Dwieście dziesięć tysięcy

Ana odłożyła szczotkę do wiadra. Czerwona woda prysnęła na jej tenisówki. Za sobą słyszała Daniela, który stał bez ruchu, oraz Maureen w progu, udającą, że nie słucha. Nad kanałem panował spokój. Gdzieś kaczka narzekała na coś cicho.

Ana put the brush down in the bucket. Red water splashed onto her trainers. Behind her she could hear Daniel standing very still, and Maureen in her doorway, pretending not to listen. The canal was quiet. Somewhere a duck complained about something.

Zastanowiła się bardzo uważnie nad każdym słowem, zanim je wypowiedziała. Obiecała sobie, że już nigdy nie okłamie Jess. Obiecała też Walterowi tydzień. Przez chwilę te dwie obietnice zdawały się ciągnąć ją w przeciwne strony, tak mocno, że nie mogła oddychać.

She thought very carefully about every word before she said it. She had promised herself never to lie to Jess again. She had also promised Walter a week. For a second those two promises seemed to pull her in opposite directions, so hard that she could not breathe.

„Nie zamierzam cię okłamywać, Jess” – powiedziała w końcu. „Już nigdy więcej. Powiem ci więc jedyną prawdziwą rzecz, jaką wolno mi powiedzieć. To nie jest moja historia. Należy do twojej rodziny. Ale kryje się za tym coś więcej, niż pisze gazeta i niż myśli miasto. Musisz zapytać dziadka. Nie za miesiąc. Wkrótce. Dziś, jeśli możesz”.

“I’m not going to lie to you, Jess,” she said finally. “Not ever again. So I’m going to tell you the only true thing I’m allowed to say. It isn’t my story. It belongs to your family. But there is more to it than what the newspaper says, and more than what the town thinks. You need to ask your grandfather. Not next month. Soon. Today, if you can.”

Jess wbiła w nią wzrok. Przez chwilę Ana myślała, że dziewczyna się rozpłacze. Zamiast tego zaśmiała się krótko i twardo, dokładnie tak jak Walter. „Oczywiście” – rzuciła. „Kolejny sekret. Kolejna osoba, która wie więcej o moim życiu niż ja. Zapytaj Priyę, zapytaj dziadka, zapytaj faceta z łodzi”. Pokręciła głową. „Wszyscy w tym mieście odsyłają mnie do kogoś innego. Mam dość pytania”.

Jess stared at her. For a moment Ana thought she was going to cry. Instead she laughed, a short, hard laugh that sounded exactly like Walter’s. “Of course,” she said. “Another secret. Another person who knows more about my life than I do. Ask Priya, ask Grandad, ask the man on the boat.” She shook her head. “Everyone in this town keeps sending me to someone else. I’m tired of asking.”

„Jess, proszę cię…”

“Jess, please…”

Ale Jess już na nią nie patrzyła. Spoglądała za nią, wzdłuż ścieżki. Ana odwróciła się. Od strony magazynu szedł ku nim Michael, w ubraniu roboczym, z rękami w kieszeniach. Patrzył w ziemię i zauważył ich dopiero wtedy, gdy był prawie przy łodzi.

But Jess was not looking at her any more. She was looking past her, along the path. Ana turned. Michael was walking towards them from the direction of the warehouse, in his work clothes, with his hands in his pockets. He was looking at the ground and did not see them until he was almost at the boat.

Wtedy zobaczył wszystko naraz: wiadro z czerwoną wodą, Daniela ze szmatą, Maureen w szlafroku, na wpół zmyte litery na ścianie swojego domu. I swoją córkę, stojącą na ścieżce i patrzącą na niego. Zatrzymał się. Jego twarz się nie zmieniła, ale powoli wyciągnął ręce z kieszeni.

Then he saw everything at once: the bucket of red water, Daniel with his rag, Maureen in her dressing gown, the half-scrubbed letters on the side of his home. And his daughter, standing on the path, looking at him. He stopped. His face did not change, but his hands came slowly out of his pockets.

Nikt nic nie mówił przez bardzo długi czas. Potem Jess poprawiła torbę na ramieniu. „Spóźnię się do szkoły” – rzuciła do nikogo konkretnego, po czym odwróciła się i ruszyła wzdłuż kanału, szybko, nie oglądając się na żadne z nich.

Nobody said anything for what felt like a very long time. Then Jess pulled her bag higher on her shoulder. “I’m going to be late for school,” she said to nobody in particular, and she turned and walked away along the canal, fast, without looking back at any of them.

Michael odprowadzał ją wzrokiem, aż zniknęła za zakrętem pod starym mostem. Potem spojrzał na burtę swojej łodzi. Przeczytał to, co zostało ze słowa, dość wolno, jakby było napisane w języku, którego się dopiero uczył. Potem bez słowa wyjął szczotkę z wiadra Any i zaczął szorować.

Michael watched her until she had gone round the bend under the old bridge. Then he looked at the side of his boat. He read what was left of the word, quite slowly, as if it was written in a language he was learning. Then he took the brush out of Ana’s bucket, without a word, and began to scrub.

Dokończyli to we troje. Zajęło to jeszcze godzinę. Kiedy skończyli, liter już nie było, ale zniknęła też zielona farba pod spodem, a wzdłuż burty Second Chance została długa blada blizna w miejscu, gdzie widniało słowo. Maureen przyniosła herbatę w czterech różnych kubkach i wypili ją, stojąc na ścieżce.

The three of them finished it together. It took another hour. When they had finished, the letters were gone, but the green paint underneath had gone too, and there was a long pale scar along the side of the Second Chance where the word had been. Maureen brought out tea in four mismatched mugs, and they drank it standing on the path.

„Pomaluję ją znowu w weekend” – powiedział Michael, pocierając blade drewno kciukiem. „Na ciemną zieleń. Nikt się nie dowie”.

“I’ll paint it again at the weekend,” Michael said, rubbing the pale wood with his thumb. “Dark green. Nobody will ever know.”

„Każdy się dowie” – rzekła Maureen. „Tak działają małe miasteczka, kochanie. Ale dowiedzą się też, że o szóstej rano przyszły trzy osoby, żeby to zmyć. To się liczy”. Zebrała kubki i wróciła do środka, a rozmowa dobiegła końca.

“Everyone will know,” Maureen said. “That’s how small towns work, love. But they’ll also know that three people turned up at six in the morning to clean it off. That counts for something.” She collected the mugs and went back inside, and the conversation was over.