Beczka Amontillado

Tysiączne krzywdy Fortunata znosiłem najlepiej, jak potrafiłem; gdy jednak poważył się na zniewagę, poprzysiągłem zemstę. Ty, który tak dobrze znasz naturę mej duszy, nie przypuścisz przecież, iż dałem upust jakiejkolwiek groźbie.

The thousand injuries of Fortunato I had borne as I best could; but when he ventured upon insult, I vowed revenge. You, who so well know the nature of my soul, will not suppose, however, that I gave utterance to a threat.

Wreszcie miałem zostać pomszczony; była to kwestia ostatecznie przesądzona — lecz sama niewzruszoność tego postanowienia wykluczała wszelką myśl o ryzyku. Musiałem nie tylko ukarać, lecz ukarać bezkarnie.

At length I would be avenged; this was a point definitively settled—but the very definitiveness with which it was resolved, precluded the idea of risk. I must not only punish, but punish with impunity.

Krzywda nie jest naprawiona, gdy odwet dosięga tego, kto go wymierza. Nie jest też naprawiona, gdy mściciel nie da się poznać jako taki temu, kto krzywdę wyrządził.

A wrong is unredressed when retribution overtakes its redresser. It is equally unredressed when the avenger fails to make himself felt as such to him who has done the wrong.

Należy zrozumieć, że ani słowem, ani czynem nie dałem Fortunatowi powodu, by wątpił w mą życzliwość. Nadal, swym zwyczajem, uśmiechałem mu się w twarz, a on nie dostrzegał, że mój uśmiech teraz rodził się z myśli o jego zagładzie.

It must be understood, that neither by word nor deed had I given Fortunato cause to doubt my good will. I continued, as was my wont, to smile in his face, and he did not perceive that my smile now was at the thought of his immolation.

Miał słaby punkt — ów Fortunato — chociaż pod innymi względami był człowiekiem godnym szacunku, a nawet postrachu. Szczycił się swym koneserstwem w dziedzinie win. Niewielu Włochów ma prawdziwego ducha wirtuozów.

He had a weak point—this Fortunato—although in other regards he was a man to be respected and even feared. He prided himself on his connoisseurship in wine. Few Italians have the true virtuoso spirit.

Po większej części ich entuzjazm jest przybierany na pokaz, zależnie od chwili i sposobności — aby uprawiać szalbierstwo wobec brytyjskich i austriackich milionerów .

For the most part their enthusiasm is adopted to suit the time and opportunity—to practise imposture upon the British and Austrian millionaires .

W malarstwie i gemmologii Fortunato, jak jego rodacy, był szarlatanem — lecz w kwestii starych win był szczery.

In painting and gemmary, Fortunato, like his countrymen, was a quack—but in the matter of old wines he was sincere.

Pod tym względem nie różniłem się od niego istotnie: sam znałem się wybornie na włoskich rocznikach i kupowałem znaczne ilości, ilekroć mogłem.

In this respect I did not differ from him materially: I was skilful in the Italian vintages myself, and bought largely whenever I could.

Było to o zmierzchu, pewnego wieczoru w szczytowym szaleństwie karnawału, gdy napotkałem mego przyjaciela. Zagadnął mnie z przesadną wylewnością, gdyż wiele wypił. Ów człowiek odziany był w strój błazeński.

It was about dusk, one evening during the supreme madness of the carnival season, that I encountered my friend. He accosted me with excessive warmth, for he had been drinking much. The man wore motley.

Miał na sobie obcisłą, pstrą szatę w pasy, a na głowie stożkowatą czapkę z dzwoneczkami. Tak ucieszyłem się na jego widok, że zdawało mi się, iż nigdy nie przestanę ściskać jego dłoni.

He had on a tight-fitting parti-striped dress, and his head was surmounted by the conical cap and bells. I was so pleased to see him, that I thought I should never have done wringing his hand.

Rzekłem do niego: „Mój drogi Fortunato, jakże szczęśliwe to spotkanie. Jak niezwykle dobrze dziś wyglądasz! Lecz otrzymałem antał tego, co uchodzi za Amontillado, i mam wątpliwości”.

I said to him: “My dear Fortunato, you are luckily met. How remarkably well you are looking to-day! But I have received a pipe of what passes for Amontillado, and I have my doubts.”

„Jak to?” — rzekł. — „Amontillado? Antał? Niemożliwe! I to w samym środku karnawału!”

“How?” said he. “Amontillado? A pipe? Impossible! And in the middle of the carnival!”

„Mam wątpliwości” — odparłem. — „I byłem na tyle głupi, że zapłaciłem pełną cenę Amontillado, nie zasięgnąwszy twej rady w tej mierze. Nie mogłem cię znaleźć i lękałem się, że stracę okazję”.

“I have my doubts,” I replied; “and I was silly enough to pay the full Amontillado price without consulting you in the matter. You were not to be found, and I was fearful of losing a bargain.”

„Amontillado!”

“Amontillado!”