The Back Door

Ana and Jess run down Bridge Street. The rain is very heavy now. Their shoes are wet. Their hair is wet. Ana’s new jacket is wet too.

Ana i Jess biegną ulicą Bridge Street. Deszcz jest teraz bardzo mocny. Ich buty są mokre. Ich włosy są mokre. Nowa kurtka Any też jest mokra.

In the bakery, there is water on the floor. A lot of water. The back door is open, and the wind and the rain come in. Walter is at the door. He pushes it with his big hands, but it doesn’t close.

W piekarni jest woda na podłodze. Dużo wody. Tylne drzwi są otwarte, a wiatr i deszcz wchodzą do środka. Walter stoi przy drzwiach. Pcha je swoimi dużymi rękami, ale one się nie zamykają.

“Grandad! Are you OK?” Jess asks.

„Dziadku! Wszystko w porządku?”, pyta Jess.

“I’m fine. The door isn’t fine. The wind opens it, and it doesn’t close. The wood is old.” He looks at the water. “The flour, Jess. The flour can’t get wet.”

„U mnie tak. Z drzwiami nie. Wiatr je otwiera i one się nie zamykają. Drewno jest stare”. Patrzy na wodę. „Mąka, Jess. Mąka nie może być mokra”.

Jess and Ana carry the bags of flour upstairs. They are very heavy. Then Jess goes to her room. She has homework. Ana comes back down.

Jess i Ana niosą worki z mąką na górę. Są bardzo ciężkie. Potem Jess idzie do swojego pokoju. Ma zadanie domowe. Ana schodzi na dół.

“Walter, I can help with the door,” she says. “My father has a lot of tools. At home, I help him.”

„Walterze, mogę pomóc przy drzwiach”, mówi. „Mój ojciec ma dużo narzędzi. W domu mu pomagam”.

Walter looks at her. Then he gives her a small box. “Tools,” he says. “Hold the door. I take out this piece of wood, and you put in the new one.”

Walter patrzy na nią. Potem daje jej małe pudełko. „Narzędzia”, mówi. „Trzymaj drzwi. Ja wyciągam ten kawałek drewna, a ty wkładasz nowy”.

They work for an hour. The radio is on. Outside, the rain doesn’t stop. Walter’s hands shake, so Ana does the small things. Walter does the heavy things.

Pracują przez godzinę. Radio gra. Na dworze deszcz nie przestaje padać. Ręce Waltera drżą, więc Ana robi małe rzeczy. Walter robi ciężkie rzeczy.

Then Walter talks. Not a lot, but more than every other day.

Potem Walter mówi. Niezbyt dużo, ale więcej niż w inne dni.

“My wife likes this song,” he says. “Mary. Mary likes all the old songs. She sings in the shop, and the customers sing too.”

„Moja żona lubi tę piosenkę”, mówi. „Mary. Mary lubi wszystkie stare piosenki. Śpiewa w sklepie, a klienci też śpiewają”.

“Where is she now?” Ana asks.

„Gdzie ona teraz jest?”, pyta Ana.

“In the church yard. Up the hill. Twenty years now.” He is quiet for a moment. “Bread is easy, Ana. Flour, water, salt. Families are not easy.”

„Na cmentarzu. Na wzgórzu. To już dwadzieścia lat”. Milczy przez chwilę. „Chleb jest prosty, Ano. Mąka, woda, sól. Rodziny nie są proste”.

“I’m sorry, Walter.”

„Przykro mi, Walterze”.

“And you? Your family? Why are you here, at night, in the rain, in Hollin Bridge?”

„A ty? Twoja rodzina? Dlaczego tu jesteś, w nocy, na deszczu, w Hollin Bridge?”