Sophie’s Secret

Friday

วันศุกร์

Friday. The day of the sale.

วันศุกร์ วันขาย

At nine o’clock, Sophie is ready. White blazer, red lipstick, the blue folder under her arm. She looks at herself in Nonna’s old mirror in the hall.

ตอนเก้าโมงโซฟีก็พร้อม เสื้อเบลเซอร์สีขาว ลิปสติกสีแดง แฟ้มสีน้ำเงินอยู่ใต้แขน เธอมองตัวเองในกระจกเก่าของนอนนาในห้องโถง

Sophie: The notary is waiting at eleven. Marco is coming too. Don’t be late, darling.

Sophie: ทนายรอตอนสิบเอ็ดโมง มาร์โกก็มาด้วย อย่ามาสายนะ ที่รัก

“Five letters, Sophie. There are still five letters. Nonna wrote: don’t sell before the last one.”

“ห้าฉบับ โซฟี ยังมีจดหมายอีกห้าฉบับ นอนนาเขียนว่า อย่าขายก่อนฉบับสุดท้าย”

Sophie: Tom. They are letters from an old woman. This is two and a half million euros.

Sophie: ทอม นี่เป็นจดหมายจากคนแก่คนหนึ่ง นี่คือเงินสองล้านห้าแสนยูโรนะ

She closes her lipstick with a little click.

เธอปิดลิปสติกพร้อมกับเสียงดังคลิกเบาๆ

I make two coffees and look for Elena. She is in Nonna’s little office, on the floor, between cardboard boxes.

ผมชงกาแฟสองแก้วแล้วไปหาเอเลนา เธอนั่งอยู่บนพื้นในห้องทำงานเล็กของนอนนา ระหว่างกล่องกระดาษ

Elena: I’m packing the office. For Marco’s people. The last guests leave on Sunday.

Elena: ฉันกำลังเก็บของในห้องทำงาน สำหรับคนของมาร์โก แขกกลุ่มสุดท้ายจะไปวันอาทิตย์

“Elena, I haven’t signed yet.”

“เอเลนา ผมยังไม่ได้เซ็นชื่อนะ”

Elena: But you will. At eleven.

Elena: แต่นายจะเซ็น ตอนสิบเอ็ดโมง

She takes the coffee. She doesn’t look at me. On the top box lies an old photo of the lake, face down.

เธอรับกาแฟไป เธอไม่มองผม บนกล่องใบบนสุดมีรูปเก่าของทะเลสาบวางคว่ำหน้าอยู่