Wehikuł czasu

Czwarty wymiar

The Fourth Dimension

Będę nazywać go Podróżnikiem w Czasie. To dla niego najłatwiejsza nazwa. Był naukowcem i mieszkał w dużym domu w Richmond niedaleko Londynu. W każdy czwartek kilku z nas jadło u niego kolację.

I am going to call him the Time Traveller. That is the easiest name for him. He was a scientist, and he lived in a big house in Richmond, near London. Every Thursday a few of us had dinner at his house.

W tamten czwartek siedzieliśmy po kolacji przy kominku. Podróżnik w Czasie sam zrobił swoje fotele i były bardzo wygodne. Była to leniwa pora po dobrym posiłku, kiedy pomysły przychodzą łatwo.

That Thursday we were sitting by the fire after dinner. The Time Traveller made his chairs himself, and they were very comfortable. It was the lazy hour after a good meal, when ideas come easily.

Podróżnik w Czasie wyjaśniał nam coś trudnego. Jego szare oczy błyszczały, a blada twarz była czerwona z podekscytowania. Siedzieliśmy wygodnie i słuchaliśmy. W tamtym czasie myśleliśmy, że jego nowy pomysł to tylko sprytna gra słów.

The Time Traveller was explaining something difficult to us. His grey eyes were shining, and his pale face was red with excitement. We sat back and listened. At that time we thought his new idea was only a clever game with words.

„Posłuchajcie mnie uważnie” – powiedział. „Chcę wam pokazać, że jedno lub dwa stare przekonania są błędne. Na przykład matematyka, której uczyli was w szkole, jest błędna”.

“Listen to me carefully,” he said. “I want to show you that one or two old ideas are wrong. For example, the maths they taught you at school is wrong.”

„To poważna sprawa na początek” – powiedział Filby. Filby miał rude włosy i lubił się spierać.

“That is a big thing to start with,” said Filby. Filby had red hair, and he liked to argue.

„Nie proszę was, żebyście wierzyli w cokolwiek bez dobrego powodu” – odpowiedział Podróżnik w Czasie. „Pomyślcie o linii. Prawdziwa linia nie ma żadnej grubości, więc nie może naprawdę istnieć. Uczyliście się tego w szkole, prawda?”.

“I am not asking you to believe anything without a good reason,” the Time Traveller answered. “Think about a line. A true line has no thickness at all, so it cannot really exist. You learned that at school, didn’t you?”

Jednym z gości był psycholog. „Tak, to prawda” – powiedział Psycholog.

One of the guests was a psychologist. “Yes, that is right,” said the Psychologist.

„Teraz pomyślcie o pudełku” – ciągnął Podróżnik w Czasie. „Ma długość, szerokość i wysokość. Ale czy pudełko mające tylko te trzy cechy może naprawdę istnieć?”.

“Now think about a box,” the Time Traveller went on. “It has length, width and height. But can a box with only those three things really exist?”

„Oczywiście, że może” – powiedział Filby. „Wszystkie prawdziwe rzeczy…”

“Of course it can,” said Filby. “All real things …”

„Poczekaj chwilę” – powiedział Podróżnik w Czasie. „Czy pudełko może istnieć przez żaden czas? Czy może tam być choćby przez jedną sekundę?”.

“Wait a moment,” said the Time Traveller. “Can a box exist for no time at all? Can it be there for not even one second?”

„Nie rozumiem cię” – powiedział Filby.

“I don’t understand you,” said Filby.

Filby zaczął myśleć, a Podróżnik w Czasie kontynuował swoje wyjaśnienia.

Filby started to think, and the Time Traveller went on with his explanation.

„Każda prawdziwa rzecz ma długość, szerokość i wysokość” – powiedział. „Ale ona także trwa. Jest przez pewien czas. Każda z tych czterech rzeczy to wymiar. Zatem czas jest czwartym wymiarem. W rzeczywistości nie różni się od pozostałych trzech. Jednak nasz umysł porusza się wzdłuż niego od dnia naszych narodzin do dnia śmierci. Dlatego myślimy, że jest inny”.

“Every real thing has length, width and height,” he said. “But it also lasts. It is there for some time. Each of these four things is a dimension. So time is the fourth dimension. It is not really different from the other three. But our mind moves along it, from the day we are born to the day we die. That is why we think it is different.”