เสียงในความมืด

“เทียนหนึ่งเล่ม” คุณแคปแลนพูด “คืนนี้เป็นคืนแรก”

“One candle,” says Mr Kaplan. “Tonight is the first night.”

วันนี้เป็นวันศุกร์ที่ 4 ธันวาคม เวลา 9:15 ที่สถานี คุณแคปแลนแก่และตัวเล็ก เขาใส่หมวกใบใหญ่ ทุกเย็นเขานั่งรถบัสของฉันไปที่บ้านพักคนชรา ภรรยาของเขาอยู่ที่นั่น คืนนี้เขามีกล่องเทียนใบเล็กหนึ่งใบ

It is Friday, 4 December, 9:15, at the station. Mr Kaplan is old and small, with a big hat. Every evening he takes my bus to the care home. His wife is there. Tonight he has a small box of candles.

ฉันถามว่า “คืนแรกของอะไรคะ”

“The first night of what?” I ask.

“ฮานุกกะห์ แปดคืน เทียนแปดเล่ม เพิ่มคืนละหนึ่งเล่ม ภรรยาของฉันชอบเทียน” เขายิ้ม “คุณไม่รู้ทุกเรื่องหรอก โรซา”

“Hanukkah. Eight nights, eight candles. One more every night. My wife likes the candles.” He smiles. “You don’t know everything, Rosa.”

“ไม่รู้ค่ะ แต่ฉันถาม”

“No. But I ask!”

โยนาสขึ้นรถมาข้างหลังเขา สวัสดีตอนเย็น ที่นั่งตัวแรก กระเป๋าอยู่บนเข่าของเขา คืนนี้ฉันมีข่าวจะบอกเขา

Jonas gets on behind him. Good evening, the first seat, the case on his knees. Tonight I have news for him.

ฉันพูดว่า “เดฟถามฉันอีกแล้ววันนี้ ใครเหรอโรซา มีผู้ชายคนใหม่เหรอ แล้วฉันไม่พูดอะไรเลย ไม่พูดเลย เห็นไหม ฉันเก็บความลับได้นะ”

“Dev asks me again today,” I say. “Who is he, Rosa? Is there a new man? And I say nothing. Nothing! See? I can keep a secret.”

ฉันเห็นในกระจก เขาเกือบจะยิ้ม

In the mirror I see it. It is nearly a smile.

เขาพูดว่า “ขอบคุณครับ”

“Thank you,” he says.

เขาลงรถที่ป้ายสุดท้าย ฉันไม่ได้มองเขา มองแค่นิดเดียว

At the last stop he gets off. I don’t watch him. Only a little.

เวลา 11:50 ฉันอยู่ที่ลานเป็นครั้งสุดท้าย รถบัสของฉันไม่มีคน เครื่องยนต์ดับแล้ว ฉันชอบสองนาทีนี้ ลานเงียบมาก มีไฟหนึ่งดวงที่ร้านของฮามิด และในหน้าต่างเหนือร้านขายยามีเทียนหนึ่งเล่ม ข้างๆ มีป้าย “สอนเปียโน กรุณากดกริ่ง” ฮานุกกะห์ ฉันคิด คืนแรก

At 11:50 I am on the square for the last time. My bus is empty. The engine is off. I like these two minutes. The square is quiet. There is one light at Hamid’s shop. And in a window over the chemist there is one candle. Next to it there is a sign: “Piano lessons. Please ring.” Hanukkah, I think. The first night.

หลังจากนั้นฉันได้ยินเสียง

Then I hear it.

เสียงจากโบสถ์ ยาวและต่ำ

A sound from the church. Long and low.

หลังจากนั้นไม่มีเสียงอะไร

Then nothing.