Ο τοίχος της εκκλησίας

Η νέα τιμή

The new price

Το επόμενο πρωί, δύο άντρες από το χωριό ανεβαίνουν στη στέγη. Κουνάνε συχνά το κεφάλι τους.

The next morning, two men from the village climb onto the roof. They shake their heads a lot.

Η Σόφι με βρίσκει στον κήπο. Φοράει πάλι το λευκό της σακάκι και κρατάει νέα χαρτιά στο χέρι.

Sophie finds me in the garden. She is wearing her white blazer again, and she has new papers in her hand.

Σόφι: Ο Μάρκο έκανε μια νέα προσφορά. Δυόμισι εκατομμύρια. Λόγω της στέγης.

Sophie: Marco has made a new offer. Two and a half million. Because of the roof.

«Δυόμισι; Πριν από τρεις μέρες ήταν τέσσερα!»

“Two and a half? Three days ago it was four!”

Σόφι: Πριν από τρεις μέρες η στέγη δεν ήταν χαλασμένη. Να είσαι ρεαλιστής, Τομ. Είναι ακόμα πολλά χρήματα.

Sophie: Three days ago, the roof was not broken. Be realistic, Tom. It’s still a lot of money.

«Ήσουν όλη τη νύχτα μαζί του, Σόφι. Ποιανού δικηγόρος είσαι; Δική μου ή δική του;»

“You were with him all night, Sophie. Whose lawyer are you? Mine or his?”

Το πρόσωπό της ασπρίζει. Για ένα δευτερόλεπτο φαίνεται φοβισμένη. Μετά είναι πάλι ψυχρή.

Her face goes white. For a second she looks afraid. Then she is cool again.

Σόφι: Θα κάνω πως δεν το είπες αυτό.

Sophie: I’m going to pretend you didn’t say that.

Γυρίζει πίσω στο σπίτι. Τα τακούνια της χτυπάνε πάνω στις πέτρες σαν ρολόι.

She walks back into the house. Her heels click on the stones like a clock.