Historia dobrego małego chłopca

Żył kiedyś dobry mały chłopiec nazwiskiem Jacob Blivens. Zawsze słuchał rodziców, bez względu na to, jak niedorzeczne i nierozsądne były ich żądania; zawsze uczył się z książki i nigdy nie spóźniał się do szkółki niedzielnej.

Once there was a good little boy by the name of Jacob Blivens. He always obeyed his parents, no matter how absurd and unreasonable their demands were; and he always learned his book, and never was late at Sabbath-school.

Nie uciekał z lekcji, nawet gdy trzeźwy osąd podpowiadał mu, że byłaby to najbardziej opłacalna rzecz, jaką mógłby zrobić. Żaden z innych chłopców nie potrafił go zrozumieć, tak dziwnie się zachowywał. Nie kłamał, bez względu na to, jak bardzo było to wygodne.

He would not play hookey, even when his sober judgment told him it was the most profitable thing he could do. None of the other boys could ever make that boy out, he acted so strangely. He wouldn’t lie, no matter how convenient it was.

Mówił po prostu, że kłamać nie wolno, i to mu wystarczało. Był przy tym tak uczciwy, że wręcz śmieszny. Osobliwe zwyczaje tego Jacoba przechodziły wszelkie pojęcie.

He just said it was wrong to lie, and that was sufficient for him. And he was so honest that he was simply ridiculous. The curious ways that that Jacob had, surpassed everything.

W niedzielę nie grał w kulki, nie plądrował ptasich gniazd, nie dawał gorących pensów małpkom kataryniarzy; zdawał się zupełnie nie interesować żadną rozsądną rozrywką.

He wouldn’t play marbles on Sunday, he wouldn’t rob birds’ nests, he wouldn’t give hot pennies to organ-grinders’ monkeys; he didn’t seem to take any interest in any kind of rational amusement.

Inni chłopcy próbowali więc to sobie wytłumaczyć i pojąć go, ale nie potrafili dojść do żadnego zadowalającego wniosku.

So the other boys used to try to reason it out and come to an understanding of him, but they couldn’t arrive at any satisfactory conclusion.

Jak już wspomniałam, zdołali wyrobić sobie jedynie mgliste przekonanie, że jest „nawiedzony”, wzięli go więc pod swoją opiekę i nigdy nie pozwolili, by stała mu się jakakolwiek krzywda.

As I said before, they could only figure out a sort of vague idea that he was “afflicted,” and so they took him under their protection, and never allowed any harm to come to him.

Ów dobry mały chłopiec czytał wszystkie książeczki ze szkółki niedzielnej; były one jego największą radością. W tym tkwiła cała tajemnica. Wierzył w dobrych małych chłopców, których opisywano w książkach ze szkółki niedzielnej; darzył ich pełnym zaufaniem.

This good little boy read all the Sunday-school books; they were his greatest delight. This was the whole secret of it. He believed in the good little boys they put in the Sunday-school book; he had every confidence in them.

Pragnął choć raz spotkać jednego z nich żywego, ale nigdy mu się to nie udało. Być może wszyscy pomarli przed jego czasami.

He longed to come across one of them alive once; but he never did. They all died before his time, maybe.

Ilekroć czytał o jakimś szczególnie dobrym, szybko przewracał strony na sam koniec, aby sprawdzić, co się z nim stało, chciał bowiem przebyć tysiące mil i spojrzeć na niego; lecz na nic się to nie zdawało; ów dobry mały chłopiec zawsze umierał w ostatnim rozdziale, a na końcu znajdował się obrazek przedstawiający pogrzeb, ze wszystkimi krewnymi i dziećmi ze szkółki niedzielnej stojącymi wokół grobu w za krótkich pantalonach i za wielkich kapeluszach, i ze wszystkimi płaczącymi w chustki, w których było chyba z półtora jarda materiału.

Whenever he read about a particularly good one he turned over quickly to the end to see what became of him, because he wanted to travel thousands of miles and gaze on him; but it wasn’t any use; that good little boy always died in the last chapter, and there was a picture of the funeral, with all his relations and the Sunday-school children standing around the grave in pantaloons that were too short, and bonnets that were too large, and everybody crying into handkerchiefs that had as much as a yard and a half of stuff in them.

W ten sposób zawsze krzyżowano jego zamiary. Nigdy nie zdołał ujrzeć żadnego z owych dobrych małych chłopców z tego powodu, że zawsze umierali w ostatnim rozdziale.

He was always headed off in this way. He never could see one of those good little boys on account of his always dying in the last chapter.

Jacob miał szlachetną ambicję, by trafić do książki ze szkółki niedzielnej.

Jacob had a noble ambition to be put in a Sunday school book.

Chciał się w niej znaleźć, z ilustracjami przedstawiającymi go, jak wspaniałomyślnie odmawia okłamania matki, a ona płacze ze szczęścia z tego powodu; oraz z ilustracjami przedstawiającymi go stojącego na progu i dającego pensa biednej żebraczce z sześciorgiem dzieci, nakazując jej wydać go śmiało, lecz bez rozrzutności, gdyż rozrzutność jest grzechem; a także z ilustracjami, na których wspaniałomyślnie odmawia doniesienia na złego chłopca, który zawsze czatował na niego za rogiem, gdy ten wracał ze szkoły, i tak okładał go łatą po głowie, a potem gonił do samego domu, wołając: „Hej! hej!”,

He wanted to be put in, with pictures representing him gloriously declining to lie to his mother, and her weeping for joy about it; and pictures representing him standing on the doorstep giving a penny to a poor beggar-woman with six children, and telling her to spend it freely, but not to be extravagant, because extravagance is a sin; and pictures of him magnanimously refusing to tell on the bad boy who always lay in wait for him around the corner as he came from school, and welted him so over the head with a lath, and then chased him home, saying, “Hi! hi!”

gdy biegł za nim. Taka była ambicja młodego Jacoba Blivensa. Pragnął trafić do książki ze szkółki niedzielnej. Czasami czuł się nieco nieswojo, gdy pomyślał, że dobrzy mali chłopcy zawsze umierali.

as he proceeded. That was the ambition of young Jacob Blivens. He wished to be put in a Sunday-school book. It made him feel a little uncomfortable sometimes when he reflected that the good little boys always died.