ปาร์ตี้เซอร์ไพรส์

1

1

“วันศุกร์เป็นวันเกิดของมายา” เลโอพูด “ฉันเห็นในหนังสือเดินทางของเธอ และเราจะจัดปาร์ตี้เซอร์ไพรส์ให้เธอ”

“Friday is Maya’s birthday,” said Leo. “I’ve seen it on her passport. And we’re going to give her a surprise party.”

เสียงของแซมกลับมาแล้ว แต่กลับมาแค่ครึ่งเดียว “นายดูหนังสือเดินทางของเธอทำไม”

Sam’s voice was back, but only half of it. “Why were you looking at her passport?”

“มันอยู่บนโต๊ะ มันเปิดอยู่ เอ่อ มันปิดอยู่ แล้วก็เปิด ไม่ใช่เรื่องสำคัญ ฟังนะ มายาทำงานทุกคืน เธอเหนื่อยตลอด เธอไม่เคยสนุกเลย เธอต้องมีปาร์ตี้ มีเค้ก มีเพลง และมีคนเยอะๆ ที่กระโดดออกมาแล้วตะโกนว่า ‘เซอร์ไพรส์’”

“It was on the table. It was open. Well, it was closed, and then it was open. That’s not important. Listen. Maya works every night, she’s always tired, she never has fun. She needs a party. With a cake and music and lots of people who jump out and shout ‘Surprise!’”

“มายาเกลียดคนที่กระโดดออกมา”

“Maya hates people who jump out.”

“เธอเกลียดเวลาที่มันเป็นเซอร์ไพรส์ที่ไม่ดี แต่นี่เป็นเซอร์ไพรส์ที่ดี”

“She hates it when it’s a bad surprise. This is a good surprise.”

แน่นอนว่าเลโอมีแผน คืนวันศุกร์มายาทำงาน เธอจึงจะกลับบ้านเช้าวันเสาร์ตอนเจ็ดโมงครึ่ง ปาร์ตี้จะเริ่มตอนเจ็ดโมง “ปาร์ตี้มื้อเช้า” เลโอพูด “ไม่เคยมีใครทำมาก่อน เราจะดังแน่”

Leo had a plan, of course. Maya was working on Friday night, so she would come home on Saturday morning at half past seven. The party would start at seven. “A breakfast party,” said Leo. “Nobody has ever done that. We’ll be famous.”

“นายพูดว่าเราจะดังทุกครั้ง”

“You always say we’ll be famous.”

“และวันหนึ่งฉันก็จะพูดถูก”

“And one day I’ll be right.”

เลโอเขียนบัตรเชิญเองและติดไว้ที่โถงทางเข้า ปาร์ตี้เซอร์ไพรส์เพื่อมายา วันเสาร์ 7 โมงเช้า ชั้น 4 ห้อง B เอาอะไรมากินมื้อเช้าด้วย ชู่ว

Leo wrote the invitation himself and put it up in the entrance hall: SURPRISE PARTY FOR MAYA! SATURDAY 7 A.M. FOURTH FLOOR, FLAT B. BRING SOMETHING FOR BREAKFAST. SHHH!

แล้วแซมก็มีความคิดหนึ่ง และก่อนที่เขาจะคิดมากเกินไป เขาก็ชูป้ายที่หน้าต่าง ปาร์ตี้ วันเสาร์ 7 โมงเช้า มาไหม

Then Sam had an idea, and before he could think about it too much, he held a sign up at the window: PARTY. SATURDAY. 7 A.M. COME?

อีกฝั่งของลานบ้าน โนราเขียนว่า 7 โมงเช้า??? แล้วสักพักก็เขียนต่อว่า ตกลง ฉันจะเอาอะไรมาด้วย ฉันก็มีของจะให้พวกเธอดูเหมือนกัน

Across the courtyard, Nora wrote: 7 A.M.??? Then, after a moment: OK. I’LL BRING SOMETHING. I ALSO HAVE SOMETHING TO SHOW YOU.