Η Κυρά Χόλε

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια χήρα που είχε δύο κόρες· η μία ήταν όμορφη και εργατική, η άλλη άσχημη και τεμπέλα.

Once upon a time there was a widow who had two daughters; one of them was beautiful and industrious, the other ugly and lazy.

Η μητέρα, όμως, αγαπούσε περισσότερο την άσχημη και τεμπέλα, επειδή ήταν η δική της κόρη, και έτσι η άλλη, που ήταν μόνο η προγονή της, αναγκαζόταν να κάνει όλες τις δουλειές του σπιτιού και ήταν η πραγματική Σταχτοπούτα της οικογένειας.

The mother, however, loved the ugly and lazy one best, because she was her own daughter, and so the other, who was only her stepdaughter, was made to do all the work of the house, and was quite the Cinderella of the family.

Η μητριά της την έστελνε κάθε μέρα να κάθεται δίπλα στο πηγάδι στον κεντρικό δρόμο, και εκεί να γνέθει μέχρι να ματώσουν τα δάχτυλά της.

Her stepmother sent her out every day to sit by the well in the high road, there to spin until she made her fingers bleed.

Έτυχε όμως μια μέρα να πέσει λίγο αίμα πάνω στο αδράχτι, και καθώς το κορίτσι έσκυψε πάνω από το πηγάδι για να το ξεπλύνει, το αδράχτι πετάχτηκε ξαφνικά από το χέρι της και έπεσε μέσα στο πηγάδι.

Now it chanced one day that some blood fell on to the spindle, and as the girl stopped over the well to wash it off, the spindle suddenly sprang out of her hand and fell into the well.

Έτρεξε στο σπίτι κλαίγοντας για να πει τη συμφορά της, αλλά η μητριά της της μίλησε σκληρά, και αφού την επέπληξε άγρια, είπε αγενώς: «Μια και άφησες το αδράχτι να πέσει στο πηγάδι, μπορείς να πας μόνη σου να το βγάλεις έξω».

She ran home crying to tell of her misfortune, but her stepmother spoke harshly to her, and after giving her a violent scolding, said unkindly, ‘As you have let the spindle fall into the well you may go yourself and fetch it out.’

Το κορίτσι γύρισε πίσω στο πηγάδι χωρίς να ξέρει τι να κάνει, και τελικά μέσα στην απελπισία της πήδηξε στο νερό πίσω από το αδράχτι.

The girl went back to the well not knowing what to do, and at last in her distress she jumped into the water after the spindle.

Δεν θυμόταν τίποτε άλλο μέχρι που ξύπνησε και βρέθηκε σε ένα όμορφο λιβάδι, γεμάτο λιακάδα, και με αμέτρητα λουλούδια να ανθίζουν προς κάθε κατεύθυνση.

She remembered nothing more until she awoke and found herself in a beautiful meadow, full of sunshine, and with countless flowers blooming in every direction.

Περπάτησε πάνω από το λιβάδι και σε λίγο έπεσε πάνω σε έναν φούρνο γεμάτο ψωμί, και τα καρβέλια τής φώναξαν: «Βγάλε μας έξω, βγάλε μας έξω, αλλιώς, αλίμονο! θα γίνουμε κάρβουνο· έχουμε ψηθεί καλά εδώ και πολλή ώρα».

She walked over the meadow, and presently she came upon a baker’s oven full of bread, and the loaves cried out to her, ‘Take us out, take us out, or alas! we shall be burnt to a cinder; we were baked through long ago.’

Έτσι, πήρε το φτυάρι του φούρνου και τα έβγαλε όλα έξω.

So she took the bread-shovel and drew them all out.

Προχώρησε λίγο ακόμα, μέχρι που έφτασε σε μια μηλιά γεμάτη μήλα. «Κούνησέ με, κούνησέ με, σε παρακαλώ», φώναξε το δέντρο· «όλα μου τα μήλα είναι ώριμα».

She went on a little farther, till she came to a tree full of apples. ‘Shake me, shake me, I pray,’ cried the tree; ‘my apples, one and all, are ripe.’

Έτσι, κούνησε το δέντρο και τα μήλα άρχισαν να πέφτουν πάνω της σαν βροχή· όμως εκείνη συνέχισε να κουνάει μέχρι που δεν έμεινε ούτε ένα μήλο πάνω του. Έπειτα, μάζεψε προσεκτικά τα μήλα σε έναν σωρό και συνέχισε τον δρόμο της.

So she shook the tree, and the apples came falling down upon her like rain; but she continued shaking until there was not a single apple left upon it. Then she carefully gathered the apples together in a heap and walked on again.

Το επόμενο πράγμα που συνάντησε ήταν ένα μικρό σπιτάκι, και εκεί είδε μια γριά να κοιτάζει έξω, με τόσο μεγάλα δόντια, που τρομοκρατήθηκε και γύρισε για να τρέξει μακριά. Αλλά η γριά της φώναξε από πίσω: «Τι φοβάσαι, καλό μου παιδί;

The next thing she came to was a little house, and there she saw an old woman looking out, with such large teeth, that she was terrified, and turned to run away. But the old woman called after her, ‘What are you afraid of, dear child?

«Μείνε μαζί μου· αν κάνεις τις δουλειές του σπιτιού μου σωστά, θα σε κάνω πολύ ευτυχισμένη.

Stay with me; if you will do the work of my house properly for me, I will make you very happy.

Πρέπει όμως να προσέχεις πολύ να στρώνεις το κρεβάτι μου με τον σωστό τρόπο, γιατί θέλω πάντα να το τινάζεις καλά, ώστε τα πούπουλα να πετούν παντού· τότε λένε, εκεί κάτω στον κόσμο, ότι χιονίζει· γιατί εγώ είμαι η Κυρά Χόλε».

You must be very careful, however, to make my bed in the right way, for I wish you always to shake it thoroughly, so that the feathers fly about; then they say, down there in the world, that it is snowing; for I am Mother Holle.’