ข้อความสองภาษา อังกฤษ–ไทย
The Gold Bug
ด้วงทองคำ
Edgar Allan Poe · เล่าใหม่
เรื่องต้นฉบับอังกฤษจากEasy Classics A2 พร้อมไทยอยู่ข้างกัน ทีละย่อหน้า อ่านออนไลน์ หรือดาวน์โหลดเป็นอีบุ๊กสองภาษา
กำลังเปิดโหมดอ่าน…
Many years ago, I met a man called William Legrand. His family was old and rich. Then they lost their money, and Legrand left the city. He built a small hut on Sullivan’s Island, near Charleston.
หลายปีก่อนผมพบชายคนหนึ่งชื่อวิลเลียม เลอแกรนด์ ครอบครัวของเขาเก่าแก่และร่ำรวย ต่อมาพวกเขาเสียเงินไป และเลอแกรนด์ก็ออกจากเมือง เขาสร้างกระท่อมหลังเล็กบนเกาะซัลลิแวน ใกล้เมืองชาร์ลสตัน
The island is only sand and sea. It is three miles long and very narrow. Myrtle bushes cover almost all of it, and the air smells sweet. Legrand’s hut stood deep among the myrtle bushes.
บนเกาะมีแต่ทรายกับทะเล เกาะยาวเพียง 3 ไมล์และแคบมาก พุ่มเมอร์เทิลขึ้นปกคลุมเกือบทั้งเกาะ และอากาศมีกลิ่นหอม กระท่อมของเลอแกรนด์อยู่ลึกเข้าไปท่ามกลางพุ่มเมอร์เทิล
We became friends. Legrand was clever and read many books. He was also moody. One week he was full of joy, and the next week he was sad and silent. He loved to walk on the beach and look for shells and insects.
เรากลายเป็นเพื่อนกัน เลอแกรนด์ฉลาดและอ่านหนังสือหลายเล่ม เขายังอารมณ์แปรปรวนด้วย สัปดาห์หนึ่งเขามีความสุขมาก แต่สัปดาห์ต่อมาเขาก็เศร้าและเงียบ เขาชอบเดินบนชายหาดและมองหาเปลือกหอยกับแมลง
An old man called Jupiter went with him everywhere. Jupiter worked for Legrand’s family before they lost their money. Now he was free to go. But he did not want to leave “young Mr Will”. Nobody could change his mind.
ชายชราคนหนึ่งชื่อจูปิเตอร์ไปกับเขาทุกที่ จูปิเตอร์ทำงานให้ครอบครัวของเลอแกรนด์ก่อนที่พวกเขาจะเสียเงินไป ตอนนี้เขามีอิสระที่จะไปไหนก็ได้ แต่เขาไม่อยากทิ้ง “คุณวิลหนุ่ม” ไม่มีใครเปลี่ยนใจเขาได้
I lived in Charleston, nine miles from the island. One day in the middle of October, the weather was cold. It was a very cold day for that place. I went to see my friend, because I did not see him for some weeks.
ผมอยู่ในเมืองชาร์ลสตัน ห่างจากเกาะ 9 ไมล์ วันหนึ่งกลางเดือนตุลาคม อากาศหนาว วันนั้นหนาวมากสำหรับที่นั่น ผมไปหาเพื่อนเพราะไม่ได้พบเขามาหลายสัปดาห์แล้ว
I knocked on the door of the hut, but nobody answered. I knew where the key was. I opened the door and went in. A fire was burning in the room! That was new. I took off my coat, sat near the fire and waited.
ผมเคาะประตูกระท่อม แต่ไม่มีใครตอบ ผมรู้ว่ากุญแจอยู่ที่ไหน ผมเปิดประตูแล้วเข้าไปข้างใน มีไฟกำลังลุกอยู่ในห้อง นั่นเป็นเรื่องใหม่ ผมถอดเสื้อคลุม นั่งใกล้ไฟ แล้วรอ
After dark, Legrand and Jupiter came home. They gave me a warm welcome. Jupiter was smiling. He started to cook some birds for supper.
หลังมืดแล้ว เลอแกรนด์กับจูปิเตอร์ก็กลับบ้าน พวกเขาต้อนรับผมอย่างอบอุ่น จูปิเตอร์ยิ้ม เขาเริ่มทำอาหารเย็นจากนกสองสามตัว
Legrand was in one of his happy moods. “I found a new shell today,” he said. “And Jupiter and I found a bug. I think nobody knows this bug. I want your opinion tomorrow.”
เลอแกรนด์กำลังอารมณ์ดี “วันนี้ผมเจอเปลือกหอยชิ้นใหม่” เขาพูด “แล้วจูปิเตอร์กับผมก็เจอด้วงตัวหนึ่ง ผมคิดว่าไม่มีใครรู้จักด้วงตัวนี้ พรุ่งนี้ผมอยากฟังความเห็นของคุณ”
“Why not tonight?” I asked. I was warm, and I did not care about bugs.
