The Key

1

1

On Sunday morning Nora knocked on Sam’s door at nine o’clock. She had the envelope with the photo in her hand, and she looked like she hadn’t slept.

W niedzielę rano o dziewiątej Nora zapukała do drzwi Sama. Trzymała w dłoni kopertę ze zdjęciem i wyglądała tak, jakby nie spała.

“I said I’d knock on her door today,” she said. “I’ve been standing in the courtyard for twenty minutes. Will you come with me? You don’t have to say anything. Just stand there.”

„Powiedziałam, że zapukam do niej dzisiaj” – powiedziała. „Stoję na podwórzu od dwudziestu minut. Pójdziesz ze mną? Nie musisz nic mówić. Po prostu tam stój”.

“I’m very good at standing there,” said Sam. “Ask anyone.”

„Jestem bardzo dobry w staniu” – powiedział Sam. „Zapytaj kogokolwiek”.

They went down the stairs together. But when they got to the ground floor, they didn’t have to knock. Mrs. Novak was already outside her door, in a pink dressing gown and slippers, with a newspaper in one hand and a very angry face.

Zeszli razem po schodach. Ale kiedy dotarli na parter, nie musieli pukać. Pani Novak stała już przed drzwiami, w różowym szlafroku i kapciach, z gazetą w jednej ręce i bardzo złą miną.

“Don’t say anything,” she said. “I went out to get the newspaper. The door closed behind me. My keys are on the kitchen table. Next to the coffee, which is getting cold.”

„Nic nie mówcie” – powiedziała. „Wyszłam po gazetę. Drzwi zamknęły się za mną. Moje klucze leżą na stole w kuchni. Obok kawy, która właśnie stygnie”.

Then she saw who was standing next to Sam. She pulled her dressing gown closer and looked at the floor.

Wtedy zobaczyła, kto stoi obok Sama. Przyciągnęła szlafrok bliżej i spojrzała na podłogę.

“Good morning, Nora,” she said quietly.

„Dzień dobry, Noro” – powiedziała cicho.

“Good morning,” said Nora. “Aunt Vera.”

„Dzień dobry” – powiedziała Nora. „Ciociu Vero”.

For a long moment nobody moved. Then, from upstairs, came Leo’s voice: “Is this a locked door? I love a locked door! I have a plan!”

Przez długą chwilę nikt się nie ruszał. Potem z góry dobiegł głos Leo: „Czy to są zamknięte drzwi? Uwielbiam zamknięte drzwi! Mam plan!”.