Bartleby the Scrivener

by Herman Melville I am a rather elderly man.

door Herman Melville Ik ben een man op leeftijd.

The nature of my avocations for the last thirty years has brought me into more than ordinary contact with what would seem an interesting and somewhat singular set of men, of whom as yet nothing that I know of has ever been written:—I mean the law-copyists or scriveners.

De aard van mijn bezigheden gedurende de afgelopen dertig jaar heeft mij in meer dan gewone mate in contact gebracht met wat een interessante en ietwat merkwaardige slag lieden mag heten, over wie voor zover ik weet nog nooit iets is geschreven:—ik bedoel de juridische kopiisten oftewel klerken.

I have known very many of them, professionally and privately, and if I pleased, could relate divers histories, at which good-natured gentlemen might smile, and sentimental souls might weep.

Ik heb er zeer velen gekend, zowel uit hoofde van mijn beroep als in de privésfeer, en als het mij beliefde, zou ik verscheidene historiën kunnen verhalen waarom goedhartige heren zouden kunnen glimlachen en gevoelige zielen zouden kunnen wenen.

But I waive the biographies of all other scriveners for a few passages in the life of Bartleby, who was a scrivener of the strangest I ever saw or heard of.

Doch ik zie af van de levensbeschrijvingen van alle overige kopiisten ten faveure van enkele episoden uit het leven van Bartleby, die de zonderlingste kopiist was die ik ooit heb gezien of van wie ik ooit heb gehoord.

While of other law-copyists I might write the complete life, of Bartleby nothing of that sort can be done.

Waar ik van andere juridische kopiisten de volledige levensloop zou kunnen optekenen, valt van Bartleby niets van dien aard te verrichten.

I believe that no materials exist for a full and satisfactory biography of this man. It is an irreparable loss to literature.

Ik geloof dat er geen materiaal bestaat voor een volledige en bevredigende biografie van deze man. Het is een onherstelbaar verlies voor de letteren.

Bartleby was one of those beings of whom nothing is ascertainable, except from the original sources, and in his case those are very small.

Bartleby behoorde tot die wezens omtrent wie niets met zekerheid te achterhalen valt, tenzij uit de oorspronkelijke bronnen, en in zijn geval zijn die uitermate schaars.

What my own astonished eyes saw of Bartleby, that is all I know of him, except, indeed, one vague report which will appear in the sequel.

Wat mijn eigen verbaasde ogen van Bartleby hebben aanschouwd, dat is alles wat ik van hem weet, met uitzondering overigens van één vaag gerucht dat in het vervolg ter sprake zal komen.

Ere introducing the scrivener, as he first appeared to me, it is fit I make some mention of myself, my employés, my business, my chambers, and general surroundings; because some such description is indispensable to an adequate understanding of the chief character about to be presented.

Alvorens de kopiist te introduceren zoals hij zich het eerst aan mij voordeed, past het dat ik enige gewag maak van mijzelf, mijn personeel, mijn nering, mijn kantoorvertrekken en de algemene omgeving; wijl een dergelijke beschrijving onontbeerlijk is voor een deugdelijk begrip van het hoofdpersonage dat zo dadelijk ten tonele wordt gevoerd.

Imprimis: I am a man who, from his youth upwards, has been filled with a profound conviction that the easiest way of life is the best.

Imprimis: ik ben een man die, van zijn vroegste jeugd af, doordrongen is geweest van de diepe overtuiging dat de gemakkelijkste levenswijze de beste is.

Hence, though I belong to a profession proverbially energetic and nervous, even to turbulence, at times, yet nothing of that sort have I ever suffered to invade my peace.

Vandaar dat, ofschoon ik behoor tot een professie die spreekwoordelijk geldt als energiek en zenuwslopend, bijwijlen zelfs turbulent, ik nimmer heb gedoogd dat iets van dien aard inbreuk maakte op mijn gemoedsrust.

I am one of those unambitious lawyers who never addresses a jury, or in any way draws down public applause; but in the cool tranquility of a snug retreat, do a snug business among rich men’s bonds and mortgages and title-deeds.

Ik ben een van die weinig ambitieuze juristen die nimmer een jury toespreken of op enigerlei wijze het applaus van het publiek uitlokken; maar die in de koele sereniteit van een behaaglijke toevlucht een gerieflijke praktijk drijven te midden van schuldbrieven, hypotheekakten en eigendomstitels van vermogende heren.

All who know me, consider me an eminently safe man. The late John Jacob Astor, a personage little given to poetic enthusiasm, had no hesitation in pronouncing my first grand point to be prudence; my next, method.

Allen die mij kennen, beschouwen mij als een bij uitstek behoedzaam man. Wijlen John Jacob Astor, een personage dat weinig ophad met poëtische bevlogenheid, aarzelde geenszins om bedachtzaamheid tot mijn voornaamste deugd te verklaren; en methode tot de daaropvolgende.

I do not speak it in vanity, but simply record the fact, that I was not unemployed in my profession by the late John Jacob Astor; a name which, I admit, I love to repeat, for it hath a rounded and orbicular sound to it, and rings like unto bullion.

Ik zeg dit niet uit ijdelheid, doch stel louter het feit te boek dat ik in mijn professie niet van opdrachten verstoken bleef door toedoen van wijlen John Jacob Astor; een naam die ik, naar ik beken, gaarne herhaal, want hij bezit een ronde en welluidende klank, en klinkt als zuiver goud.