Nowe szaty cesarza

Wiele, wiele lat temu żył cesarz, który tak bardzo cenił nowe ubrania, że wydawał wszystkie swoje pieniądze, aby je zdobyć; jego jedyną ambicją było być zawsze dobrze ubranym.

Many, many years ago lived an emperor, who thought so much of new clothes that he spent all his money in order to obtain them; his only ambition was to be always well dressed.

Nie dbał o swoich żołnierzy, a teatr wcale go nie bawił; tak naprawdę jedyną rzeczą, na której mu zależało, było wyjeżdżać powozem i pokazywać nowy strój.

He did not care for his soldiers, and the theatre did not amuse him; the only thing, in fact, he thought anything of was to drive out and show a new suit of clothes.

Miał płaszcz na każdą godzinę dnia; i tak jak o królu mówiono zazwyczaj: „Jest w swoim gabinecie”, tak o nim powiadano: „Cesarz jest w swojej garderobie”.

He had a coat for every hour of the day; and as one would say of a king “He is in his cabinet,” so one could say of him, “The emperor is in his dressing-room.”

Wielkie miasto, w którym mieszkał, było bardzo wesołe; każdego dnia przybywało wielu cudzoziemców ze wszystkich stron świata.

The great city where he resided was very gay; every day many strangers from all parts of the globe arrived.

Pewnego dnia do tego miasta przybyło dwóch oszustów; wmawiali ludziom, że są tkaczami, i oświadczyli, że potrafią wyprodukować najwspanialszą tkaninę, jaką można sobie wyobrazić.

One day two swindlers came to this city; they made people believe that they were weavers, and declared they could manufacture the finest cloth to be imagined.

Mówili, że ich kolory i wzory są nie tylko wyjątkowo piękne, ale ubrania uszyte z ich materiału posiadają cudowną właściwość: stają się niewidzialne dla każdego, kto nie nadaje się na swój urząd lub jest niewybaczalnie głupi.

Their colours and patterns, they said, were not only exceptionally beautiful, but the clothes made of their material possessed the wonderful quality of being invisible to any man who was unfit for his office or unpardonably stupid.

„To musi być cudowna tkanina” – pomyślał cesarz. „Gdybym był ubrany w strój z tego materiału, mógłbym dowiedzieć się, którzy ludzie w moim cesarstwie nie nadają się na swoje stanowiska, i mógłbym odróżnić mądrych od głupich.

“That must be wonderful cloth,” thought the emperor. “If I were to be dressed in a suit made of this cloth I should be able to find out which men in my empire were unfit for their places, and I could distinguish the clever from the stupid.

Muszę natychmiast kazać utkać dla siebie tę tkaninę”. I dał oszustom z góry dużą sumę pieniędzy, aby bez straty czasu zabrali się do pracy.

I must have this cloth woven for me without delay.” And he gave a large sum of money to the swindlers, in advance, that they should set to work without any loss of time.

Ustawili dwa krosna i udawali, że bardzo ciężko pracują, ale na krosnach nie robili zupełnie nic.

They set up two looms, and pretended to be very hard at work, but they did nothing whatever on the looms.

Żądali najdelikatniejszego jedwabiu i najcenniejszego złotogłowiu; wszystko, co otrzymali, chowali dla siebie i pracowali przy pustych krosnach do późnej nocy.

They asked for the finest silk and the most precious gold-cloth; all they got they did away with, and worked at the empty looms till late at night.

„Bardzo chciałbym wiedzieć, jak im idzie praca nad tkaniną” – pomyślał cesarz. Poczuł się jednak dość nieswojo, gdy przypomniał sobie, że ten, kto nie nadaje się na swój urząd, nie może jej zobaczyć.

“I should very much like to know how they are getting on with the cloth,” thought the emperor. But he felt rather uneasy when he remembered that he who was not fit for his office could not see it.

Osobiście uważał, że nie ma się czego obawiać, uznał jednak za stosowne wysłać najpierw kogoś innego, aby sprawdzić, jak się mają sprawy.

Personally, he was of opinion that he had nothing to fear, yet he thought it advisable to send somebody else first to see how matters stood.

Każdy w mieście wiedział, jaką niezwykłą właściwość posiada ten materiał, i wszyscy pragnęli zobaczyć, jak źli lub głupi są ich sąsiedzi.

Everybody in the town knew what a remarkable quality the stuff possessed, and all were anxious to see how bad or stupid their neighbours were.

„Poślę do tkaczy mojego poczciwego, starego ministra” – pomyślał cesarz. „On najlepiej oceni, jak wygląda materiał, jest bowiem inteligentny i nikt nie rozumie swojego urzędu lepiej niż on”.

“I shall send my honest old minister to the weavers,” thought the emperor. “He can judge best how the stuff looks, for he is intelligent, and nobody understands his office better than he.”