The Monkey’s Paw

I.

I.

Without, the night was cold and wet, but in the small parlour of Laburnam Villa the blinds were drawn and the fire burned brightly.

Na dworze noc była zimna i mokra, lecz w małym saloniku willi Laburnam żaluzje były opuszczone, a w kominku jasno płonął ogień.

Father and son were at chess, the former, who possessed ideas about the game involving radical changes, putting his king into such sharp and unnecessary perils that it even provoked comment from the white-haired old lady knitting placidly by the fire.

Ojciec z synem grali w szachy; ten pierwszy miał własne wyobrażenie o tej grze, wiążące się z radykalnymi zmianami, i narażał swego króla na tak ostre i niepotrzebne niebezpieczeństwa, że wywołało to nawet komentarz ze strony siwowłosej staruszki, która spokojnie robiła na drutach przy ogniu.

“Hark at the wind,” said Mr. White, who, having seen a fatal mistake after it was too late, was amiably desirous of preventing his son from seeing it.

„Posłuchaj, jak wieje” – rzekł pan White, który zauważywszy fatalny błąd, gdy było już za późno, w przyjaznym odruchu pragnął powstrzymać syna przed dostrzeżeniem go.

“I’m listening,” said the latter, grimly surveying the board as he stretched out his hand. “Check.”

„Słucham” – odparł ten drugi, ponuro lustrując szachownicę i wyciągając rękę. – „Szach”.

“I should hardly think that he’d come to-night,” said his father, with his hand poised over the board.

„Wątpię, by przyszedł dziś wieczorem” – rzekł ojciec, zawiesiwszy rękę nad szachownicą.

“Mate,” replied the son.

„Mat” – odpowiedział syn.

“That’s the worst of living so far out,” bawled Mr. White, with sudden and unlooked-for violence; “of all the beastly, slushy, out-of-the-way places to live in, this is the worst. Pathway’s a bog, and the road’s a torrent.

„To najgorsze, gdy mieszka się tak daleko od wszystkiego” – krzyknął pan White z nagłą i niespodziewaną gwałtownością. – „Ze wszystkich paskudnych, błotnistych, odludnych miejsc do życia to jest najgorsze. Ścieżka to grzęzawisko, a droga to rwący potok.

I don’t know what people are thinking about. I suppose because only two houses in the road are let, they think it doesn’t matter.”

Nie wiem, o czym myślą ci ludzie. Pewnie dlatego, że wynajęto tylko dwa domy przy tej drodze, uważają, że to bez znaczenia”.

“Never mind, dear,” said his wife, soothingly; “perhaps you’ll win the next one.”

„Nie przejmuj się, drogi” – powiedziała uspokajająco żona. – „Może wygrasz następną partię”.

Mr. White looked up sharply, just in time to intercept a knowing glance between mother and son. The words died away on his lips, and he hid a guilty grin in his thin grey beard.

Pan White spojrzał ostro w górę, w samą porę, by przechwycić porozumiewawcze spojrzenie między matką a synem. Słowa zamarły mu na ustach, a winny uśmieszek ukrył w rzadkiej, siwej brodzie.

“There he is,” said Herbert White, as the gate banged to loudly and heavy footsteps came toward the door.

„To on” – powiedział Herbert White, gdy furtka trzasnęła głośno, a w stronę drzwi rozległy się ciężkie kroki.

The old man rose with hospitable haste, and opening the door, was heard condoling with the new arrival. The new arrival also condoled with himself, so that Mrs. White said, “Tut, tut!”

Starzec wstał z gościnnym pośpiechem, a po otwarciu drzwi dało się słyszeć, jak składa wyrazy współczucia przybyszowi. Przybysz również użalał się nad sobą, tak że pani White powiedziała: „Oj, oj!”,

and coughed gently as her husband entered the room, followed by a tall, burly man, beady of eye and rubicund of visage.

i cicho zakaszlała, gdy mąż wszedł do pokoju, a za nim wysoki, tęgi mężczyzna o koralikowych oczach i rumianej twarzy.