The Endless Tale

In the Far East there was a great king who had no work to do. Every day, and all day long, he sat on soft cushions and listened to stories. And no matter what the story was about, he never grew tired of hearing it, even though it was very long.

In het Verre Oosten leefde een grote koning die geen werk had om te doen. Elke dag, de hele dag door, zat hij op zachte kussens en luisterde hij naar verhalen. En waar het verhaal ook over ging, hij werd het nooit beu om ernaar te luisteren, zelfs niet als het heel lang was.

“There is only one fault that I find with your story,” he often said: “it is too short.”

“Er is maar één fout die ik aan uw verhaal ontdek,” zei hij vaak: “het is te kort.”

All the story-tellers in the world were invited to his palace; and some of them told tales that were very long indeed. But the king was always sad when a story was ended.

Alle verhalenvertellers ter wereld werden uitgenodigd in zijn paleis; en sommigen van hen vertelden verhalen die inderdaad heel lang waren. Maar de koning was altijd verdrietig wanneer een verhaal was afgelopen.

At last he sent word into every city and town and country place, offering a prize to any one who should tell him an endless tale. He said,—

Eindelijk stuurde hij een bericht naar elke stad, elk dorp en elk plattelandsgebied, waarin hij een prijs beloofde aan iedereen die hem een eindeloos verhaal zou vertellen. Hij zei: —

“To the man that will tell me a story which shall last forever, I will give my fairest daughter for his wife; and I will make him my heir, and he shall be king after me.”

“Aan de man die mij een verhaal vertelt dat voor altijd zal duren, zal ik mijn mooiste dochter tot vrouw geven; en ik zal hem mijn erfgenaam maken, en hij zal na mij koning zijn.”

But this was not all. He added a very hard condition. “If any man shall try to tell such a story and then fail, he shall have his head cut off.”

Maar dit was nog niet alles. Hij voegde er een heel zware voorwaarde aan toe. “Als een man probeert zo’n verhaal te vertellen en vervolgens faalt, zal zijn hoofd worden afgehakt.”

The king’s daughter was very pretty, and there were many young men in that country who were willing to do anything to win her. But none of them wanted to lose their heads, and so only a few tried for the prize.

De dochter van de koning was heel mooi, en er waren veel jonge mannen in dat land die bereid waren alles te doen om haar voor zich te winnen. Maar niemand van hen wilde zijn hoofd verliezen, en dus waagden maar enkelen een poging om de prijs te winnen.

One young man invented a story that lasted three months; but at the end of that time, he could think of nothing more. His fate was a warning to others, and it was a long time before another story-teller was so rash as to try the king’s patience.

Eén jonge man bedacht een verhaal dat drie maanden duurde; maar aan het einde van die tijd kon hij niets meer bedenken. Zijn lot was een waarschuwing voor anderen, en het duurde lange tijd voordat een andere verhalenverteller zo roekeloos was om het geduld van de koning op de proef te stellen.

But one day a stranger from the South came into the palace.

Maar op een dag kwam er een vreemdeling uit het Zuiden het paleis binnen.

“Great king,” he said, “is it true that you offer a prize to the man who can tell a story that has no end?”

“Grote koning,” zei hij, “is het waar dat u een prijs aanbiedt aan de man die een verhaal kan vertellen dat geen einde heeft?”

“It is true,” said the king.

“Het is waar,” zei de koning.

“And shall this man have your fairest daughter for his wife, and shall he be your heir?”

“En zal deze man uw mooiste dochter tot vrouw krijgen, en zal hij uw erfgenaam zijn?”

“Yes, if he succeeds,” said the king. “But if he fails, he shall lose his head.”

“Ja, als hij slaagt,” zei de koning. “Maar als hij faalt, zal hij zijn hoofd verliezen.”

“Very well, then,” said the stranger. “I have a pleasant story about locusts which I would like to relate.”

“Heel goed dan,” zei de vreemdeling. “Ik heb een prettig verhaal over sprinkhanen dat ik graag zou willen vertellen.”