Αλεύρι, νερό, αλάτι

Ο Γουόλτερ ανάβει το φως. Μετά ανάβει το ραδιόφωνο. Έχει μουσική. «Πλύνε τα χέρια σου», λέει. Η Άνα πλένει τα χέρια της.

Walter turns on the light. Then he turns on the radio. There is music. “Wash your hands,” he says. Ana washes her hands.

Στο μεγάλο τραπέζι υπάρχει ένα μεγάλο μπολ. Ο Γουόλτερ βάζει αλεύρι στο μπολ. «Flour», λέει. Μετά βάζει νερό. «Water. Ζεστό, όχι καυτό». Μετά λίγο αλάτι. «Salt. Όχι πολύ».

On the big table, there is a big bowl. Walter puts flour in the bowl. “Flour,” he says. Then he puts in water. “Water. Warm, not hot.” Then a little salt. “Salt. Not a lot.”

«Flour, water, salt», λέει η Άνα. Παίρνει το τηλέφωνό της. Θέλει να γράψει τις νέες λέξεις.

“Flour, water, salt,” Ana says. She takes her phone. She wants to write the new words.

«Όχι τηλέφωνο», λέει ο Γουόλτερ. «Χέρια. Κοίτα». Πιέζει το ζυμάρι με τα μεγάλα χέρια του. Πίεσε, γύρισε, πίεσε, γύρισε.

“No phone,” Walter says. “Hands. Look.” He pushes the dough with his big hands. Push, turn, push, turn.

Η Άνα προσπαθεί. Το ζυμάρι είναι στα χέρια της. Είναι στο τραπέζι. Είναι στην μπλούζα της. «Γουόλτερ, είναι… είναι σε κάθε μέρος».

Ana tries. The dough is on her hands. It is on the table. It is on her jumper. “Walter, it is… it is in every place.”

«Everywhere», λέει ο Γουόλτερ. Δεν γελάει. «Πάλι. Αργά».

“Everywhere,” Walter says. He doesn’t laugh. “Again. Slowly.”

Δουλεύουν. Το ρολόι στον τοίχο λέει τέσσερις. Η Άνα φτιάχνει μικρά ψωμάκια. Τα ψωμάκια της δεν είναι στρογγυλά. Τα ψωμάκια του Γουόλτερ είναι όλα ίδια.

They work. The clock on the wall says four o’clock. Ana makes small rolls. Her rolls are not round. Walter’s rolls are all the same.

Η Άνα παίρνει ένα ταψί από τον φούρνο. «Όχι με τα χέρια σου! Είναι καυτό!», λέει ο Γουόλτερ. Η Άνα αφήνει το ταψί κάτω γρήγορα. «Συγγνώμη. Συγγνώμη, συγγνώμη».

Ana takes a tray from the oven. “Not with your hands! It’s hot!” Walter says. Ana puts the tray down fast. “Sorry. Sorry, sorry.”

«Μη λες συγγνώμη. Χρησιμοποίησε αυτό». Της δίνει ένα χοντρό πανί.

“Don’t say sorry. Use this.” He gives her a thick cloth.

Μετά ο Γουόλτερ παίρνει ένα μεγάλο καρβέλι από ένα ταψί. Τα χέρια του τρέμουν. Το καρβέλι πέφτει στο πάτωμα. Ο Γουόλτερ κοιτάζει τα χέρια του. Η Άνα κοιτάζει και αυτή τα χέρια του.

Then Walter takes a big loaf from a tray. His hands shake. The loaf falls on the floor. Walter looks at his hands. Ana looks at his hands too.

«Μη με κοιτάζεις», λέει. «Δούλευε».

“Don’t look at me,” he says. “Work.”

Η Άνα δεν λέει λέξη. Σηκώνει το καρβέλι και το βάζει στο τραπέζι.

Ana doesn’t say a word. She picks up the loaf and puts it on the table.

Στις πέντε παρά δέκα, ο Γουόλτερ πηγαίνει μπροστά στο μαγαζί. Η Άνα ακούει το κουδούνι πάνω από την πόρτα. Άνθρωποι μπαίνουν μέσα. Θέλουν ψωμί και ψωμάκια. Η Άνα μένει πίσω με τον φούρνο.

At ten to five, Walter goes to the front of the shop. Ana hears the bell over the door. People come in. They want bread and rolls. Ana stays at the back with the oven.

Στις έξι, ένα κορίτσι κατεβαίνει τις σκάλες. Είναι ψηλή, με μακριά κόκκινα μαλλιά. Έχει μεγάλα ακουστικά στον λαιμό της. «Τοστ, παππού!», λέει. Μετά βλέπει την Άνα. «Α. Εσύ είσαι η καινούρια».

At six o’clock, a girl comes down the stairs. She is tall, with long red hair. She has big headphones round her neck. “Toast, Grandad!” she says. Then she sees Ana. “Oh. You’re the new one.”