The Same Saturday

Monday

Maandag

Yasmin was twenty-seven. She was an engineer at the water company in Cairo.

Yasmin was zevenentwintig. Ze was ingenieur bij het waterbedrijf in Caïro.

Her office was on the fifth floor of a big grey building near the Nile.

Haar kantoor was op de vijfde verdieping van een groot grijs gebouw bij de Nijl.

On Monday, she arrived at half past seven, before everyone. She made a coffee and turned on her computer.

Op maandag is ze om half acht aangekomen, voor iedereen. Ze heeft koffie gezet en haar computer aangezet.

There was a message from her sister. “Good morning! Five days to the party! Are you ready?”

Er was een bericht van haar zus. “Goedemorgen! Nog vijf dagen tot het feest! Ben je er klaar voor?”

Yasmin smiled. Her sister Nour was twenty-four. On Saturday, there was a big party at their parents’ flat. It was Nour’s engagement party. Her boyfriend’s family planned to come and meet her family.

Yasmin heeft geglimlacht. Haar zus Nour was vierentwintig. Op zaterdag was er een groot feest in het appartement van hun ouders. Het was het verlovingsfeest van Nour. De familie van haar vriend was van plan te komen om haar familie te ontmoeten.

Two months ago, Yasmin made a promise. “I’ll plan everything,” she said. “The food, the flowers, the chairs, the cake. You don’t have to do anything.”

Twee maanden geleden heeft Yasmin een belofte gedaan. “Ik zal alles plannen,” zei ze. “Het eten, de bloemen, de stoelen, de taart. Je hoeft niets te doen.”

Now she had a list with thirty things on it.

Nu had ze een lijst met dertig dingen erop.

She wrote back. “Of course I’m ready. Don’t worry. It’s going to be a perfect day.”

Ze heeft teruggeschreven. “Natuurlijk ben ik er klaar voor. Maak je geen zorgen. Het gaat een perfecte dag worden.”

Then she looked at the schedule on the wall. It was a busy week for her team.

Toen heeft ze naar het schema op de muur gekeken. Het was een drukke week voor haar team.

Monday, nine o’clock: team meeting. Tuesday: a visit to the water station in Giza. Wednesday: the night shift, from eight in the evening to eight in the morning. Thursday, ten o’clock: the big presentation for the ministry.

Maandag om negen uur: teamoverleg. Dinsdag: een bezoek aan het waterstation in Gizeh. Woensdag: de nachtdienst, van acht uur ’s avonds tot acht uur ’s ochtends. Donderdag om tien uur: de grote presentatie voor het ministerie.

The presentation was the most important thing. Yasmin worked on it for a year. It was a plan for new water pipes in the old city.

De presentatie was het belangrijkste ding. Yasmin heeft er een jaar aan gewerkt. Het was een plan voor nieuwe waterleidingen in de oude stad.

“Some streets there only get water for two hours a day,” she often said. “We can change that.”

“Sommige straten daar krijgen maar twee uur per dag water,” zei ze vaak. “We kunnen dat veranderen.”

At nine, the team met in the meeting room. Her boss sat at the end of the table. He was a tall man with a loud voice.

Om negen uur is het team bij elkaar gekomen in de vergaderruimte. Haar baas zat aan het einde van de tafel. Hij was een lange man met een luide stem.