Jess Shows Ana the Town

Walter doesn’t answer. After a minute, he takes his hands from his face. He gets up. He opens the window, and the smoke goes out.

Ο Γουόλτερ δεν απαντά. Μετά από ένα λεπτό, βγάζει τα χέρια από το πρόσωπό του. Σηκώνεται. Ανοίγει το παράθυρο και ο καπνός βγαίνει έξω.

“Make more rolls,” he says. “The bus is at ten to five.” And he works. He doesn’t say a word about the fire. Ana doesn’t ask. But she thinks about it all night.

«Φτιάξε κι άλλα ψωμάκια», λέει. «Το λεωφορείο είναι στις πέντε παρά δέκα». Και δουλεύει. Δεν λέει λέξη για τη φωτιά. Η Άνα δεν ρωτά. Αλλά το σκέφτεται όλη τη νύχτα.

In the afternoon, Ana has a free day. She comes down the stairs. Jess is in the kitchen. She has her school bag on the floor and her headphones round her neck.

Το απόγευμα, η Άνα έχει ελεύθερη μέρα. Κατεβαίνει τις σκάλες. Η Τζες είναι στην κουζίνα. Έχει τη σχολική τσάντα της στο πάτωμα και τα ακουστικά της στον λαιμό της.

“Jess, where is the market?” Ana asks. “I want to buy a jacket. My jacket is not warm.”

«Τζες, πού είναι η αγορά;» ρωτά η Άνα. «Θέλω να αγοράσω ένα μπουφάν. Το μπουφάν μου δεν είναι ζεστό».

Jess looks at Ana’s jacket. “That’s not a jacket. That’s a shirt with ideas. Come on. I can show you the town. It’s very small. It takes ten minutes.”

Η Τζες κοιτάζει το μπουφάν της Άνας. «Αυτό δεν είναι μπουφάν. Αυτό είναι ένα πουκάμισο με ιδέες. Έλα. Μπορώ να σου δείξω την πόλη. Είναι πολύ μικρή. Χρειάζονται δέκα λεπτά».

They walk up Bridge Street. At the top, there is a big square with an old stone building. “That’s the town hall,” Jess says. “And this is the market square. The market is on Tuesdays and Saturdays.”

Περπατούν στην οδό Μπριτζ. Στο τέλος του δρόμου, υπάρχει μια μεγάλη πλατεία με ένα παλιό πέτρινο κτίριο. «Αυτό είναι το δημαρχείο», λέει η Τζες. «Και αυτή είναι η πλατεία της αγοράς. Η αγορά είναι ανοιχτή κάθε Τρίτη και Σάββατο».

Today is Tuesday. There are a lot of people in the market. Ana buys a warm green jacket. It is twelve pounds. Jess says it is very ugly. Ana says it is very warm.

Σήμερα είναι Τρίτη. Έχει πολύ κόσμο στην αγορά. Η Άνα αγοράζει ένα ζεστό πράσινο μπουφάν. Κάνει δώδεκα λίρες. Η Τζες λέει ότι είναι πολύ άσχημο. Η Άνα λέει ότι είναι πολύ ζεστό.

Then it starts to rain. The wind is cold. “Welcome to Hollin Bridge,” Jess says. “It rains here three hundred days a year.”

Μετά αρχίζει να βρέχει. Ο άνεμος είναι κρύος. «Καλώς ήρθες στο Χόλιν Μπριτζ», λέει η Τζες. «Εδώ βρέχει τριακόσιες μέρες τον χρόνο».

They go down to the river. Jess shows Ana the old stone bridge. “The town’s name is from this bridge. Hollin Bridge. It’s very old.”

Κατεβαίνουν στο ποτάμι. Η Τζες δείχνει στην Άνα την παλιά πέτρινη γέφυρα. «Το όνομα της πόλης είναι από αυτή τη γέφυρα. Χόλιν Μπριτζ. Είναι πολύ παλιά».

From the bridge, they walk along the river path. After the bakery, the path goes left, to the canal. On the canal, there are long, thin boats in many colours.

Από τη γέφυρα, περπατούν στο μονοπάτι δίπλα στο ποτάμι. Μετά τον φούρνο, το μονοπάτι πάει αριστερά, προς το κανάλι. Στο κανάλι υπάρχουν μακριές, λεπτές βάρκες με πολλά χρώματα.

“People live on these boats,” Jess says. “All year. In the rain, in the snow. I think they’re crazy.”

«Άνθρωποι μένουν σε αυτές τις βάρκες», λέει η Τζες. «Όλο τον χρόνο. Στη βροχή, στο χιόνι. Νομίζω ότι είναι τρελοί».

Ana likes the boats. A red boat has flowers on the roof. A blue boat has a bicycle on the roof. A dark green boat is very quiet. On its roof, there is a small brown square of paper. It is wet from the rain.

Στην Άνα αρέσουν οι βάρκες. Μια κόκκινη βάρκα έχει λουλούδια στην οροφή. Μια μπλε βάρκα έχει ένα ποδήλατο στην οροφή. Μια σκούρα πράσινη βάρκα είναι πολύ ήσυχη. Στην οροφή της υπάρχει ένα μικρό καφέ τετράγωνο χαρτί. Είναι βρεγμένο από τη βροχή.

Ana looks at it for a second. Then Jess says something, and Ana looks at Jess. She doesn’t think about the paper again.

Η Άνα το κοιτάζει για ένα δευτερόλεπτο. Μετά η Τζες λέει κάτι και η Άνα κοιτάζει την Τζες. Δεν ξανασκέφτεται το χαρτί.

“Have you got a family, Ana?” Jess asks.

«Έχεις οικογένεια, Άνα;» ρωτά η Τζες.