Kendi Başına Yürüyen Kedi

Duyun, kulak verin ve dinleyin; çünkü bunlar olup bittiğinde, yaşanıp bittiğinde, ey En Sevgilim, Evcil hayvanlar henüz vahşiydi.

Hear and attend and listen; for this befell and behappened and became and was, O my Best Beloved, when the Tame animals were wild.

Köpek vahşiydi, At vahşiydi, İnek vahşiydi, Koyun vahşiydi ve Domuz vahşiydi; olabildiğince vahşiydiler. Islak Vahşi Ormanlar’da tek başlarına dolaşırlardı. Ama vahşi hayvanların en vahşisi Kedi’ydi.

The Dog was wild, and the Horse was wild, and the Cow was wild, and the Sheep was wild, and the Pig was wild—as wild as wild could be—and they walked in the Wet Wild Woods by their wild lones. But the wildest of all the wild animals was the Cat.

Kendi başına yürürdü ve onun için her yer birdi.

He walked by himself, and all places were alike to him.

Elbette Adam da vahşiydi. Korkunç derecede vahşiydi. Kadın’la tanışana kadar ehlileşmeye başlamamıştı bile. Kadın ona, onun bu vahşi yaşam tarzından hoşlanmadığını söyledi.

Of course the Man was wild too. He was dreadfully wild. He didn’t even begin to be tame till he met the Woman, and she told him that she did not like living in his wild ways.

Kadın uzanıp yatmak için, ıslak yaprak yığını yerine güzel ve kuru bir Mağara seçti. Yere temiz kum serpti. Mağara’nın arka tarafında güzel bir odun ateşi yaktı. Mağara’nın girişine, kuyruğu aşağı gelecek biçimde kurutulmuş bir yaban atı derisi astı ve şöyle dedi: “İçeri girerken ayaklarını sil, sevgilim; artık birlikte bir yuva kuracağız.”

She picked out a nice dry Cave, instead of a heap of wet leaves, to lie down in; and she strewed clean sand on the floor; and she lit a nice fire of wood at the back of the Cave; and she hung a dried wild-horse skin, tail-down, across the opening of the Cave; and she said, ‘Wipe you feet, dear, when you come in, and now we’ll keep house.’

O gece, En Sevgilim, sıcak taşlar üzerinde kızartılmış, yabani sarımsak ve yabani biberle tatlandırılmış yabani koyun eti yediler. Yabani pirinç, yabani çemen otu ve yabani kişnişle doldurulmuş yabani ördek yediler. Yabani öküzlerin ilikli kemiklerini, yabani kirazları ve yabani çarkıfelek meyvelerini yediler.

That night, Best Beloved, they ate wild sheep roasted on the hot stones, and flavoured with wild garlic and wild pepper; and wild duck stuffed with wild rice and wild fenugreek and wild coriander; and marrow-bones of wild oxen; and wild cherries, and wild grenadillas.

Sonra Adam ateşin önünde çok mutlu bir şekilde uykuya daldı; fakat Kadın saçlarını tarayarak oturmaya devam etti.

Then the Man went to sleep in front of the fire ever so happy; but the Woman sat up, combing her hair.

Koyunun kürek kemiğini, o iri ve yağlı kemiği eline aldı. Üzerindeki harika işaretlere baktı, ateşe biraz daha odun attı ve bir Büyü yaptı. Dünyadaki İlk Şarkılı Büyü’yü yaptı.

She took the bone of the shoulder of mutton—the big fat blade-bone—and she looked at the wonderful marks on it, and she threw more wood on the fire, and she made a Magic. She made the First Singing Magic in the world.

Dışarıda, Islak Vahşi Ormanlar’da bütün vahşi hayvanlar toplandı. Ateşin ışığını çok uzaklardan görebiliyorlardı ve bunun ne anlama geldiğini merak ettiler.

Out in the Wet Wild Woods all the wild animals gathered together where they could see the light of the fire a long way off, and they wondered what it meant.

Sonra Vahşi At vahşi ayağını yere vurdu ve dedi ki: “Ey Dostlarım ve ey Düşmanlarım, Adam ile Kadın o büyük Mağara’da neden o büyük ışığı yaktılar ve bunun bize ne zararı dokunur?”

Then Wild Horse stamped with his wild foot and said, ‘O my Friends and O my Enemies, why have the Man and the Woman made that great light in that great Cave, and what harm will it do us?’

Vahşi Köpek vahşi burnunu havaya kaldırdı, kızarmış koyun etinin kokusunu aldı ve dedi ki: “Gidip göreceğim, bakacağım ve haber vereceğim; çünkü bence bu güzel bir şey. Kedi, benimle gel.”

Wild Dog lifted up his wild nose and smelled the smell of roast mutton, and said, ‘I will go up and see and look, and say; for I think it is good. Cat, come with me.’

“Yok, gelmem!” dedi Kedi. “Ben kendi başına yürüyen Kedi’yim ve benim için her yer birdir. Gelmeyeceğim.”

‘Nenni!’ said the Cat. ‘I am the Cat who walks by himself, and all places are alike to me. I will not come.’

“O zaman bir daha asla dost olamayız,” dedi Vahşi Köpek ve tırıs adımlarla Mağara’ya doğru koştu. Fakat biraz uzaklaşınca Kedi kendi kendine şöyle dedi: “Benim için her yer birdir. Ben de gidip görmeyeyim, bakmayayım ve canım istediğinde dönmeyeyim mi sanki?”

‘Then we can never be friends again,’ said Wild Dog, and he trotted off to the Cave. But when he had gone a little way the Cat said to himself, ‘All places are alike to me. Why should I not go too and see and look and come away at my own liking.’

Böylece sessizce, çok sessizce Vahşi Köpek’in ardından süzüldü ve her şeyi duyabileceği bir yere saklandı.

So he slipped after Wild Dog softly, very softly, and hid himself where he could hear everything.