Η γιαγιά

Η πόρτα ανοίγει.

The door opens.

Στην κουζίνα κάνει ζέστη. Υπάρχει ένα κίτρινο φως πάνω στο τραπέζι.

It is hot in the kitchen. There is a yellow light on the table.

Υπάρχει ψωμί πάνω στο τραπέζι. Υπάρχει πολύ ψωμί.

There is bread on the table. There is a lot of bread.

Η Νίνα στέκεται στην πόρτα. Η βροχή μπαίνει μαζί της.

Nina stands at the door. The rain comes in with her.

Υπάρχει μια μικρή ηλικιωμένη γυναίκα στο τραπέζι.

There is a small old woman at the table.

Δεν σηκώνει το κεφάλι. Δουλεύει.

She doesn’t look up. She is working.

Έχει ψωμί στα χέρια της. Έχει μαύρα παπούτσια.

She has bread in her hands. She has black shoes.

Η Νίνα ξέρει αυτό το πρόσωπο. Είναι στην τσάντα της. Είναι στο κινητό της.

Nina knows this face. It is in her bag. It is in her phone.

Έχει πολλές λέξεις για αυτό το πρόσωπο.

She has a lot of words for this face.

Είναι από το τρένο. Είναι από τη βροχή.

They are from the train. They are from the rain.

Είναι από κάθε πόρτα στην πόλη.

They are from every door in town.

Τις ψάχνει. Δεν υπάρχει ούτε μία λέξη.

She looks for them. There is not one word.

Η ηλικιωμένη γυναίκα κοιτάζει το κλειδί στο χέρι της Νίνας.

The old woman looks at the key in Nina’s hand.

Κοιτάζει τη βροχή. Κοιτάζει τον βρεγμένο σκύλο.

She looks at the rain. She looks at the wet dog.