The Turnip

There were two brothers who were both soldiers; the one was rich and the other poor. The poor man thought he would try to better himself; so, pulling off his red coat, he became a gardener, and dug his ground well, and sowed turnips.

Υπήρχαν δύο αδέλφια που ήταν και οι δύο στρατιώτες· ο ένας ήταν πλούσιος και ο άλλος φτωχός. Ο φτωχός άντρας σκέφτηκε να προσπαθήσει να καλυτερέψει τη ζωή του· έτσι, βγάζοντας το κόκκινο παλτό του, έγινε κηπουρός, έσκαψε καλά τη γη του και έσπειρε γογγύλια.

When the seed came up, there was one plant bigger than all the rest; and it kept getting larger and larger, and seemed as if it would never cease growing; so that it might have been called the prince of turnips for there never was such a one seen before, and never will again.

Όταν φύτρωσε ο σπόρος, υπήρχε ένα φυτό μεγαλύτερο από όλα τα άλλα· και συνέχιζε να μεγαλώνει όλο και περισσότερο, και φαινόταν σαν να μην σταματούσε ποτέ να αναπτύσσεται· έτσι ώστε θα μπορούσε να είχε ονομαστεί ο πρίγκιπας των γογγυλιών, γιατί ποτέ πριν δεν είχε φανεί κάτι τέτοιο, και ποτέ ξανά δεν θα υπάρξει.

At last it was so big that it filled a cart, and two oxen could hardly draw it; and the gardener knew not what in the world to do with it, nor whether it would be a blessing or a curse to him. One day he said to himself, ‘What shall I do with it?

Στο τέλος ήταν τόσο μεγάλο που γέμιζε ένα κάρο, και δύο βόδια μόλις και μετά βίας μπορούσαν να το τραβήξουν· και ο κηπουρός δεν ήξερε τι στον κόσμο να κάνει με αυτό, ούτε αν θα ήταν ευλογία ή κατάρα γι’ αυτόν. Μια μέρα είπε στον εαυτό του: «Τι να το κάνω;

if I sell it, it will bring no more than another; and for eating, the little turnips are better than this; the best thing perhaps is to carry it and give it to the king as a mark of respect.’

αν το πουλήσω, δεν θα φέρει περισσότερα από ένα άλλο· και για φαγητό, τα μικρά γογγύλια είναι καλύτερα από αυτό· το καλύτερο πράγμα ίσως είναι να το πάρω και να το δώσω στον βασιλιά ως ένδειξη σεβασμού».

Then he yoked his oxen, and drew the turnip to the court, and gave it to the king. ‘What a wonderful thing!’ said the king; ‘I have seen many strange things, but such a monster as this I never saw. Where did you get the seed?

Έπειτα έζεψε τα βόδια του, έσυρε το γογγύλι στην αυλή του παλατιού και το έδωσε στον βασιλιά. «Τι υπέροχο πράγμα!» είπε ο βασιλιάς· «έχω δει πολλά παράξενα πράγματα, αλλά τέτοιο τέρας ποτέ δεν είδα. Από πού βρήκατε τον σπόρο;

or is it only your good luck? If so, you are a true child of fortune.’ ‘Ah, no!’

ή είναι μόνο η καλή σας τύχη; Αν είναι έτσι, είστε ένα πραγματικό παιδί της τύχης». «Α, όχι!»

answered the gardener, ‘I am no child of fortune; I am a poor soldier, who never could get enough to live upon; so I laid aside my red coat, and set to work, tilling the ground.

απάντησε ο κηπουρός, «δεν είμαι παιδί της τύχης· είμαι ένας φτωχός στρατιώτης, που ποτέ δεν μπορούσε να βγάλει αρκετά για να ζήσει· έτσι άφησα στην άκρη το κόκκινο παλτό μου και στρώθηκα στη δουλειά, καλλιεργώντας τη γη.

I have a brother, who is rich, and your majesty knows him well, and all the world knows him; but because I am poor, everybody forgets me.’

Έχω έναν αδελφό, ο οποίος είναι πλούσιος, και η μεγαλειότητά σας τον γνωρίζει καλά, και όλος ο κόσμος τον γνωρίζει· αλλά επειδή εγώ είμαι φτωχός, όλοι με ξεχνούν».

The king then took pity on him, and said, ‘You shall be poor no longer. I will give you so much that you shall be even richer than your brother.’

Ο βασιλιάς τότε τον λυπήθηκε και είπε: «Δεν θα είστε πια φτωχός. Θα σας δώσω τόσα πολλά που θα γίνετε ακόμη πλουσιότερος από τον αδελφό σας».

Then he gave him gold and lands and flocks, and made him so rich that his brother’s fortune could not at all be compared with his.

Έπειτα του έδωσε χρυσάφι και χωράφια και κοπάδια, και τον έκανε τόσο πλούσιο που η περιουσία του αδελφού του δεν μπορούσε καθόλου να συγκριθεί με τη δική του.

When the brother heard of all this, and how a turnip had made the gardener so rich, he envied him sorely, and bethought himself how he could contrive to get the same good fortune for himself.

Όταν ο αδελφός άκουσε για όλα αυτά, και πώς ένα γογγύλι είχε κάνει τον κηπουρό τόσο πλούσιο, τον ζήλεψε πολύ και σκέφτηκε πώς θα μπορούσε να καταφέρει να έχει και ο ίδιος την ίδια καλή τύχη.

However, he determined to manage more cleverly than his brother, and got together a rich present of gold and fine horses for the king; and thought he must have a much larger gift in return; for if his brother had received so much for only a turnip, what must his present be worth?

Ωστόσο, αποφάσισε να τα καταφέρει πιο έξυπνα από τον αδελφό του, και μάζεψε ένα πλούσιο δώρο από χρυσάφι και εκλεκτά άλογα για τον βασιλιά· και σκέφτηκε ότι σίγουρα θα έπαιρνε ένα πολύ μεγαλύτερο δώρο σε αντάλλαγμα· γιατί αν ο αδελφός του είχε λάβει τόσα πολλά μόνο για ένα γογγύλι, πόσο άραγε θα άξιζε το δικό του δώρο;