Androklus i lew

W Rzymie żył kiedyś biedny niewolnik, który miał na imię Androklus. Jego pan był okrutnym człowiekiem i traktował go tak źle, że w końcu Androklus uciekł.

In Rome there was once a poor slave whose name was Androclus. His master was a cruel man, and so unkind to him that at last Androclus ran away.

Przez wiele dni ukrywał się w dzikim lesie; nie było tam jednak żadnego jedzenia i stał się tak słaby i chory, że myślał, iż umrze. Pewnego dnia wpełzł więc do jaskini, położył się i szybko mocno zasnął.

He hid himself in a wild wood for many days; but there was no food to be found, and he grew so weak and sick that he thought he should die. So one day he crept into a cave and lay down, and soon he was fast asleep.

Po pewnym czasie obudził go ogromny hałas. Do jaskini wszedł lew i głośno ryczał. Androklus bardzo się przestraszył, gdyż był pewien, że zwierzę go zabije.

After a while a great noise woke him up. A lion had come into the cave, and was roaring loudly. Androclus was very much afraid, for he felt sure that the beast would kill him.

Wkrótce jednak dostrzegł, że lew nie jest zły, lecz kuleje, jakby bolała go łapa.

Soon, however, he saw that the lion was not angry, but that he limped as though his foot hurt him.

Wtedy Androklus nabrał takiej śmiałości, że chwycił kulawą łapę lwa, aby zobaczyć, co się stało. Lew stał zupełnie spokojnie i ocierał głowę o ramię mężczyzny. Zdawał się mówić:—

Then Androclus grew so bold that he took hold of the lion’s lame paw to see what was the matter. The lion stood quite still, and rubbed his head against the man’s shoulder. He seemed to say,—

„Wiem, że mi pomożesz”.

“I know that you will help me.”

Androklus podniósł łapę z ziemi i zobaczył, że to długi, ostry kolec sprawiał lwu tak wielki ból. Ujął koniec kolca w palce; potem pociągnął mocno, szybko i kolec wyszedł. Lew był pełen radości.

Androclus lifted the paw from the ground, and saw that it was a long, sharp thorn which hurt the lion so much. He took the end of the thorn in his fingers; then he gave a strong, quick pull, and out it came. The lion was full of joy.

Skakał dookoła niczym pies i lizał dłonie oraz stopy swojego nowego przyjaciela.

He jumped about like a dog, and licked the hands and feet of his new friend.

Od tej pory Androklus wcale się już nie bał; a gdy nadeszła noc, on i lew położyli się i spali bok w bok.

Androclus was not at all afraid after this; and when night came, he and the lion lay down and slept side by side.

Przez długi czas lew codziennie przynosił Androklusowi jedzenie; obaj stali się tak dobrymi przyjaciółmi, że Androklus uznał swoje nowe życie za bardzo szczęśliwe.

For a long time, the lion brought food to Androclus every day; and the two became such good friends, that Androclus found his new life a very happy one.

Pewnego dnia żołnierze przechodzący przez las znaleźli Androklusa w jaskini. Wiedzieli, kim jest, więc zabrali go z powrotem do Rzymu.

One day some soldiers who were passing through the wood found Androclus in the cave. They knew who he was, and so took him back to Rome.

W tamtych czasach prawo nakazywało, aby każdy niewolnik, który uciekł od swojego pana, został zmuszony do walki z głodnym lwem. Zamknięto więc na pewien czas groźnego lwa bez jedzenia i wyznaczono czas walki.

It was the law at that time that every slave who ran away from his master should be made to fight a hungry lion. So a fierce lion was shut up for a while without food, and a time was set for the fight.

Kiedy nadszedł ten dzień, tysiące ludzi stłoczyły się, aby obejrzeć to widowisko. W tamtych czasach chodzono w takie miejsca bardzo podobnie, jak ludzie w dzisiejszych czasach chodzą na przedstawienie cyrkowe lub mecz baseballu.

When the day came, thousands of people crowded to see the sport. They went to such places at that time very much as people now-a-days go to see a circus show or a game of base-ball.

Drzwi się otworzyły i wprowadzono biednego Androklusa. Był niemal martwy ze strachu, gdyż słychać już było ryk lwa. Spojrzał w górę i zobaczył, że w tysiącach twarzy wokół niego nie ma żadnego litości.

The door opened, and poor Androclus was brought in. He was almost dead with fear, for the roars of the lion could already be heard. He looked up, and saw that there was no pity in the thousands of faces around him.