Cicha noc

Amara położyła rzeczy na stole księdza Toma po kolei, w zakrystii, we wtorek rano. Na końcu położyła małą lampkę, która nadal się świeciła.

Amara put the things on Father Tom’s table one by one, in the vestry, on Tuesday morning. Last came the little lamp, which was still on.

Potem wstała bardzo prosto, tak jak mówił jej ojciec.

Then she stood up very straight, the way her father told her to.

– Przepraszam, proszę księdza – powiedziała. – Zabrałam je. Nikt mi nie pomagał. – Zwróciła się do pana Doyle’a. – Przepraszam, proszę pana. Weszłam przez pana okno.

“I’m sorry, Father,” she said. “I took them. Nobody helped me take them.” She turned to Mr Doyle. “I’m sorry, sir. I climbed in by your window.”

Ksiądz Tom nie mógł mówić. Po prostu położył swoją dużą rękę na jej głowie.

Father Tom couldn’t speak. He just put his big hand on her head.

– Moje okno – powiedział w końcu pan Doyle. – Otworzyłem je tyczką w listopadzie, bo mnie o to prosiłaś. Potem szybko je zamknąłem, bo się spieszyłaś. Trzydzieści lat, a nie sprawdziłem. – Spojrzał na mnie. – Więc to także moja wina, pani Novak. I trochę pani.

“My window,” said Mr Doyle at last. “I opened it with my pole, in November, because you asked me. Then I closed it fast, because you were in a hurry. Thirty years, and I didn’t check it.” He looked at me. “So it’s on me too, Miss Novak. And on you, a little.”

Potem wyciągnął rękę, a ja oddałam mu jego klucz.

Then he held out his hand, and I gave him back his key.

– Jeszcze raz posprzątam salę i sprawdzę ogrzewanie – powiedział. – Dla dzieci. Jeszcze pani nie wybaczam, pani Novak.

“I’ll clean the hall again, and look at the heating,” he said. “For the children. I don’t forgive you yet, Miss Novak.”

To było sprawiedliwe. Nie kłóciłam się.

That was fair. I didn’t argue.

Potem zadzwoniłam do policjanta Shaha, a on zamknął zgłoszenie i nie pojechał do warsztatu Marca. Potem sama pojechałam do szpitala i stałam przy biurku siostry oddziałowej, aż spojrzała w górę.

After that I phoned PC Shah, and he closed the report, and he didn’t go to Marco’s workshop. Then I went to the hospital myself and stood at the ward sister’s desk until she looked up.

Dałam jej kartkę od Kofiego Mensaha, z łóżka numer osiem, napisaną powoli ołówkiem. Proszę pozwolić dzieciom przyjść. To jedyne Boże Narodzenie, które moja córka może mi dać.

I gave her a note from Kofi Mensah, bed eight, written slowly in pencil. Please let the children come. It is the only Christmas my daughter can give me.

Siostra przeczytała ją dwa razy. – Ktoś z pani gazety dzwonił do mnie trzy razy – powiedziała. – To nic nie zmieniło. To zmienia. – Wyjęła formularz. – Czterdzieści dzieci na moim oddziale w nocy. Czyje nazwisko tu pójdzie? Szkoły?

The sister read it twice. “Your journalist phoned me three times,” she said. “That didn’t change anything. This does.” She took out a form. “Forty children on my ward at night. Whose name goes here? The school’s?”

– Nie. Szkoła dziś rano odmówiła. Przedstawienie parafialne w nocy to nie wycieczka szkolna.

“No. The school said no this morning. A parish play at night is not a school trip.”

– To czyje?

“Then whose?”

Napisałam swoje nazwisko. Jedno dziecko na lodzie – i to było moje nazwisko, i może moja praca.

I wrote my own name. One child on the ice, and it was my name, and maybe my job.