The Key

1

1

On Sunday morning Nora knocked on Sam’s door at nine o’clock. She had the envelope with the photo in her hand, and she looked like she hadn’t slept.

เช้าวันอาทิตย์ตอนเก้าโมง โนราเคาะประตูห้องของแซม เธอถือซองจดหมายที่มีรูปถ่ายอยู่ในมือ และดูเหมือนไม่ได้นอนมาทั้งคืน

“I said I’d knock on her door today,” she said. “I’ve been standing in the courtyard for twenty minutes. Will you come with me? You don’t have to say anything. Just stand there.”

“ฉันบอกไว้ว่าวันนี้จะไปเคาะประตูห้องเขา” เธอพูด “ฉันยืนอยู่ในลานบ้านมายี่สิบนาทีแล้ว คุณไปกับฉันได้ไหม คุณไม่ต้องพูดอะไรเลย แค่ไปยืนอยู่ด้วยกัน”

“I’m very good at standing there,” said Sam. “Ask anyone.”

“ผมเก่งเรื่องไปยืนอยู่เฉยๆ มากเลย” แซมพูด “ไปถามใครก็ได้”

They went down the stairs together. But when they got to the ground floor, they didn’t have to knock. Mrs. Novak was already outside her door, in a pink dressing gown and slippers, with a newspaper in one hand and a very angry face.

ทั้งสองคนเดินลงบันไดไปด้วยกัน แต่พอลงมาถึงชั้นล่าง ก็ไม่ต้องเคาะประตูแล้ว เพราะคุณโนวักยืนอยู่หน้าห้องของเธออยู่แล้ว เธอใส่ชุดคลุมสีชมพูกับรองเท้าแตะ มือข้างหนึ่งถือหนังสือพิมพ์ และหน้าตาโกรธมาก

“Don’t say anything,” she said. “I went out to get the newspaper. The door closed behind me. My keys are on the kitchen table. Next to the coffee, which is getting cold.”

“อย่าพูดอะไรนะ” เธอพูด “ฉันออกมาเอาหนังสือพิมพ์ ประตูปิดตามหลังฉัน กุญแจของฉันอยู่บนโต๊ะในครัว ข้างๆ กาแฟที่กำลังจะเย็น”

Then she saw who was standing next to Sam. She pulled her dressing gown closer and looked at the floor.

แล้วเธอก็เห็นว่าใครยืนอยู่ข้างแซม เธอดึงชุดคลุมให้แน่นขึ้นและมองลงที่พื้น

“Good morning, Nora,” she said quietly.

“สวัสดีตอนเช้า โนรา” เธอพูดเบาๆ

“Good morning,” said Nora. “Aunt Vera.”

“สวัสดีตอนเช้าค่ะ” โนราพูด “ป้าเวร่า”

For a long moment nobody moved. Then, from upstairs, came Leo’s voice: “Is this a locked door? I love a locked door! I have a plan!”

นานมากที่ไม่มีใครขยับ แล้วเสียงของลีโอก็ดังมาจากข้างบน “ประตูล็อกเหรอ ผมชอบประตูล็อกที่สุด ผมมีแผน”