The Story of Io

In the town of Argos there lived a maiden named Io. She was so fair and good that all who knew her loved her, and said that there was no one like her in the whole world.

In de stad Argos woonde een meisje dat Io heette. Ze was zo mooi en goed dat iedereen die haar kende van haar hield, en men zei dat er in de hele wereld niemand was zoals zij.

When Jupiter, in his home in the clouds, heard of her, he came down to Argos to see her.

Toen Jupiter, in zijn huis in de wolken, over haar hoorde, daalde hij af naar Argos om haar te zien.

She pleased him so much, and was so kind and wise, that he came back the next day and the next and the next; and by and by he stayed in Argos all the time so that he might be near her.

Ze beviel hem zo goed, en was zo vriendelijk en wijs, dat hij de volgende dag terugkwam, en de dag daarna, en de dag daarna; en na een tijdje bleef hij de hele tijd in Argos, zodat hij dicht bij haar kon zijn.

She did not know who he was, but thought that he was a prince from some far-off land; for he came in the guise of a young man, and did not look like the great king of earth and sky that he was.

Ze wist niet wie hij was, maar dacht dat hij een prins uit een ver land was; want hij kwam in de gedaante van een jonge man, en zag er niet uit als de grote koning van aarde en hemel die hij was.

But Juno, the queen who lived with Jupiter and shared his throne in the midst of the clouds, did not love Io at all.

Maar Juno, de koningin die bij Jupiter woonde en zijn troon deelde te midden van de wolken, hield helemaal niet van Io.

When she heard why Jupiter stayed from home so long, she made up her mind to do the fair girl all the harm that she could; and one day she went down to Argos to try what could be done.

Toen ze hoorde waarom Jupiter zo lang van huis bleef, besloot ze het mooie meisje al het kwaad te doen dat ze kon; en op een dag ging ze naar Argos om te zien wat er gedaan kon worden.

Jupiter saw her while she was yet a great way off, and he knew why she had come. So, to save Io from her, he changed the maiden to a white cow. He thought that when Juno had gone back home, it would not be hard to give Io her own form again.

Jupiter zag haar al toen ze nog heel ver weg was, en hij wist waarom ze was gekomen. Dus, om Io voor haar te behoeden, veranderde hij het meisje in een witte koe. Hij dacht dat wanneer Juno weer naar huis was gegaan, het niet moeilijk zou zijn om Io haar eigen gedaante terug te geven.

But when the queen saw the cow, she knew that it was Io.

Maar toen de koningin de koe zag, wist ze dat het Io was.

“Oh, what a fine cow you have there!” she said. “Give her to me, good Jupiter, give her to me!”

“O, wat een mooie koe heb je daar!” zei ze. “Geef haar aan mij, goede Jupiter, geef haar aan mij!”

Jupiter did not like to do this; but she coaxed so hard that at last he gave up, and let her have the cow for her own. He thought that it would not be long till he could get her away from the queen, and change her to a girl once more.

Jupiter deed dit liever niet; maar ze drong zo aan dat hij het ten slotte opgaf en haar de koe voor zichzelf liet houden. Hij dacht dat het niet lang zou duren voor hij haar weer bij de koningin kon weghalen en haar weer in een meisje kon veranderen.

But Juno was too wise to trust him. She took the cow by her horns, and led her out of the town.

Maar Juno was te wijs om hem te vertrouwen. Ze pakte de koe bij haar horens en leidde haar de stad uit.

“Now, my sweet maid,” she said, “I will see that you stay in this shape as long as you live.”

“Zo, mijn lief meisje,” zei ze, “ik zal zorgen dat je in deze gedaante blijft zolang je leeft.”

Then she gave the cow in charge of a strange watchman named Argus, who had, not two eyes only, as you and I have, but ten times ten.

Toen vertrouwde ze de koe toe aan de hoede van een vreemde wachter genaamd Argus, die niet maar twee ogen had, zoals jij en ik, maar tien keer tien.

And Argus led the cow to a grove, and tied her by a long rope to a tree, where she had to stand and eat grass, and cry, “Moo! moo!”

En Argus leidde de koe naar een bosje en bond haar met een lang touw vast aan een boom, waar ze moest staan en gras eten, en “Boe! boe!” moest roepen