“ทำไมไม่ดูคืนนี้ล่ะ” ผมถาม ผมอุ่นแล้ว และไม่ได้สนใจเรื่องแมลง
“I am sorry,” said Legrand. “On the way home, I met the lieutenant from the fort. He loves insects, and I lent him the bug. You can see it in the morning. It is the most beautiful thing!”
“ฉันขอโทษ” เลอแกรนด์พูด “ระหว่างทางกลับบ้าน ฉันเจอร้อยโทจากป้อม เขาชอบแมลง และฉันให้เขายืมด้วงไป พรุ่งนี้เช้าคุณจะได้ดู มันสวยที่สุดเลย”
“It is bright gold,” he went on. “It is as big as a nut. It has two black spots at one end and one long black spot at the other end.”
“มันเป็นสีทองสว่าง” เขาพูดต่อ “ตัวใหญ่เท่าถั่ว มีจุดสีดำ 2 จุดที่ปลายข้างหนึ่ง และมีจุดสีดำยาวๆ 1 จุดที่อีกข้างหนึ่ง”
“It is made of gold, sir,” said Jupiter. “All of it. It is very heavy. No other bug is so heavy.”
“มันทำจากทองคำครับคุณผู้ชาย” จูปิเตอร์พูด “ทั้งตัวเลย มันหนักมาก ไม่มีด้วงตัวไหนหนักเท่านี้”
“Maybe, Jup, maybe,” said Legrand. He sounded a little too serious. “But that is no reason to burn the birds. Come, my friend. I will draw the bug for you.”
“อาจจะใช่ จูป อาจจะใช่” เลอแกรนด์พูด น้ำเสียงของเขาฟังดูจริงจังเกินไปนิด “แต่เรื่องนั้นไม่ใช่เหตุผลที่จะเผานกพวกนั้น มาเถอะเพื่อน ฉันจะวาดรูปด้วงให้ดู”
He sat down at a small table. There was a pen and ink on it, but no paper. He looked in a drawer and found nothing. “This will do,” he said. He took a dirty scrap of paper from his waistcoat pocket and drew on it.
เขานั่งลงที่โต๊ะตัวเล็ก บนโต๊ะมีปากกากับหมึก แต่ไม่มีกระดาษ เขามองหาในลิ้นชักแต่ไม่เจออะไร “ใช้อันนี้ก็ได้” เขาพูด เขาหยิบเศษกระดาษสกปรกจากกระเป๋าเสื้อกั๊กแล้ววาดลงไป
อีบุ๊กฟรีสำหรับ Kindle, Kobo และเครื่องอ่านอีบุ๊กอื่น ๆ ดาวน์โหลดข้อความสองภาษานี้เป็น EPUB หรือเป็น AZW3 และ MOBI สำหรับ Kindle ผ่าน USB ด้วยบัญชีฟรี ไม่มีค่าใช้จ่าย วิธีนำไปใส่เครื่องอ่านอีบุ๊กของคุณ
เรื่องฉบับเต็มอ่านต่อได้ในโหมดอ่าน อยากได้หนังสือแบบนี้ของคุณเองไหม สร้างข้อความสองภาษาจากหนังสือเล่มไหนก็ได้
เรื่องเดียวกันใน เยอรมัน พร้อม อังกฤษ · กรีก พร้อม อังกฤษ · อังกฤษ พร้อม เยอรมัน · อังกฤษ พร้อม กรีก · อังกฤษ พร้อม สเปน · อังกฤษ พร้อม ฝรั่งเศส · อังกฤษ พร้อม ฮินดี · อังกฤษ พร้อม อินโดนีเซีย · อังกฤษ พร้อม อิตาลี · อังกฤษ พร้อม ญี่ปุ่น · อังกฤษ พร้อม เกาหลี · อังกฤษ พร้อม โปรตุเกส · อังกฤษ พร้อม โรมาเนีย · อังกฤษ พร้อม ตุรกี · อังกฤษ พร้อม เวียดนาม · อังกฤษ พร้อม จีน · สเปน พร้อม อังกฤษ · ฝรั่งเศส พร้อม อังกฤษ · ฮินดี พร้อม อังกฤษ · อินโดนีเซีย พร้อม อังกฤษ · อิตาลี พร้อม อังกฤษ · ญี่ปุ่น พร้อม อังกฤษ · เกาหลี พร้อม อังกฤษ · โปรตุเกส พร้อม อังกฤษ · โรมาเนีย พร้อม อังกฤษ · ไทย พร้อม อังกฤษ · ตุรกี พร้อม อังกฤษ · เวียดนาม พร้อม อังกฤษ · จีน พร้อม อังกฤษ · ทุกภาษา