The Shop Across the Road

Ana turns. Walter is at the door to the shop. Fast, she puts the paper square in the pocket of her jeans.

Η Άνα γυρίζει. Ο Γουόλτερ είναι στην πόρτα για το μαγαζί. Γρήγορα, βάζει το χάρτινο τετράγωνο στην τσέπη από το τζιν της.

“Nothing,” she says. “I want some air. It is very hot in here.”

«Τίποτα», λέει. «Θέλω λίγο αέρα. Έχει πολλή ζέστη εδώ μέσα».

Walter looks at her. Then he looks at the step. The step is empty. His face doesn’t move.

Ο Γουόλτερ την κοιτάζει. Μετά κοιτάζει το σκαλοπάτι. Το σκαλοπάτι είναι άδειο. Το πρόσωπό του δεν κουνιέται.

“Close that door,” he says. “And go to bed. You’re slow, but you’re not bad. Sleep now. Work is at three again.”

«Κλείσε αυτή την πόρτα», λέει. «Και πήγαινε για ύπνο. Είσαι αργή, αλλά δεν είσαι κακή. Κοιμήσου τώρα. Η δουλειά είναι στις τρεις πάλι».

Ana closes the door. Not bad. From Walter, that is good. She goes upstairs and sleeps.

Η Άνα κλείνει την πόρτα. Όχι κακή. Από τον Γουόλτερ, αυτό είναι καλό. Πηγαίνει επάνω και κοιμάται.

At three in the afternoon, Ana’s alarm rings. She gets up. She has no milk in her room, and no money on her phone. She needs a phone card.

Στις τρεις το μεσημέρι, το ξυπνητήρι της Άνα χτυπάει. Σηκώνεται. Δεν έχει γάλα στο δωμάτιό της. Δεν έχει χρήματα στο τηλέφωνό της. Χρειάζεται μία τηλεκάρτα.

Across the road, there is a small shop. Its name is over the door: SHAH’S. In the window, there are newspapers, sweets and a cat. The cat is asleep.

Απέναντι από τον δρόμο, υπάρχει ένα μικρό μαγαζί. Το όνομά του είναι πάνω από την πόρτα: ΣΑΧ. Στη βιτρίνα, υπάρχουν εφημερίδες, γλυκά και μία γάτα. Η γάτα κοιμάται.

Ana goes in. A small woman stands behind the counter. She has gold glasses and a pen behind her ear. “Hello, my dear!” she says. “You’re new. I know everybody, and I don’t know you.”

Η Άνα μπαίνει μέσα. Μία μικρόσωμη γυναίκα στέκεται πίσω από τον πάγκο. Έχει χρυσά γυαλιά και ένα στυλό πίσω από το αυτί της. «Γεια σου, καλή μου!», λέει. «Είσαι καινούργια. Ξέρω όλο τον κόσμο, και δεν σε ξέρω».

“Hello. Good afternoon. I’m Ana. I work at the bakery.”

«Γεια σας. Καλησπέρα. Είμαι η Άνα. Δουλεύω στον φούρνο».

“At Walter’s? The new night baker! I’m Priya. Priya Shah. This is my shop. Where are you from, Ana? How old are you? Have you got a family? Do you like it here?”

«Στου Γουόλτερ; Η νέα νυχτερινή φούρναρης! Είμαι η Πρίγια. Πρίγια Σαχ. Αυτό είναι το μαγαζί μου. Από πού είσαι, Άνα; Πόσο χρονών είσαι; Έχεις οικογένεια; Σου αρέσει εδώ;»

Ana laughs. “Sorry. Slowly, please. One question.”

Η Άνα γελάει. «Συγγνώμη. Σιγά, παρακαλώ. Μία ερώτηση».

“Sorry, my dear. One question. Where are you from?”

«Συγγνώμη, καλή μου. Μία ερώτηση. Από πού είσαι;»

“From far away. Very far,” Ana says. “I am twenty-four. I have a brother. He is at home.”

«Από πολύ μακριά. Πολύ μακριά», λέει η Άνα. «Είμαι είκοσι τεσσάρων ετών. Έχω έναν αδελφό. Είναι στο σπίτι».

“That’s three questions. Good!” Priya says. “What can I get for you?”

«Αυτές είναι τρεις ερωτήσεις. Ωραία!», λέει η Πρίγια. «Τι μπορώ να σου δώσω;»