Zenda Tutsağı

Kızıl Saç ve Uzun Burun

Red Hair and a Long Nose

“Rudolf, sen ne zaman bir şey yapacaksın?” dedi ağabeyimin karısı.

“Rudolf, when are you ever going to do anything?” said my brother’s wife.

“Sevgili Rose,” diye cevap verdim ve yumurta kaşığımı bıraktım. “Neden bir şey yapayım? Rahat bir hayatım var, neredeyse yeterli param var. Zaten kimsenin parası hiç tam yetmez. Ben Lord Burlesdon’un kardeşiyim. Bu yeter!”

“My dear Rose,” I answered, and I put down my egg spoon. “Why should I do anything? I have a comfortable life and nearly enough money, and nobody ever has quite enough. I’m the brother of Lord Burlesdon. It’s enough!”

“Yirmi dokuz yaşındasın,” dedi, “ve hiçbir şey yapmadın, sadece…”

“You are twenty-nine,” she said, “and you’ve done nothing but…”

“Gezdim ve eğlendim, öyle mi? Doğru. Bizim ailemizin bir şey yapmasına gerek yok.”

“Travel around and enjoy myself? That’s true. Our family doesn’t need to do things.”

Bu, Rose’u biraz kızdırdı, çünkü onun ailesi Rassendyll’lerden daha az soyluydu. Ama o güzeldi ve çok zengindi, bu yüzden ağabeyim Robert aldırmadı.

This made Rose a little angry, because her family was less grand than the Rassendylls. But she was pretty and very rich, so my brother Robert did not mind.

“İyi aileler genellikle diğer ailelerden daha kötüdür,” dedi.

“Good families are usually worse than other families,” she said.

Saçıma dokundum, çünkü ne demek istediğini çok iyi biliyordum.

I touched my hair, because I knew exactly what she meant.

“Robert’ın saçı siyah olduğu için çok mutluyum!” diye bağırdı.

“I’m so glad Robert’s hair is black!” she cried.

O sırada Robert içeri girdi. Saat yedide kalkar ve kahvaltıdan önce çalışır. Karısının kıpkırmızı yüzünü gördü ve ona nazikçe dokundu.

At that moment Robert came in. He gets up at seven and works before breakfast. He saw his wife’s red face and touched it kindly.

“Ne oldu, canım?” diye sordu.

“What’s the matter, my dear?” he asked.

“Bir şey yapmadığım için ve saçım kızıl olduğu için bana kızıyor,” dedim üzgün bir sesle.

“She’s angry because I do nothing and I have red hair,” I said sadly.

“Tabii, saçı onun suçu değil,” dedi Rose.

“Oh, of course his hair isn’t his fault,” said Rose.

“Ailemizden biri her otuz yılda bir o saçı alır,” dedi ağabeyim. “Buruna da öyle. Rudolf’ta ikisi de var.”

“One of the family gets that hair every thirty years or so,” said my brother. “The nose too. Rudolf has both.”