Mick

Mick

Mick

The man was about forty-five. He had a short grey beard and dark hair with a lot of grey in it. His eyes were grey-blue and very tired. He looked at Ana for a long moment, and he didn’t smile.

De man was ongeveer vijfenveertig. Hij had een korte grijze baard en donker haar met veel grijs erin. Zijn ogen waren grijsblauw en heel moe. Hij heeft lang naar Ana gekeken, en hij glimlachte niet.

“You’re the one from the window,” he said at last.

“U bent die van het raam,” zei hij ten slotte.

“Yes,” Ana said. Her voice was not as strong as she wanted. “And you’re the one from the back step.”

“Ja,” zei Ana. Haar stem was niet zo sterk als ze wilde. “En u bent die van de achtertrede.”

He climbed down from the roof slowly, onto the path. He was tall and thin. His blue jumper was old, with a hole in one arm.

Hij is traag van het dak naar beneden geklommen, op het pad. Hij was lang en dun. Zijn blauwe trui was oud, met een gat in een mouw.

“You ran after me,” he said. “In the night, in the rain, in a jumper. That was very brave. Or very silly. I’m not sure.”

“U bent achter mij aan gerend,” zei hij. “In de nacht, in de regen, in een trui. Dat was heel dapper. Of heel dom. Ik weet het niet zeker.”

“Silly,” Ana said. “I was very wet the next day.”

“Dom,” zei Ana. “Ik was de volgende dag heel nat.”

For a second, something moved in his face. It was almost a smile, but not quite. “I’m Mick,” he said.

Een seconde lang heeft iets in zijn gezicht bewogen. Het was bijna een glimlach, maar niet helemaal. “Ik ben Mick,” zei hij.

“Mick,” Ana said. “And where are you from, Mick?”

“Mick,” zei Ana. “En waar komt u vandaan, Mick?”

“Manchester. I came here two months ago, for work. I work nights at the supermarket warehouse, at the edge of town. I start at four in the morning.” He looked at the canal. “The river path is the fastest way there.”

“Manchester. Ik ben twee maanden geleden hierheen gekomen, voor werk. Ik werk ’s nachts in het magazijn van de supermarkt, aan de rand van de stad. Ik begin om vier uur in de ochtend.” Hij heeft naar het kanaal gekeken. “Het rivierpad is de snelste weg daarheen.”

“And on the way, you take the bread.”

“En onderweg pakt u het brood.”

“Yes. I take the bread.” He didn’t look sorry. “The first week, I saw a bag on a step. Every night. In the morning, it was always still there. Good bread, going in the bin. And I was hungry. Is that a crime?”

“Ja. Ik pak het brood.” Hij keek niet schuldig. “De eerste week heb ik een zak op een trede gezien. Elke nacht. In de ochtend was die er altijd nog. Goed brood, dat in de vuilnisbak gaat. En ik had honger. Is dat een misdaad?”

“How do you know it was always still there in the morning?”

“Hoe weet u dat het er in de ochtend altijd nog was?”

He looked at her. “I walk home that way too. At six.”

Hij heeft naar haar gekeken. “Ik loop ook via die weg naar huis. Om zes uur.”