And another one. Apart!

Kulka się rozpada. Ryż klei się do rąk, do stołu i do nosa. Yuki robi jeszcze jedną kulkę. Ona też się rozpada. I jeszcze jedną. Rozpada się!

Yuki is sad. “I can’t do this,” she says. Mum says nothing. She only smiles and goes out of the kitchen.

Yuki jest smutna. „Nie umiem tego zrobić”, mówi. Mama nic nie mówi. Tylko się uśmiecha i wychodzi z kuchni.

Grandma comes into the kitchen. She sees rice everywhere. “Hmm,” she says. Yuki looks at Grandma. “Grandma, please show me the trick. But I do it myself.” Grandma laughs. “That is good.”

Babcia wchodzi do kuchni. Widzi ryż wszędzie. „Hmm”, mówi. Yuki patrzy na babcię. „Babciu, proszę, pokaż mi ten trik. Ale zrobię to sama”. Babcia się śmieje. „To dobrze”.

“Wet hands,” says Grandma. “A little salt. And don’t press too hard. Softly! The rice is like a baby.” Yuki wets her hands. She takes a little salt. She presses softly.

„Mokre ręce”, mówi babcia. „Trochę soli. I nie naciskaj za mocno. Lekko! Ryż jest jak małe dziecko”. Yuki moczy ręce. Bierze trochę soli. Naciska lekko.

The ball holds! Yuki makes three rice balls. In every ball there is a piece of fish. The balls are not pretty. One is square, one is flat, one is a little bent. But they hold.

Kulka trzyma się! Yuki robi trzy kulki ryżowe. W każdej kulce jest kawałek ryby. Kulki nie są ładne. Jedna jest kanciasta, jedna jest płaska, jedna jest trochę krzywa. Ale trzymają się.