Κόκκινα γάντια

Κανείς δεν λέει πόσο βρόμικη είναι μια αίθουσα εκκλησίας. Την σκούπισα την Πέμπτη το βράδυ, μετά την πρόβα, με την παλιά σκούπα του κυρίου Doyle. Κάτω από το πιάνο υπήρχαν μπισκότα του 2019. Υπήρχε ένα παπούτσι. Υπήρχε ένα πολύ παλιό σάντουιτς.

Nobody tells you how dirty a church hall is. I swept it on Thursday evening, after the rehearsal, with Mr Doyle’s old broom. There were biscuits under the piano from 2019. There was a shoe. There was a very old sandwich.

Μετά πήρα λίγο λεπτό σύρμα από το συρτάρι της κουζίνας και έδεσα το τενεκεδένιο αστέρι στην κορυφή του μικρού στάβλου, γύρω γύρω, πολύ σφιχτά. Κανείς δεν μπορούσε πια να πάρει αυτό το αστέρι. Κλείδωσα την πόρτα με το κλειδί μου και το έλεγξα δύο φορές. Στις επτά ήρθε ο Marco με το κλειδί του για να χτίσει, και στις δέκα την κλείδωσε πάλι. Το ξέρω, γιατί πέρασα απ’ έξω στις δέκα, με το παλτό μου, με τη λίστα μου. Δεν με είδε. Ένιωσα ανόητη και πέρασα έτσι κι αλλιώς.

Then I took some thin wire from the kitchen drawer and tied the tin star to the top of the little stable, round and round, very tight. Nobody could take that star now. I locked the door with my key, and I checked it twice. At seven Marco came with his key to build, and at ten he locked it again. I know, because I walked past at ten, in my coat, with my list. He didn’t see me. I felt stupid and I walked past anyway.

Τις Παρασκευές η χορωδία της Ruth κάνει πρόβα στην αίθουσα. Αυτή την Παρασκευή ήρθε νωρίς. Στις τρεις και μισή μπήκε στην τάξη μου, κάτι που δεν έχει κάνει ποτέ πριν.

On Fridays Ruth’s choir practises in the hall. This Friday she came early. At half past three she came into my classroom, which she has never done before.

«Δεσποινίς Novak», είπε. «Το αστέρι σας λείπει.»

“Miss Novak,” she said. “Your star is gone.”

Το τενεκεδένιο αστέρι είχε φύγει. Το σύρμα μου κρεμόταν ανοιχτό από τη γωνία του στάβλου. Κάποιος το έλυσε, αργά, γύρω γύρω, στο σκοτάδι.

The tin star was gone. My wire hung open from the corner of the stable. Somebody untied it, slowly, round and round, in the dark.

«Τώρα υπάρχουν δύο κλειδιά», είπα. «Το δικό μου και το δικό του.»

“There are two keys now,” I said. “Mine and his.”

«Ναι», είπε η Ruth. «Ξέρω κι εγώ να μετράω.»

“Yes,” said Ruth. “I can count too.”

Το άκρο του σύρματός μου ήταν αιχμηρό. Πάνω του υπήρχε κάτι κόκκινο. Μια κοντή κόκκινη μάλλινη κλωστή. Την πήρα, την έβαλα σε έναν φάκελο και έγραψα την ημερομηνία πάνω στον φάκελο.

The end of my wire was sharp. On it there was something red. A short red wool thread. I took it off and put it in an envelope, and wrote the date on the envelope.

«Πολύ καλά», είπε η Ruth. «Τώρα είστε ντετέκτιβ.»

“Very good,” said Ruth. “Now you are a detective.”

Στις τέσσερις και μισή ήρθαν οι γονείς για τα παιδιά της χορωδίας. Η Diane Price ήρθε με κόκκινα γάντια. Φοράει πάντα κόκκινα γάντια. Είναι πολύ καλά γάντια, από μαλακό κόκκινο μαλλί.

At half past four the parents came for the choir children. Diane Price came in red gloves. She always wears red gloves. They are very good gloves, of soft red wool.

Η Sophie είπε στη μητέρα της για το αστέρι πριν η Diane βγάλει το παλτό της. Η Diane κοίταξε τη φάτνη και μετά όλους τους γονείς.

Sophie told her mother about the star before Diane had her coat off. Diane looked at the crib and then at all the parents.

«Αυτό είναι σκάνδαλο», είπε δυνατά. «Την Τρίτη ο πατέρας Tom είπε στο συμβούλιο για μία μικρή κούκλα. Μία κούκλα, είπε, και η δεσποινίς Novak την ψάχνει. Τώρα και οι άγγελοι και το αστέρι;»

“This is a scandal,” she said loudly. “On Tuesday Father Tom told the council about one little doll. One doll, he said, and Miss Novak is looking for it. Now the angels and the star too?”

«Ψάχνω», είπα.

“I am looking,” I said.

«Ψάχνετε», είπε η Diane, σε όλους. «Λοιπόν. Ο επίσκοπος έρχεται σε τρεις εβδομάδες. Ζητώ συνεδρίαση του ενοριακού συμβουλίου. Τη Δευτέρα το βράδυ.»

“You are looking,” said Diane, to everybody. “Well. The bishop is coming in three weeks. I am asking for a meeting of the parish council. On Monday evening.”