The Wonderful Artisan

I. PERDIX.

Ι. ΠΕΡΔΙΚΑΣ.

While Athens was still only a small city there lived within its walls a man named Daedalus who was the most skillful worker in wood and stone and metal that had ever been known.

Όταν η Αθήνα ήταν ακόμα μια μικρή πόλη, ζούσε μέσα στα τείχη της ένας άντρας που ονομαζόταν Δαίδαλος, ο οποίος ήταν ο πιο επιδέξιος τεχνίτης στο ξύλο, στην πέτρα και στο μέταλλο που είχε υπάρξει ποτέ.

It was he who taught the people how to build better houses and how to hang their doors on hinges and how to support the roofs with pillars and posts.

Εκείνος ήταν που έμαθε στους ανθρώπους πώς να χτίζουν καλύτερα σπίτια, πώς να κρεμούν τις πόρτες τους σε μεντεσέδες και πώς να στηρίζουν τις στέγες με κολόνες και δοκάρια.

He was the first to fasten things together with glue; he invented the plumb-line and the auger; and he showed seamen how to put up masts in their ships and how to rig the sails to them with ropes.

Ήταν ο πρώτος που ένωσε πράγματα με κόλλα· επινόησε το νήμα της στάθμης και το τρυπάνι· και έδειξε στους ναυτικούς πώς να στήνουν κατάρτια στα καράβια τους και πώς να αρματώνουν τα πανιά πάνω τους με σκοινιά.

He built a stone palace for AEgeus, the young king of Athens, and beautified the Temple of Athena which stood on the great rocky hill in the middle of the city.

Έχτισε ένα πέτρινο παλάτι για τον Αιγέα, τον νεαρό βασιλιά της Αθήνας, και ομόρφυνε τον Ναό της Αθηνάς, που στεκόταν πάνω στον μεγάλο βραχώδη λόφο στο κέντρο της πόλης.

Daedalus had a nephew named Perdix whom he had taken when a boy to teach the trade of builder. But Perdix was a very apt learner, and soon surpassed his master in the knowledge of many things.

Ο Δαίδαλος είχε έναν ανιψιό που τον έλεγαν Πέρδικα, τον οποίο είχε πάρει από παιδί για να του μάθει την τέχνη του οικοδόμου. Όμως ο Πέρδικας μάθαινε πολύ εύκολα και σύντομα ξεπέρασε τον δάσκαλό του στη γνώση πολλών πραγμάτων.

His eyes were ever open to see what was going on about him, and he learned the lore of the fields and the woods. Walking one day by the sea, he picked up the backbone of a great fish, and from it he invented the saw.

Τα μάτια του ήταν πάντα ανοιχτά για να βλέπει τι συνέβαινε γύρω του, και έμαθε τα μυστικά των αγρών και των δασών. Περπατώντας μια μέρα δίπλα στη θάλασσα, μάζεψε τη ραχοκοκαλιά ενός μεγάλου ψαριού και απ’ αυτήν επινόησε το πριόνι.

Seeing how a certain bird carved holes in the trunks of trees, he learned how to make and use the chisel.

Βλέποντας πώς ένα συγκεκριμένο πουλί άνοιγε τρύπες στους κορμούς των δέντρων, έμαθε πώς να φτιάχνει και να χρησιμοποιεί το καλέμι.

Then he invented the wheel which potters use in molding clay; and he made of a forked stick the first pair of compasses for drawing circles; and he studied out many other curious and useful things.

Έπειτα επινόησε τον τροχό που χρησιμοποιούν οι αγγειοπλάστες για να πλάθουν τον πηλό· έφτιαξε από ένα διχαλωτό κλαδί τον πρώτο διαβήτη για να σχεδιάζει κύκλους· και μελέτησε πολλά άλλα περίεργα και χρήσιμα πράγματα.

Daedalus was not pleased when he saw that the lad was so apt and wise, so ready to learn, and so eager to do.

Ο Δαίδαλος δεν χάρηκε όταν είδε ότι το αγόρι ήταν τόσο έξυπνο και σοφό, τόσο πρόθυμο να μάθει και τόσο ανυπόμονο να δημιουργήσει.

“If he keeps on in this way,” he murmured, “he will be a greater man than I; his name will be remembered, and mine will be forgotten.”

«Αν συνεχίσει έτσι», μουρμούρισε, «θα γίνει σπουδαιότερος άντρας από εμένα· το όνομά του θα το θυμούνται όλοι, και το δικό μου θα ξεχαστεί».

Day after day, while at his work, Daedalus pondered over this matter, and soon his heart was filled with hatred towards young Perdix.

Μέρα με τη μέρα, ενώ δούλευε, ο Δαίδαλος συλλογιζόταν αυτό το ζήτημα, και σύντομα η καρδιά του γέμισε μίσος για τον νεαρό Πέρδικα.

One morning when the two were putting up an ornament on the outer wall of Athena’s temple, Daedalus bade his nephew go out on a narrow scaffold which hung high over the edge of the rocky cliff whereon the temple stood.

Ένα πρωί, όταν οι δυο τους τοποθετούσαν ένα στολίδι στον εξωτερικό τοίχο του ναού της Αθηνάς, ο Δαίδαλος πρόσταξε τον ανιψιό του να βγει σε μια στενή σκαλωσιά, η οποία κρεμόταν ψηλά πάνω από την άκρη του βράχου όπου στεκόταν ο ναός.

Then, when the lad obeyed, it was easy enough, with a blow of a hammer, to knock the scaffold from its fastenings.

Έπειτα, όταν το αγόρι υπάκουσε, ήταν αρκετά εύκολο, με ένα χτύπημα του σφυριού, να ρίξει τη σκαλωσιά από τα στηρίγματά της.