The Prisoner of Zenda

Red Hair and a Long Nose

Rood haar en een lange neus

“Rudolf, when are you ever going to do anything?” said my brother’s wife.

“Rudolf, wanneer ga jij eindelijk eens iets doen?” zei de vrouw van mijn broer.

“My dear Rose,” I answered, and I put down my egg spoon. “Why should I do anything? I have a comfortable life and nearly enough money, and nobody ever has quite enough. I’m the brother of Lord Burlesdon. It’s enough!”

“Beste Rose,” heb ik geantwoord, en ik heb mijn eierlepeltje neergelegd. “Waarom moet ik iets doen? Ik heb een gemakkelijk leven en bijna genoeg geld, en niemand heeft ooit helemaal genoeg. Ik ben de broer van Lord Burlesdon. Dat is genoeg!”

“You are twenty-nine,” she said, “and you’ve done nothing but…”

“Je bent negenentwintig,” zei ze, “en je hebt niets gedaan behalve…”

“Travel around and enjoy myself? That’s true. Our family doesn’t need to do things.”

“Rondreizen en mezelf vermaken? Dat is waar. Onze familie hoeft niets te doen.”

This made Rose a little angry, because her family was less grand than the Rassendylls. But she was pretty and very rich, so my brother Robert did not mind.

Hierdoor is Rose een beetje boos geworden, want haar familie was minder voornaam dan de Rassendylls. Maar ze was mooi en erg rijk, dus heeft mijn broer Robert het niet erg gevonden.

“Good families are usually worse than other families,” she said.

“Goede families zijn meestal slechter dan andere families,” zei ze.

I touched my hair, because I knew exactly what she meant.

Ik heb aan mijn haar gevoeld, want ik wist precies wat ze heeft bedoeld.

“I’m so glad Robert’s hair is black!” she cried.

“Ik ben zo blij dat het haar van Robert zwart is!” heeft ze geroepen.

At that moment Robert came in. He gets up at seven and works before breakfast. He saw his wife’s red face and touched it kindly.

Op dat moment is Robert binnengekomen. Hij staat om zeven uur op en werkt voor het ontbijt. Hij heeft het rode gezicht van zijn vrouw gezien en heeft het vriendelijk aangeraakt.

“What’s the matter, my dear?” he asked.

“Wat is er, lieverd?” vroeg hij.

“She’s angry because I do nothing and I have red hair,” I said sadly.

“Ze is boos omdat ik niets doe en rood haar heb,” zei ik treurig.

“Oh, of course his hair isn’t his fault,” said Rose.

“Oh, natuurlijk, zijn haar is niet zijn schuld,” zei Rose.

“One of the family gets that hair every thirty years or so,” said my brother. “The nose too. Rudolf has both.”

“Eén van de familie krijgt dat haar ongeveer elke dertig jaar,” zei mijn broer. “De neus ook. Rudolf heeft allebei.”