De visser en zijn vrouw

Er was eens een visser die met zijn vrouw in een varkensstal woonde, vlak bij de zee.

There was once a fisherman who lived with his wife in a pigsty, close by the seaside.

De visser ging altijd de hele dag vissen; en op een dag, toen hij met zijn hengel aan de oever zat, naar de glinsterende golven keek en op zijn dobber lette, werd zijn dobber plotseling diep het water in getrokken; en toen hij hem ophaalde, trok hij een grote vis naar boven.

The fisherman used to go out all day long a-fishing; and one day, as he sat on the shore with his rod, looking at the sparkling waves and watching his line, all on a sudden his float was dragged away deep into the water: and in drawing it up he pulled out a great fish.

Maar de vis zei: “Alsjeblieft, laat me leven! Ik ben geen echte vis; ik ben een betoverde prins: stop me weer in het water en laat me gaan!” “O, zo!”

But the fish said, ‘Pray let me live! I am not a real fish; I am an enchanted prince: put me in the water again, and let me go!’ ‘Oh, ho!’

zei de man, “je hoeft er niet zo veel woorden aan vuil te maken; met een vis die kan praten wil ik niets te maken hebben: zwem dus maar weg, meneer, zodra het u belieft!”

said the man, ‘you need not make so many words about the matter; I will have nothing to do with a fish that can talk: so swim away, sir, as soon as you please!’

Toen zette hij hem terug in het water, en de vis schoot recht naar de bodem en liet een lang spoor van bloed achter op de golf.

Then he put him back into the water, and the fish darted straight down to the bottom, and left a long streak of blood behind him on the wave.

Toen de visser thuis bij zijn vrouw in de varkensstal kwam, vertelde hij haar hoe hij een grote vis had gevangen, en hoe die hem had verteld dat hij een betoverde prins was, en hoe hij hem, toen hij hem hoorde spreken, weer had laten gaan. “Heb je hem dan om niets gevraagd?”

When the fisherman went home to his wife in the pigsty, he told her how he had caught a great fish, and how it had told him it was an enchanted prince, and how, on hearing it speak, he had let it go again. ‘Did not you ask it for anything?’

zei de vrouw, “we wonen hier heel ellendig, in deze nare, vieze varkensstal; ga toch terug en vertel de vis dat we een knus huisje willen.”

said the wife, ‘we live very wretchedly here, in this nasty dirty pigsty; do go back and tell the fish we want a snug little cottage.’

De visser vond het maar niets; toch ging hij naar de kust, en toen hij daar terugkwam, zag het water er helemaal geel en groen uit. En hij ging aan de waterkant staan en zei:

The fisherman did not much like the business: however, he went to the seashore; and when he came back there the water looked all yellow and green. And he stood at the water’s edge, and said:

“O man van de zee! Luister naar mij! Mijn vrouw Ilsabill Wil haar eigen wil, En heeft me gestuurd om een gunst van u!”

‘O man of the sea! Hearken to me! My wife Ilsabill Will have her own will, And hath sent me to beg a boon of thee!’

Toen kwam de vis naar hem toe zwemmen en zei: “Nou, wat is haar wil? Wat wil je vrouw?” “Ach!”

Then the fish came swimming to him, and said, ‘Well, what is her will? What does your wife want?’ ‘Ah!’

zei de visser, “ze zegt dat ik, toen ik u had gevangen, om iets had moeten vragen voordat ik u liet gaan; ze wil niet langer in de varkensstal wonen en wil een knus huisje.”

said the fisherman, ‘she says that when I had caught you, I ought to have asked you for something before I let you go; she does not like living any longer in the pigsty, and wants a snug little cottage.’

“Ga dan maar naar huis,” zei de vis; “ze is al in het huisje!” Dus ging de man naar huis en zag zijn vrouw voor de deur van een mooi, net huisje staan. “Kom binnen, kom binnen!” zei ze; “is dit niet veel beter dan de vieze varkensstal die we hadden?”

‘Go home, then,’ said the fish; ‘she is in the cottage already!’ So the man went home, and saw his wife standing at the door of a nice trim little cottage. ‘Come in, come in!’ said she; ‘is not this much better than the filthy pigsty we had?’

En er was een woonkamer, en een slaapkamer, en een keuken; en achter het huisje was een weitje met een tuintje, beplant met allerlei bloemen en vruchten; en er was een binnenplaats achter, vol met eenden en kippen. “Ach!”

And there was a parlour, and a bedchamber, and a kitchen; and behind the cottage there was a little garden, planted with all sorts of flowers and fruits; and there was a courtyard behind, full of ducks and chickens. ‘Ah!’

zei de visser, “wat zullen we nu gelukkig leven!” “We zullen het in elk geval proberen,” zei zijn vrouw.

said the fisherman, ‘how happily we shall live now!’ ‘We will try to do so, at least,’ said his wife.