De wonderbaarlijke ambachtsman

I. PERDIX.

I. PERDIX.

Toen Athene nog maar een kleine stad was, woonde er binnen haar muren een man genaamd Daedalus, die de bekwaamste bewerker van hout, steen en metaal was die men ooit had gekend.

While Athens was still only a small city there lived within its walls a man named Daedalus who was the most skillful worker in wood and stone and metal that had ever been known.

Hij was degene die de mensen leerde hoe ze betere huizen konden bouwen, hoe ze hun deuren aan scharnieren moesten hangen en hoe ze de daken met pilaren en palen moesten ondersteunen.

It was he who taught the people how to build better houses and how to hang their doors on hinges and how to support the roofs with pillars and posts.

Hij was de eerste die dingen aan elkaar vastmaakte met lijm; hij vond het schietlood en de avegaar uit; en hij liet zeelieden zien hoe ze masten op hun schepen moesten oprichten en hoe ze de zeilen daaraan met touwen moesten optuigen.

He was the first to fasten things together with glue; he invented the plumb-line and the auger; and he showed seamen how to put up masts in their ships and how to rig the sails to them with ropes.

Hij bouwde een stenen paleis voor Aegeus, de jonge koning van Athene, en verfraaide de Tempel van Athena, die op de grote rotsachtige heuvel in het midden van de stad stond.

He built a stone palace for AEgeus, the young king of Athens, and beautified the Temple of Athena which stood on the great rocky hill in the middle of the city.

Daedalus had een neef genaamd Perdix, die hij als jongen bij zich had genomen om hem het vak van bouwmeester te leren. Maar Perdix was een zeer vlugge leerling en overtrof zijn meester al snel in de kennis van vele dingen.

Daedalus had a nephew named Perdix whom he had taken when a boy to teach the trade of builder. But Perdix was a very apt learner, and soon surpassed his master in the knowledge of many things.

Zijn ogen stonden altijd open om te zien wat er om hem heen gebeurde, en hij leerde de geheimen van de velden en de bossen kennen. Toen hij op een dag langs de zee wandelde, raapte hij de ruggengraat van een grote vis op, en daarmee vond hij de zaag uit.

His eyes were ever open to see what was going on about him, and he learned the lore of the fields and the woods. Walking one day by the sea, he picked up the backbone of a great fish, and from it he invented the saw.

Toen hij zag hoe een bepaalde vogel gaten uitholde in de stammen van bomen, leerde hij hoe hij de beitel moest maken en gebruiken.

Seeing how a certain bird carved holes in the trunks of trees, he learned how to make and use the chisel.

Daarna vond hij de schijf uit die pottenbakkers gebruiken bij het vormen van klei; en van een gevorkte tak maakte hij de eerste passer om cirkels mee te tekenen; en hij bedacht nog vele andere merkwaardige en nuttige dingen.

Then he invented the wheel which potters use in molding clay; and he made of a forked stick the first pair of compasses for drawing circles; and he studied out many other curious and useful things.

Daedalus was niet tevreden toen hij zag dat de jongen zo vlug en verstandig was, zo leergierig en zo vol ijver.

Daedalus was not pleased when he saw that the lad was so apt and wise, so ready to learn, and so eager to do.

“Als hij zo doorgaat,” mompelde hij, “zal hij een groter man worden dan ik; zijn naam zal worden herinnerd, en de mijne zal worden vergeten.”

“If he keeps on in this way,” he murmured, “he will be a greater man than I; his name will be remembered, and mine will be forgotten.”

Dag na dag, tijdens zijn werk, dacht Daedalus over deze zaak na, en al snel raakte zijn hart vervuld van haat jegens de jonge Perdix.

Day after day, while at his work, Daedalus pondered over this matter, and soon his heart was filled with hatred towards young Perdix.

Op een ochtend, toen de twee een versiering aanbrachten op de buitenmuur van Athena’s tempel, beval Daedalus zijn neef om op een smalle steiger te gaan staan die hoog boven de rand van de rotsachtige klif hing waarop de tempel stond.

One morning when the two were putting up an ornament on the outer wall of Athena’s temple, Daedalus bade his nephew go out on a narrow scaffold which hung high over the edge of the rocky cliff whereon the temple stood.

Toen, toen de jongen gehoorzaamde, was het eenvoudig genoeg om met een slag van een hamer de steiger los te slaan van zijn bevestigingen.

Then, when the lad obeyed, it was easy enough, with a blow of a hammer, to knock the scaffold from its fastenings.